Unwillingly Novels & Stories

ngumiti na naman ulit ako ng mapait. "Marriage? Wala sayo ang bagay na yun. Committment? Wala sa diksyunaryo mo ang salitang yun. You use to say those things before." pag-ungkat ko pa sa sinabi niya noon ng paulit-ulit. "Sa kama lang tayo nagmahalan Vince."

Habang lumilipas ang segundo at naririnig ko ang masasakit na salita galing kay Kate, mas tumitindi rin ang guilt na nararamdaman ko. "I'm sorry, Kate...but please understand my situation. Kahit ako, hindi ko to gustong mangyari, pero wala na akong magagawa. I don't want to see you both hurting, kaya hindi rin madali para sa akin ang naging desisyon ko pero kailangan ko 'tong gawin." I blurted out hoping that Kate will understand me, but instead of that, I see her eyes getting more sharper while looking at me. "I'm sorry that you two also suffers because of my fa---"

Wala akong ni isang salita na narinig pero ramdam ko sa bawat galaw niya kung paanong may espasyong nabuo. “Kung desidido ka ng hiwalayan ako, sana maisipan mo man lang sabihin saʼkin ang rason kung bakit. Hindi naman pwedeng bigla ka na lang magdedesisyon ng ganʼyan dahil ginusto mo,” muli kong turan. Napabuntong-hininga pa ako noʼn saka dumiretso ng upo sa couch.

Bulong na sinasadyang iparinig sa akin? Hindi ko siya pinansin at naupo na lang sa swivel chair ni Karuiq. Inabot ko ang ballpen na nasa itaas ng lamesa at pinaglaruan iyon sa mga daliri ko. Hindi na ako nagabala pang tanungin kung anong ginagawa niya rito. I don’t like her so I won’t talk to her, ayaw kong nagiging plastic sa isang tao. If I really hate them, they will feel it on their own.

"Pero hindi ko pa pala kayang maglakad nang maayos dahil sa ginawa mo." Isang mahinang tawa ang kumawala sa dibdib ni Anne, ang mahinang vibration nito ay direktang naramdaman ni Lauren sa kaniyang likod. "I'm sorry, baby. I just couldn't help myself. You were too irresistible tonight."

kahit tawagan nyo pa ! At isa pa , wala sa kasunduan na kailangan pang humingi ng pahintulot ng asawa ko sa inyo kung kikilos ito o may gawing desisyon sa isa sa mga pag mamay ari ninyo! kung sasabihin nyo naman na wala akong karapat ay sa husgado tayo magharap para malaman ito. saad ni mam mendy na talaga namang confidence sa mga sinabi nito

Who thought na ganito lang yun kadali, pakiramdam ko hindi na ako makakapagpahinga. Gusto ko mang tanggihan ang mangyayari bukas pero hindi ko magawa, nagmumukha akong mahina if tatanggihan ko and plus I don't want manager to be disappointed on me pero inaalala ko lang ang bata kilala ko si Joy batay sa nakikita ko kanina wala siyang pakealam dahil mas galit siya na nakita ako ulit. Isa pa, talagang may anak nga talaga sila at malalim ang pagtataksil nila sa akin noon.

nilagok nito ang wine at bahagyang namula ang kaniyang mga pisngi. “Alam ko napipilitan ka na samahan ako dito. Sorry, I have no one to celebrate this day. Isa pa, matagal na kitang niyayaya to have a date with me, pero parang pang-scrapbook yung mga card na binibigay ko. Kinokolekta mo lang.” bigla siyang tumayo at nag-iwan ng pera.

Huminga ako ng malalim at tinapos ang pag band aid sa sugat nito. "i know,sorry is not enough to forgive me, sa dami kong naging kasalanan sa inyo ni austen, i don't think i deserve the forgivess but i am still hoping na mapapatawad mo ako. I regret everything i did, i am very regretful." sabe nito dahilan para matigil ako.