Unexpectedly In Tagalog Novels & Stories

Ano ba kase ang nangyari sa paligid ko? Ngunit sa kabila ng mga katanungang iyon, ang aking kasalukuyang kaligayahan at excitement para sa aming pamilya ay hindi nawala. Kasama si Thav, naramdaman kong walang pagsubok ang hindi namin malalampasan. Sa kabila ng mga lihim at mga panganib na bumabalot sa aming buhay, kami ay magkasama at handang harapin ang anuman ang darating. Lalim nun pwede na ako gumawa ng tula. Napagtanto ko rin na gumagaling ako sa wikang Tagalog yung medyo malalim siya. Sanaol diba? Ganito pala ako kapag buntis.

"Magkakaroon na rin ako ng pangtawag kay inay pag nagkataon" "Hey, hindi naman iyon big deal para matuwa ka ng ganyan" natatawa niyang wika. "Anyway, wait lang ha? Lalabas lang ako, nakalimutan ko kasing umihi eh" Excited na ako sa magiging cellphone ko!

Hinagod niya naman ang likuran ko, “Shh, ‘wag kana umiyak. Ayaw na ayaw ko na umiiyak ka.” The hug lasted long at nang bumitaw na kami ay nakasandal lang ang ulo ko sa mga balikat niya at tumingala ako, “Mamaya na ang ball. I heard sa news na may bagyo daw na papasok mamayang gabi.”

Alam kong medyo napasobra ang reaction ko, pero hindi ko pa kayang aminin iyon habang mainit pa ang ulo ko. Ilang segundo lang ang lumipas bago ko narinig ang mga yabag sa likod ko. Hindi ko na kailangang lumingon para malaman kung sino iyon. “Ganito ba talaga ugali mo?” Napapikit ako sandali bago humarap sa kanya. “Excuse me?”

Mas lalo akong nagulat nang makitang si Joan pala ito na halos kakababa lang ng sasakyan nila. Alam kong sa Ilocos din ang punta nila pero hindi ko inaasahan na sa iisang beach resort lang pala kami magkikita. Ano ba ang malay ko kung sa Ilocos Sur pala sila? At isa pa, napakalawak at napakaraming resort dito sa Ilocos Norte kaya laking gulat ko na lang nang makita ang kaibigan dito. "Joan?" Hindi pa rin nawawala ang gulat ko sa aking mukha kaya natawa ito sa'kin at agad akong nilapitan.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Because the woman behind that letter already owned my heart. Maya't maya pa ay nakaramdam ako ng lungkot and tears began to fell down from my eyes, unexpectedly. Pero nang mapansin kong titingin sa direksyon ko si Angel, agad akong tumalikod at pinunasan ang mga luha ko.

One night of my clumsiness lead down to forever. Sino ba ang mag-aakalang sa isang gabing pagkakamali ay makikilala ko pala ang lalaking mamahalin at taos-pusong nagmahal din sa akin pabalik? Katangahan mang maituturing pero pang habang-buhay na kaligayahan ang hatid nito sa akin. Lahat ng nangyayari sa buhay ng tao ay may mabigat na dahilan. Akala ko noong una ay pinarurusahan ako ngunit ang lahat ng iyon ay dahilan upang matagpuan ko ang tunay na kaligayahan. Hindi ko aakalaing sa panahong itinuring kong mali ay makikilala ko si Arken. Nagpapasalamat ako dahil isang gabi ay naging clumsy ako.

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

saad ko "imposible naman yun bess. try mong alalahanin kung sinong kasama mo at pano ka naka uwi dito "walang kung maalala sobrang lasing ako nicole. siguro sarili kulang ang nag uwi saken dito atsyaka wala namang iba na nakakaalam ng bahay ko bukod sa inyong dalawa ni venice kaya malamang mag sarili akong umuwi dito.