Unpaid Therapist Meaning Novels & Stories

Meron akong apat na patients na nagpapa-therapy sa akin, dalawa sa umaga at dalawa sa hapon at isang oras ang bawat session. Hindi na masama bukod sa malaki ang bayad sa akin, may kung ano ano pang inaabot ang kapamilya ng mga pasyente ko. Pagbalik namin sa therapy room nakaupo na agad sa waiting area ang unang pasyente ko sa hapon. Walong patients ang naka assign sa akin kada araw , apat sa umaga at apat din sa hapon. Kasama na doon ang instructions sa hindi pwede at pwedeng activity kahit sa bed o sa bahay ng pasyente ko.

“I took the call last night. This patient has been suffering from a old disease for years. He's seen many Filipino and also from other countries medicine experts, but no one of them can recover him. That's why he came here. You have to cured him. Nabayaran ko na nag deposit, but if you fail, you need to pay me back.” “And! Oo nga pala, titignan ko kung ang galing mo sa medical ay napabayaan na talaga or you still hold na talent after three years na pagpapabaya. If it's not that good back then, it's not too late pa naman para i-dismiss kita.” Hindi nakaimik si Ryah, gusto pa rin niyang gawing simple ito. Hindi naman aso ang tingin ng lalaking ito sa kaniyang sarili, ngunit bilang isang top-no

ilang buwan na kayong hindi nakakabayad,kaylan ba kayo magbabayad ng upa niyo! Sorry po manang kung di muna kami makakabayad ng utang namin ngayon,pero magbabayad din po ako sainyo agad pag nakasahod na po ako sa trabaho. 'Haynaku!!rena,lagi nalang ganyan ang sinasabi mo!!bibigyan kita ng palugit hanggang sa katapusan nalang kayo pwedeng tumira dito!! Kapag dipa kayo nakabayad hanggang katapusan,mag impaki na kayo!! dahil ibibigay ko na sa iba ang kwartong ito!!! ang pasigaw na sabi ni manag carlota.

Buti nalang binayaran ako kahapon ni Thorne, pandagdag gastos din. Hindi sapat na umaasa lang ako kay mama at sa scholarship ko since kalahati lang talaga ang natatanggap ko and allowance naman kay mama. Hindi na ako nanghihingi dahil gastador din ako. Kaya maganda talagang sideline tong pagmemake up dahil nag-iinvest din ako sa mga gamit. I opened my phone and then— @thornesilva started following you. AY PAKSHET?! I screamed into my pillow like a banshee being chased by unpaid bills.

Hindi makapaniwalang tanong ko pa pero napabuga lang ito ng isang malalim na buntong hininga. "Ayaw mo ba? Gusto mo bang bumalik ulit sa ospital dahil inatake ka na namin ng ulcer mo? Ayaw ko ng magbayad kaya kung gusto mong mag inarte diyan bahala ka na kung atakihin ka pa. I won't pay." Inis na bulalas nito saka ako mabilisang nilagpasan kaya para akong asong napasunod sa kanya.

paalam niyang sambit at hinalikan ako sa noo. "Sige arden ,Salamat sa tulong . babayaran kita pag nakasahod na ako as your personal lawyer "magiliw kong tugon. Napabuntong hiniga siya at tipid na ngumiti . Wait di pa pala siya bayad sa serbisyo ko nung nakaraan . "Sorry mi amore, Nasa bank account mo na yung payment ko last time." saad pa niya at nag cross arm "Oo nga noh. Makaka limutin talaga ako . sige see you bukas sa opisina "

Kailangan ko ng magmadali dahil kailangan ko magbayad ng utang at bayarin sa hopital, sunod sunod na kasi ang tumatawag sa pinagkakautang ni papa at sa pinag-utangan ni kuya. Disperado na akong makahanap ng trabaho. Pero kung makahanap ako ng trabaho, tanong kaya ko bang bayaran lahat ng mga utang namin? Wala na akong maisip kailangan na kailangan ko na gumawa ng paraan. ★Thompson Corporation★

His touch, even just on my neck, was overwhelmingly intoxicating. Napatigil siya. Hindi ako kinapos ng hininga, hindi kagaya ng mga naging kahalikan ko. But I was gasped for air, Because damn it my chest was pounding like a drum! "Bitin," I said in a low voice. "Hindi pa naman kita nahahatid totally, it was a partial payment," he said. "Advance payment ko... Unearned revenue ganun, puwede naman 'yon, hindi ba? I know you studied business law or something-"

“Puwede…” “Ito ang ang kabayaran sa lahat ng itinulong ko sa iyo. I am not asking you to fall for me just to pay for your debt. Besides, wala tayong pinag-usapan na may utang ka sa akin dahil sa pagtulong ko. You can leave after your therapy. You can pay if you want kung kaya mong bayaran ang kabuuan but I am not obliging you to pay for it.”

Ngunit mainit na ngumiti ang lalaki at umasta na para bang wala siyang naamoy na mabaho. "Alam ko kung bakit ka nandito, CEO Thompson." "Nandito ka para singilin ang panghuling bayad, tama?" "Ayos lang yan. Sa sandaling maubos mo ang tsaang ito, aaminin ko na ayos lang ang mga dahon niyo at papakawalan ang mga tao mo. Babayaran ko ang lahat ng hindi ko pa nababayaran sa'yo!" "Pero kung hindi mo kayang gawin yun, dapat mo kaming bigyan ng paliwanag!"