Unexpectedly In Tagalog Novels & Stories

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

At tama nga—may isang sasakyang bumangga sa isang matibay na puno. Malakas ang ulan, at madulas ang daan, kaya hindi na nakapagtataka kung bakit nagkaroon ng aksidente. Mabilis na bumaba si Robert at ang kanyang manugang na si Billy, dala ang kanilang mga flashlight. Nang silipin nila ang loob ng sasakyan, nakita nila ang isang lalaking walang malay, ang ulo ay nakasandal sa manibela, at may dugo sa kanyang noo.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

"Hey! What do you think you're doing?! Give that back to me, right now!" "Mamaya na 'yan. Kailangan mo munang uminom ng gatas para lumaki ka at hindi ka maging pilay tulad ng tatay mo," biro ko sabay tulak ng baso sa harap niya. "At saka, alam mo ba na mas masarap maglaro ng mga totoong laro kaysa diyan sa gadget mo na 'yan. Sa amin sa probinsya, naglalaro kami ng Teks o di kaya Piko. Minsan chinese garter pa e. Gusto mo turuan kita?"

"Remember,Hindi ka nalunod kanina pero ngayon..lulunurin Kita sa sarap" OMG! So galit na siya?! ------------

Ang babaeng 'yon, nasaan na kaya siya? Naalala ko 'yong araw na nagkita kami, kung saan tinatanong niya ako kung bakit ako pumayag. Pumayag ako hindi lang dahil sa kuryusidad o 'di kaya ay naaawa ako sa kanya. May nagtutulak sa 'kin na pumunta rito. Enchanta, iyan ang pangalan ng lugar na ito. Ito ang unang pagkakataon kong maka-encounter ng mundo. Mundong kakaiba.

Akala ko ba Mahal mo ako? Kasinungalingan lang pala ang lahat. Nagulat ako nang biglang bumuhos ang malakas na ulan kasabay ng pag-agos ng mga luha ko. "Haha! Dinadamayan n'yo ba ako? Salamat ah?" usap ko sa ulan. Nanginginig ang mga tuhod ko at ako'y napaupo sa Lupa. Sinasamsam ang sakit at bigat ng aking nararamdaman.

Singit ni Ace "Pwede ba Ace kita mo na nga nag-uusap malamang mag-kakilala." Na ha high blood na si M kaya inabutan ko sya ng isang slice ng cake para huminahon. Naisip ko lang parang baliktad kami ni Ace ng sitwasyon noon kasi sakin high blood si M noon at malambing kay Ace. Pero mas maganda naman siguro to diba? Kaysa sa awayin nya ko tulad noon. "Well my dear buti napansin mo!" Nagulat ako ng biglang sumulpot ang bata yong tyanak kahapon at tinanong yon. I mean yong weird na bata. Tumingin ako kay M pero para itong istatwa.

Tila parang bulkan ang puso ko na walang oras ang pagsabog dahil sa kaba. Dumating ang araw ng linggo umuwi kami sa amin sa Batangas kasama si Rigor. Nababa pa lang kami sa jeep ay nakatingin na agad ang maraming mata sa amin. Ngunit hindi ko iyon pinansin. Mabilis kong tinungo ang gate ng bahay namin, para makaiwas sa mapanirang tingin ng mga tao.

Inaasahan ko nang tatanungin niya ako ng kung ano-ano kaya hindi na ako nabigla sa bigla niyang tanong. "Ayos naman po, Tita." It feels like an automatic answer. Ayos lang kahit nahihirapan ako. Ayos lang kahit hindi ko talaga alam ang tunay na nararamdaman ko. Ayos lang kahit na hindi ako sigurado sa landas na tinatahak ko. Kung siguro nag-eexpired ang paggamit ng salitang iyon, matagal nang expired ang sa akin dahil gamit na gamit ko iyon.