Novel & Cerita Unsaid Thoughts Meaning

“I don't know. Maybe because I have lots of unspoken thoughts and questions inside my head.” “You can tell it to me.” Tell? So ibig sabihin 'yung mga thoughts lang ang gusto niyang marinig? Hindi ang questions? Bakit? Kasi ayaw niyang sagutin. I chuckled humorlessly and shook my head in disagreement. “Nah. My thoughts are complicated.” “Why?” I pursed my lips. May tama pa rin ako ng alak ngunit hindi na umiikot ang paligid ko tulad kanina. But then again, may tama pa rin ako.

“I said things I shouldn’t have said.” Deep breath. “And I said things I didn’t mean.” Tumingin siya sa gilid, frustrated sa sarili. “That ‘There’s no one’… that wasn’t about you.” Pero hindi niya ako tiningnan nung sinabi niya yun. At yun ang mas nagpasakit sa akin. ⸻ Clara’s thoughts Hindi ko alam anong ibig niyang sabihin. Hindi ko alam ano ba talaga ang ganoon kahalaga na hindi niya kayang i-explain nang diretsahan.

“Oh, shitt.” Unti-unti siyang napamulagat. “Three minutes? Ganun lang kabilis?” Bigla niyang naintindihan ang tingin ni Ma’am Talia bago ito umalis. 'Yung “meaningful” na tingin na parang nagsasabing wala naman talagang dapat ipaliwanag. Hindi dahil may tinatago, kundi dahil wala talagang nangyari.

tanong ko, medyo naiinis na. May kung anong kakaiba sa mga tingin nila na parang may nabasa sila na hindi ko pa nakikita. At ayoko kung ano man iyon. “Whatever you are thinking,” sabi ko agad, mas malamig ang tono, “maling-mali.” Ngumisi si Gareth, sabay umiling. “Hindi pa nga kami nagsasalita,” sabi niya. “Pero alam mo na agad,” dagdag ni David, halatang natutuwa.

Sakto dahil wala ako sa mood. Pinagmasdan ko ang paligid habang pinapakinggan ang maingay na utak ko. How come I have a lot of thoughts in my head but I can’t speak them out? What’s the use of those deep and dark thoughts then? I feel like I need to write those things but I suck at words. The clouds are already orange mixed with yellow and pink colors. Those colors look so bright but I can’t enjoy them. Again, I began blaming the past.

Ngunit paano nga ba ang magpatuloy? Ang mensahe ni Michael ay patuloy na umiikot sa kanyang isipan, "Para sa babaeng palaging nananalo..." Ang mga salitang iyon ay tumatakbo sa kanyang utak, iniisip kung may deeper na kahulugan ito. Hindi niya alam kung ang lahat ng ito ay para lang sa trabaho o kung may mas malalim pang nararamdaman si Michael.

"They look like someone trying to save a person." Mabigat na napalunok si Victoria. Samantala, si Thaddeus ay nakatitig lamang sa file. Hindi siya nagsasalita. Hindi siya gumagalaw. At alam kong iyon ang senyales na may kung anong nabubuo sa isip niya. "Aodhan," malamig niyang saad habang hindi inaalis ang tingin sa dokumento. "Tell me exactly what you're thinking."

Well in my defense, kapag nasanay ka na kasi sa isang bagay, agad mo ring napapansin kung bakit bigla na lang itong tumigil at doon pa sa mga pagkakataong hindi mo inaasahan. "Love, tara na," wika niya. Agad akong huminga ng malalim at napapikit na lang. Gumaan ang loob ko dahil hindi niya ako nakalimutan. Siguro'y dala lang rin siguro iyon ng aking sobrang pagkabahala. It's so random, but sometimes random thoughts could be our subconscious mind warning us to prepare for something big. Yeah, I'm weird, it's part of being an overthinking girl.

Friends kami ni Kaizen. Hindi pa nga ako maka move on sa sinabi niya sa akin sa park eh tapos dumagdag pa ang mother niya. Ayaw ko bigyan ng ibang meaning pero hindi ko talaga maiwasang mag overthink. Kahit ikaw siguro na nasa sitwasiyon ko 'di mo rin alam kung anong iisipin mo. 'Wag nalang mag isip.

saad niya. Yes, I am suicidal. But, no. I haven't even tried to harm myself. Puro suicidal thoughts lang 'yon at kapag naiisip mo na 'yong mga bagay na gano'n, that also makes you a suicidal person. Kasi you wanted to kill yourself but you can't do it personally kaya unti-unti mo na lang pinapatay 'yong sarili mo gamit ang isip mo. At sa tingin ko ito ay isang form ng self-harm...na minsan mas masakit pa kaysa sa paghiwa.