Unpaid Therapist Meaning Novels & Stories

I know she was just trying to help, but my matter can’t wait until next week. Hindi na ko nakapag paalam at pinatay na ang tawag, saan ako kukuha ng pambayad sa operation ni Macoy? Wala akong mahihirapan, at ilang araw ang process sa pag-loan, hindi rin ako sigurado kung makakapag loan ako dahil currently unemployed ako. Lord, why, why do you keep on doing this, who am I going to call at this m——-

Tumayo pa siya at kinuha iyong isang baso at inalukan akong uminom. Tahimik lamang kaming dalawa at dinig ko pa ang pag-tick ng orasan sa pader. Nasasayangan ako sa outfit ko. Hindi yata siya tinatablan ng alindog ko. Napasapo na lang ako sa noo ko. "Don't be disappointed. I'll give you a big tip when I come out of here," wika nga kliyente ko. "Sir, nagsasayang ka lang ng pera dito. Kung may problema ka, pwede ka naman sa psychiatrist magpunta. Doon, may mararating ang bayad mo."

Lahat ng therapy na magagawa ay pinagawa ni Tiffany para lang gumaling ang ina ngunit sa paglipas ng panahon ay tuluyan ng hindi ito gumaling. Isama mo pa na nalaman niya na kambal pala ang dinadala niya. Ang pera na naitatabi niya ay para nalang sa dalawang bata na nasa sinapupunan niya. Lahat ay wala na dahil sa kanilang hospital bills. “Diko na alam gagawin ko Jess. Gusto kong mag trabaho pero walang tumatanggap sa buntis na katulad ko.”

Para sa iba nitong bill, nakapag bayad naman na siya ng unti-unti, pero para sa mga therapy at gamot na kakailanganin nito hanggang sa tuluyan na itong gumaling ay aabot pa siguro ng 50,000 yuan at hindi niya alam kung saan niya na kukunin yun. Kung mag'aambag siya ng 12,500, kakailanganin niya pa ng 7,000 yuan! 'Parang kailan lang, barya lang sakanya ang 7,000 yuan, pero ngayon..... halos mabaliw na siya kung saan niya hahagilapin ang halagang 'to. Bawat perang kinikita niya sa Sanitation Service Center ay saktong sakto lang para sakanya at gustuhin niya mang mag part time ay alam niya namang mahihirapan siya dahil sa criminal record niya.

Huminga muna si Tristan bago magsalita. “Siguro, p’re, may dahilan ang Diyos. And besides, sabi mo naman na binayaran mo ang balance niya sa Arlington. Hindi na masama ‘yon, kahit paano natulungan mo siya kahit hindi pa ulet kayo nagkikita,” mga salitang lumabas mula sa labi ng aking kaibigan. Hindi mawala sa isip ko ngayon si Thalie, dahil sa halagang one hundred fifty thousand ay hindi pa niya mabayaran, panigurado ako na nahihirapan na siya ngayon.

Paliwanag pa ni Brent sa akin at napatingin na ako sa kaniya this time. "And what's the problem? Bakit hindi mo tanggapin?" tanong ko pa. "Bukod sa mahina ang laban ng kaso niya, she's asking for a pro bono. At sinabi ko na sa kanya noong una pa lang na hindi pa ako tumatanggap ng pro bono at ngayon... nag-file ulit siya ng paper at sinabi naman niya na kalahati muna ang ibabayad niya sa akin. I have lots of pending cases kaya hindi ko talaga siya matatanggap. Then the whole next month ay baka sa El Zey Company ako mamalagi. At saka syempre, uunahin ko muna 'yung mga bayad na." Sagot niya sa akin at alam ko naman na nagsasabi siya ng totoo.

Bago pa ako makatanggi, nagpatuloy siya, parang alam niyang pipigilan ko dahil ibig sabihin lang nun ay maya’t-maya dapat ako nasa mansion lang nila. “I know it's vague. But her condition is special. You haven't been to therapy for two days. I hope our personal… conflict doesn't affect your work.” “Don’t worry,” sabi ko. “May professional ethics pa rin ako. Improving na ang lagay niya. From daily sessions, every three days na lang.”

"Naibalik na? Hindi ba nabayaran mo na 'yun?" tanong ni Vincent. Umiling si Eunice. "Ano namang ipambabayad ko don?" "Sa Sahod mo!" "Ubos na ang sahod ko. Ginamit ko para bayaran lahat ng mga overdue na bills at mga utang mo sa mga pay-later." "Nagdadamot ka ba? Noong wala ka pang trabaho, ako ang nagbabayad ng lahat ng gastusin at pang-araw-araw natin!" galit na sabi ni Vincent.

Limang araw na akong walang kausap. Hindi ko alam kung bakit, pero parang ang tagal ng limang araw na iyon. Parang limang linggo. Parang limang buwan. Sinubukan kong tawagan siya. Ilang beses. Pero hindi niya sinasagot ang tawag ko. Baka naghanap na ang kumag ng ibang kliyente. Nakapagbayad na ako ng advanced sa kanya para sa susunod na limang session namin. Malaking halaga iyon. Hindi ko kayang masayang lang.

Talagang ayaw matulog ng katawang lupa niya. Marahil ay dahil sa stress pero hindi naman gaanong toxic kahit na maraming ginagawa at tatlo pa ang mina-manage niyang pinagkakakitaan. Wala siyang maisip na konkretong dahilan kung bakit hanggang pagpikit lang siya at hindi man lang nakaranas nang mahimbing na tulog. Kaya nahihirapan rin siyang magkwento sa therapist niya. Ilang sessions na rin ang hindi niya nasipot. At baka mawalan na rin siya ng plano magpakita dahil sa sobrang abala niya.