روايات وقصص ضمن Unpredictability Thesaurus

Kung minsan pa ay kung kani-kanino siya nirereto ng mga ito na nauuwi lang din sa wala dahil pagkatapos ng nangyari sa kanila ni Roger ay hindi na niya kayang magtiwala ulit. Kung hindi lang kasal ng pinsan niyang si Maris, hindi sana siya pupunta. “Wala ho akong plano.” Walang emosyong sagot ni Bryanne bago siya tuluyang tumayo bitbit ang hawak niyang baso na may lamang alak.

Kapag nagkaroon siya ulit ng pagkakataon ay uungkatin niya ang usapin na ito sa magulang. There was an unusual force pulling Monica to find out about their past. She could not understand why she suddenly felt nervous and she knew in herself that something was wrong.

Ngunit sa unang pagkakataon, naramdaman kong hindi ko alam kung paano. Isa lang ang sigurado: hindi ko na puwede balewalain. Ang half-truth ay sapat na para baguhin ang mundo ko—ang mundo kung saan lahat ay kontrolado, kung saan walang puwang ang emosyon, kung saan ang lahat ay predictable. Ngunit ngayon… lahat ay unpredictable. At sa katahimikan ng opisina, sa liwanag ng lungsod, sa init ng alaala, ramdam ko:

Pagkarinig ng mga yapak niyang palayo ay bumagsak ako sa kama, pinipigilan ang pagbuntong-hininga. "Unawain?" Paano ko uunawain ang isang bagay na hindi kailanman magiging tama? Walang paggalang si Dad sa alaala ni Mom. At si Marise? Walang konsensya. Wala siyang pakialam sa sakit na dinulot niya.

Medyo mahaba haba pa naman yung byahe lalo na at medyo traffic kaya yung playlist ng Paramore yung pinatugtog ko tsaka nagpaalam sa dalawa na iidlip ako at gisingin na lang ako kapag bababa na kami, same lang din naman kasi kami ng bababaan kahit iba-iba kami ng subdivisions. Nagising ako dahil sa tapik sa balikat ko kasi bababa na pala kami, hindi ko namalayan na ang haba pala ng naidlip ko. Pagkababa naming tatlo, nagkanya-kanya na kaming paalam sa isa't isa at pareparehong sumakay ng tricycle. Grabe nakakapagod pala bumyahe lalo na siguro kapag nag college na ako, parang ayoko tuloy ng malayong univ hays. Buti na lang bukas ay wala kaming pasok kaya makakapagpahinga ako ng mahaba at di ko

Sagot ni nanay Mercy. "Sabagay may katwiran ka....pero paano kaya natin malalaman ang kalagayan ni Carl?" Sagot ni tatay Nestor. "Hindi ko din alam.....kawawa naman ang anak natin. Siya ang nobya pero parang pinagkakaitan pa siya ng pagkakataon na makita at makumusta ang nobyo niya." Wika ni nanay Mercy. "Iba talaga ang ugali ng mayayaman....kung anong maibigan nila ay gustong masunod." Tugon ni tatay Nestor.

Tahimik ang silid. Unti-unting pumapasok ang ideya. “Kung gusto nating mauna…” dagdag niya, “…kailangan nating maging unpredictable.” “Delikado iyon,” sabi ng isang investigator. “Oo,” sagot ni Samuel. “Pero iyon lang ang paraan para makalusot.” Lumapit siya sa board. At doon, isinulat niya ang isang salita: “CHAOS.”

sabi ko. Tinitigan niya ako. Mas matagal. Mas mabigat. “More than interesting,” sagot niya. “Predictable.” Doon ako natahimik. Hindi dahil na-offend ako. Kundi dahil… tama siya. Kung may taong nagmamanipulate ng board, predictable ang next moves. At kung predictable… Pwede kong gamitin. “Then maybe you should share your insight,” sabi ko.

They thought prediction meant control. And I was done being controlled. “No.” Torren looked at me carefully. I stepped toward the screen. “No more.” Another alert flashed. EMOTIONAL DEVIATION DETECTED My eyes narrowed. “Did you see that?” Torren moved beside me. The system glitched briefly. Like hesitation. And suddenly… I understood. “It doesn’t know what to do with unpredictability.” His gaze sharpened instantly. “What are you thinking?” I looked at him. Really looked at him.

At sa bawat hakbang— may isang bagay na malinaw. Hindi na sila hinahabol lang. Hindi na sila nagtatago lang. Naglalaro na sila. At sa pagkakataong ito— ang galaw nila ay hindi mababasa ng kahit anong system. Dahil ang tunay na unpredictable— ay hindi data. Kundi tao. Sa lungsod, unti-unting naghiwa-hiwalay ang tatlo. Walang mapa. Walang system.