Novel & Cerita Unreliable Narrator

Chapter 10 ILANG beses man niyang basahin paulit-ulit na basahin ang sales report ng bawat branches na nasa desk niya ay wala pa din siyang maintindihan. Walang pumapasok na impormasyon sa utak niya ng mga oras na yun. Sinapo niya ang noo. Kanina pa din kasi sumasakit ang ulo niya. Hindi naman naparami ang nainom niya sa party ni Travis kagabi. Talaga lang napuyat lang siya ng husto sa kakaisip.

Naputol ang video. Naging itim ang screen. Tahimik. Napakatahimik. Ilang segundo. Pagkatapos ay lumitaw ang isang linya. MEMORIES ARE UNRELIABLE. Isa pa. ARE YOU SURE YOU REMEMBER EVERYTHING? At tuluyang nag-black ang monitor. Walang nagsalita. Walang gumalaw. Sa unang pagkakataon sa loob ng maraming taon, naramdaman ni Elijah ang isang bagay na mas mabigat pa kaysa guilt.

Chapter 8 Pag-off ko ng phone, agad akong napatingin sa TV na nakabukas sa harapan ko. Tumambad sa akin ang breaking news — isang aksidente na kasalukuyang laman ng balita. "Breaking News: Isang malaking aksidente ang naganap kanina lamang. Ayon sa mga ulat, isang luxury car ang bumangga sa isang SUV, na nagresulta sa agarang pagkamatay ng isa sa mga biktima. Kinilala ang nasawi bilang si Helen Cutanda, may-ari ng isang kilalang ospital sa lungsod. Siya ay idineklarang dead on arrival sa ospital."

For him, it is all a one night stand. Ang tanging naalala lamang ni Ried ay may nangyari sa kanila ni Annastasia at kinaumagahan ay tinakasan siya nito. Isang maling alaala na pinanghahawak niya hanggang ngayon. Naalala niya ang mukha at pangalan ng dalaga pero hindi niya maalala ang totoong nangyari 8 years ago. Kung ano ang totoong ginawa niya kay Yessa noon na ngayon si Annastasia na. Kung bakit humantong sa comma si Yessa at kung bakit nawalan siya ng alaala. At higit sa lahat ay kung paano niya winasak ang buhay ng inosenteng babae noon. Wala siyang maalala sa lahat ng pagkakamali niya. Hindi naman siya naaksidente pero isang araw ay nagising nalang siya na wala na siyang maalala at gal

He might be lie again if I ask him and I don’t want to hear another lies again. Damn it. I’m so fed up with lies from the people I trusted the most. First, Eros, the boy I met when I was young. He promised we’d meet at the same beach every summer, at the same time. Yet, for years, he never showed. Then there was Dominic, whom I loved deeply and gave my first everything to, only to find out I was nothing but a dare to him—a game he’d play and discard without a second thought.

"Sigurado ba kayo Dok?" "Ang mga bagay na ito ay kailangan sinisiguro ko muna bago sinasabi sa pasyente, dahil mahirap magkamali sa pagsabi ng walang kasiguraduhan sa ganitong sakit, Cindy." Lalo akong nahilo at tuluyan nang gumuho ang mga pag-asa ko't paniniwala may happy ending pa kami ni Daniel. "Gaano pa katagal ang buhay ko Dok?" tuluyang bumagsak ang luha ko. Naramdaman ko ang panginginig ng aking mga daliri hanggang sa buo kong katawan.

Inabot niya sa akin. “Thank you!” magiliw ko itong tinanggap. “Huwag kang papabudol diyan Gwen. Uutangan ka lang niyan,” Nakangising sambit ni Hannah. “Don't believe everything she says, she's crazy,” sagot naman ng lalaki. “Anyway, I am the handsome Gilbert…from the archi department. Or you can call me baby—” bago pa man may maidagdag siya sa sasabihin niya ay may tumama nang takip ng cup sa mukha nito. Agad niyang sinamaan ng tingin ang salarin. Hindi ko mapigilang mapatawa, the two of them act like a cat and a dog. And I smell something fishy, like taguan ng feelings.

This is a story from the writer's imagination, hence this is purely fictitious. It is drizzled with a bit of reality to keep it fit for your imagination. All realistic nouns are purely used for fictional purposes, do not take it seriously. Space and time have been rearranged to suit the convenience of the story and with the exception of public figures. This story is under the writer's ownership, plagiarism of this story is a crime. This isn’t a perfect sotry. Flawed characters will be spotted, so, if you’re into green flags characters, this story is not suitable for you.

Kapag may bad experience na nangyayari sa 'kin ay isinusulat ko na lang sa brown book na 'to na niregalo ni Lola Lexxie. Sinimulan ko ng magsulat ng bad luck sa pahina fifty four. Malapit na ring mapuno ang librong 'to dahil paano bang hindi 'to mapupuno ng sulat, eh, halos araw-araw akong nagtatala.

Naririnig niya ba ang sinasabi niya? “Am I that unreliable? I know that my position in your family is vague and unsure, pero 'wag mo naman sana iparamdam yon sa akin— nakakainsulto ka, e.” Ito ang problema namin ni Javi. Siya ang walang tiwala sa mga ginagawa ko. Takot na takot siya na hayaan ako at iniisip niya na mapapahamak ako, mahina ako, at hindi ko kakayanin.