Unpredictable In Tagalog Novels & Stories

Umiling-iling ako. "Naze?" [Translation: Why?] "Your mom will be worried." "But I want to go too." He pouted. "Don't make that face. Let's go next time, okay?" Marahan naman siyang tumango. "Yakusoku?" [Translation: Promise?] "Hai, yakusoku." [Translation: Yes, I promise] Pagkatapos, nag-pinky promise kaming dalawa. Mayamaya, pinasakay na ako ni papa sa kotse. Nginitian ko muna si Zaito at saka nagpaalam bago tuluyang makasakay.

Pagalit na utos ng driver sa dalaga. Biglang binundol ng kaba abg dibdib ni Lily. Kinutuban siya nang hindi maganda. Mabilis siyang bumaba ng sasakyan at tumakbo palayo ngunit may humarang na sasakyan sa daraanan niya. "Saan ka pupunta?" Nakangising tanong ni Raffy pagkababa sa sasakyan. Mabilis na lumapit si Lily sa binata at nabawasan ang kabang nadarama. "Katakot kasi ang driver mo. Kung wala ka ay talaga tatakbo na ako palayo!"

Bat sya nagpu-purong English kung magsalita sa akin. "You really think of something beyond someone's imagination" dagdag pa nya na mas lalong nagpadugo ng utak ko. Anong beyond imagination? Sino ba kasi yan si Beyond? Kapatid ba yan ni Beyonce? Ay ewan ko sa kanila, marunong naman ako mag english pero kinamatis kinutlo lang sa daplin daplin (kinutlo lang sa daplin daplin- a bisaya term, translation: kinuha sa may gilid gilid)

**************************************************** 💔 “Minsan hindi mo kailangang makita ang panganib para malaman mong malapit na ito — minsan, sapat na ang katahimikan bago sumabog ang bagyo.” ****************************************************

Ngunit umalma ito at hindi naniwala. "Kanina pa kitang pinagmamasdan mahal. Ang tagal mong nakatitig sa salamin at pinagmamasdan yan sarili mo. Kulang na lang ay mabasag ang salamin." Biro pa nito sa huli. Pabiro ko rin itong inirapan sabay sabi--

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

sagot niya. “Hindi na ngayon.” “Hinding-hindi ako maniniwala sa 'yo,” sagot niya, dahan-dahang lumapit. “You’re unpredictable.” Napansin ko ang marka sa leeg niya. 'Yung kagat ko kagabi. Hindi ko napigilang mapangiti nang malaki. “Wow. Kita ’yan.” Hinawakan niya iyon. “Ikaw may gawa niyan.”

sabi pa niya Doon na nagbago ang galaw niya. Mas unpredictable. Mas mukhang mapanganib. Sumugod siya ulit, pero ngayon hindi na diretso. Paikot-ikot ang gaga na parang gumagawa siya ng illusion. Muntik na niya akong tamaan sa likod. “Muntik na,” bulong ko, pero umiwas agad ako sa huling segundo. “Pinagbigyan lang kita,” sagot ko.

Hindi nya alam ang bagay na ninakaw at ang iniwan nito? "May iniwan sayo ang magnanakaw?" Tumango sya. "Oo, pero hindi ko makumperma kung ano ito, Maggie sobrang nakakalito. Ang unprediktabol." iyak nito. Dahil sa mga pinagsasabi ni mayang at sabayan pa ng iyak ay mas lalo akong nalito at nalutang sa mga narinig. "Unpredictable ang alin? Mayang, hinto mo na nga iyak mo. Ipagpatuloy mo iyan mamaya pag hindi na ako nalilito sa problema mo." inis kong sabi.