Unexpectedly In Tagalog Novels & Stories

ALIPIN C25 ANTHONY POV Mag-isang buwan na kami ni Abegail dito sa Korea, malapit na rin kaming umuwi dahil isang buwan lang naman ang bakasyon ni Abegail. “Love, what are you thinking about?” Tanong niya habang yumakap sa aking likod. “Nothing Love,” “You know Love, ma-miss na naman kita,” “Why? if we go back in Philippines, lagi pa rin naman tayong magkikita?”

Sa taong tinapon ka na parang basura' "Oh.. me?? I just passed by.. And then nakita ko lang yung logo.. I don't know.. I seem to get attracted to the design.." 'FUCK wala ka na bang ibang maisip LARA? Talaga?' "I see.. Nice to see you again.." LIAR! "I have to go.." Tama kailangan ko ng umalis dahil kung magtatagal pa ako kahit isang segundo lang baka makagawa ako ng maling hakbang.

"Anong ginagawa n'yo d'yan?" May isang malaking boses na nagsalita at mabilis nitong nakuha ang atensyon ko, mga Guerrero! Napaatras ako dahil hindi ko sukat akalaing na mabilis silang makakarating dito sakay ang kanikanilang kabayo. Katulad din sila ng Guerrero ng mga taga-Rialacande pero sila ay may malagintong kulay ng mga s*****a at isang logo na ngayon ko lamang nakita.

Nakatingin lang siya sa paparating na trickle. Mayamaya ay may isang bahagi ng alaala niya ang nag-flash sa utak niya, na naging dahilan para sumakit ang ulo niya. Pakiramdam niya hihimatayin siya sa sakit. Pero bago iyon mangyari. Mabilis na may humila sa kan'ya palayo sa gitna ng kalsada. Ramdam na niya ang sariling mawawalan na siya ng malay hanggang sa tuluyang na siyang lamunin ng kadiliman. Naramdaman niya ang pagsalo sa kan'ya at ang huling narinig niya ay, "Oh God, Thea, Baby... Wake up, please? I'm so sorry..."

Isa, dalawa, hanggang sa tuluyan na akong napahagulgol. “Anong… anong pinasok ko?” mahina kong bulong sa dilim, halos hindi ko na marinig ang sarili kong tinig. “Bakit dito pa… sa lalaking ‘yon? Sa taong walang puso… sa halimaw…”

Nasa ganoon kaming sitwasyon ng may humila sa akin ng malakas na siyang naging dahilan ng pagkawala ko sa bisig ng lalaking iyon. Tiningnan ko ang lalaki ng hindi ko maklaro ang mukha nito ay inilapit ko la ang mukha ko sa kaniya and to my shock it was my husband o baka namamalikmata lang ako. I blink twice to ensure that he is really my husband. Umalis ang lalaking estranghero ng padabog. Napahinga naman ako ng maluwag dahil umalis na ito.

Mukha ring nakakatakot rito. Ilang ulit ko pang pinindot ang aking car key upang mahanap kung saan natunog ang aking kotse ngunit hindi ko ito mahanap o marinig. Pagkakatanda ko'y dito ko lang iyon pinark ah? 'ano 'to horror film? Eme kayo ha!' Habang pa-ekis na naglalakad ay napagtanto kong parang may sumusunod sa akin mula sa likod.

Lintik lang ang walang ganti! Pero, what if siya ang mapapangasawa mo tapos nabaog siya? Edi di kayo magkakaanak? Kawawa ka rin, bulong ng utak siya. Pero agad din siyang napailing. Bakit naman siya magiging asawa ito, diba? “Ma’am, sorry na po. Pero nag-text naman po ako sa inyo na matatagalan po ako. Hindi niyo po ba nabasa?”

At hindi ko alam kung bakit, pero sa akin siya tumingin. “Then maybe…” sabi niya, bahagyang nakatagilid ang ulo. “Kaylee?” Napalunok ako. Hindi ako sanay sumayaw sa ganitong klase ng event. Ang alam ko lang ay fiesta sa probinsya at simpleng tugtog sa plaza. Pero naramdaman ko ang mga matang nakatingin. Kung tatanggi ako, baka magtaka sila. Kung papayag ako… baka mahalata nila na hindi ako kabilang dito.

at agad akong nawalan ng malay dahil sa lakas ng pagkakabangga sa akin, laking gulat ko nang mapunta ako sa isang madilim na lugar. Nasan ako bakit andilim? bakit hindi ko maigalaw ang paa ko? Masakit auntie auntie. nasaan ka?kailangan kita ngayon auntie please help me i cant move my foot auntie where are you? Pinalayas kana diba bakit hinahanap mo pa? Sino ka?where are you? I am your savior dapat kang maghigati dapat mo silang PATAYIN.