Uninvited の小説・ストーリー

Hindi nalang ako sumagot pa o nakipag argumento binuksan ko ang sulat na binigay niya ng hindi umuupo, ang plano ko ay paalisin siya after i read the letter. "You're invited? Ano to? May kasal ba or birthday?" Wala na kong iba pang nabasa kundi iyan lang at kung hindi ko pa tinitignan ang logo na print sa likod hindi ko malalaman na ito pala ang invitation sa school na inenrollan ko. Nag palipat-lipat ang tingin ko sa invitation at sa taong tumayo na bago lumabas, sa laki ng katawan niya kinailangan ko pang umusog para lang maka daan siya.

Sagot ko habang napapailing nalang na nakatingin sa invitation. At dahil nawalan na ako ng ganang tumingin ng damit ay umuwi na kami. Busy na nga ako sa pinapagawa ni Declan, dumagdag pa itong invitation nila Jennete. Pano ay hindi man lang ako binigyan ng chance na tumanggi. And for some unknown reasons, my guts is telling me not to accept it. Okay lang sana if Jennete and her gang had changed, pero basi sa pakikitunggo at kilos nito kanina, she’s still the same drama queen I know.

Huminga ako ng malalim at medyo ni-relax ang sarili sa upuan. Tama ba ang desisyon kong iyon? I bit my lower lip. Bahala na! Ayokong mawalan ng trabaho! "I called Mr. Ignacio's secretary to follow up the appointment. But there's a problem po. Hindi daw po available for interview next week si Mr. Ignacio. The only available time he has is tomorrow." Sumandal sa swivel chair si Ma'am Elisa pagkarinig no'n at tumingin sa akin.

Mukhang manyak pa! Bumalik na cya sa table nya pra magbayad ng bill nya at para pumunta na din sa kabilang bar kung saan ang mga friends nya. “Hey aalis ka na agad?” “Yah, my friends are waiting for me sa kabilang bar.” “Can I join?” pumupungay pungay pa ang mata nitong parang ng aakit sa kanya. “No, its our girls night out…” pag iiwas nya sa preskong lalaki.

Sumulyap sa kanya ang matatalas na mata ng lalaki, at hindi ito sumagot kung payag ba siya o hindi. Sa takot na baka hindi niya maintindihan, mabilis na ipinaliwanag ni Carmina, "Huwag kang mag-alala, talagang wala akong balak na magkaroon tayo ng usapan sa pamamagitan ng WeChat, hindi ko rin nais na makipag usap sa’yo. What I want is to pay you back para wala na akong utang. Kapag nabayaran na kita at ayaw mo na makita mo ang pangalan ko sa listahan na mag-aappear sa’yo sa WeChat, pwede mo naman akong i-block.”

Hinila nito ang upuan at pinaupo siya roon. "Hadrianna Lazaro," uninvited guest called her name. "What a coincidence? I didn't expect to meet you here." "Martin..."

“They suddenly call for a family dinner on Friday, for what? To make everyone see how devastated I am- A WHAT?! Wedding?” Umawang ang aking mga labi dahil kahit na hindi ko naririnig ang kausap niya sa kabilang linya ay alam kong malaking tiyansa na kasal ng fiance niya at ng lalaking nakabuntis rito ang pinag uusapan nila. That's so cruel... “No. Why would you cancel my invitation? I am going.” Bahagyang umangat ang ibabang labi ko sa sinabi niya.

"MA, hindi na lang po ako sasama." "Is there any problem, hija?" "Wala naman po." "Then what's the reason for declining the invitation? This is the first time na tumanggi kang dumalo sa isang party lalo na't kasama si Ponce." "At matibay na pong dahilan 'yan kaya ayokong sumama," malamig na tugon ni Faith. "What?" "Sumisikip ang mundo ko sa tuwing nakikita ko ang taong 'yon."

SAMANTALA, kanina pa nakakunot ang noo ni Roman habang paikot-ikot niyang nilalaro sa kanyang mga daliri ang hawak na parker pen. Hindi kasi mawala sa kanyang isipan ang maliit na babaeng nakasabay nilang dalawa ng kanyang Uncle Marco sa elevator kanina. For the first time in the history his entire life ay mayroong babaeng nagkalakas ng loob na irapan siya nang harap-harapan.

Hirit pa ni Uno. “Manahimik ka na lang, Unorazio, p’wede ba?” “Yeah, yeah, fine!” Nahihiyang humarap ang ina ni Sheeva sa mga magulang ni Hydrus. Sa pamamagitan ng masuyo at kaswal na tinig ay humingi ito ng paumanhin. “I’m terribly sorry for our unannounced arrival, Mr. and Mrs. Hugo, Hydrus. We did not intend to cause a disturbing scene here. I am sorry.”