Hesitantly Novels & Stories

"Ano 'yon?" I swallowed hard. My pulse was racing, but I forced myself to meet his gaze. "First-time ko 'to." Napalunok ako bago nagpatuloy. "So... if we're really doing this, please be gentle." His expression shifted in an instant. Para bang hindi siya makapaniwala sa narinig niya. His stormy gaze flickered with something unreadable—shock, maybe even hesitation. "Wait, seryoso ka?"

Parang pinipilit siyang buksan ang pinto na matagal na niyang sinara. “Hindi ko alam kung kaya ko,” marahan niyang sagot. Bumaba ang tingin niya sa kanyang mga kamay. “Parang… kahit gusto kong magtiwala, may parte sa akin na natatakot.” Hindi agad sumagot si Hendrick. Sa halip, bahagya siyang yumuko, saka nagsalita sa mas mababang tono. “Then we take it slowly.”

Pagkatapos ay umiling at sinundan ang dalaga, ngunit nanatili siyang may sapat na distansya sa pagitan nila. “Ayos ka lang ba?” Cresia asked, eyeing her with concern. Napatingin si Hannah sa kaibigan at pinilit na ngumiti. “Ayos lang ako,” mahina niyang sagot, ngunit malayo ang kanyang tingin. “Mukha kang tensyonado,” pagpupumilit ni Cresia. “Sabi ko, ayos lang ako,” ulit ni Hannah, ngunit hindi kapani-paniwala ang tono niya.

He was impatient and wanted to have her. “S-shion-“ “I want you… I badly want you… don’t you want me as well? I’m hard as a rock Aiesha, I want to be inside you.” he said, almost sounding frustrated. Kumabog ang dibdib niya, hindi alam kung ano yung gawin. She was stuck between her heart and mind. No… you shouldn’t do it with him Aiesha!

tanong niya, bago naman siya makapagsalita muli ay mabalis ko na siyang binigyan ng halik sa kaniyang labi. "Considering how busy you are at work, I thought we could celebrate a bit here." He seemed hesitant when I pulled away from him, looking into his eyes while biting my lower lips nervously. "C-Can we, please?" I added quickly seeing his hesitation. "If you don't want, it's fine. Don't force yourself. I-"

I was like a melting butter in heat and waiting for his answer was a kind of torment for me. “No problem, Athena. Thanks for being honest with me. It’s fine, but I’m curious to know the meaning of your ‘yes.’ You are hesitating and I’m such a jerk to even ask you. But how about just kissing you?” he suggested. Then, Cristoff smiled naughtily.

“Wala.” “Hindi mo ako mapagtataguan, Naeim. Napagdaanan ko na lahat ng ‘yan at isa lang ang mapapayo ko sa’yo… our heart is the sincerest, follow what it wants.” “What if I’m hesitant?” “Hesitant about what?” Pietro leaned his head at the back of his chair. Pinikit niya ang mga mata saka humugot ng malalim na paghinga. Pagmulat niya ay tiningnan niya ang dad niya.

[Samantha] Hindi niya nagawang sumagot. Nanlalamig siya sa takot. Naramdaman na lamang niya ang pag angat niya sa ere. Si Zandro ay buhat na siya ngayon habang tumatawa. Siya ay hindi napigilan ang maluha. Pigil na pala niya ang kanyang paghinga dahil sa takot. Tapos nagawa pa siyang tawanan nito?

she smile weakly. "May two hours ka pa oh." pinakita niya pa sa akin yung wrist watch niya. Napatingin ako sa kabuuan ng syudad at napaisip sa sinabi niya. "Ano na? Samahan kita?" two minutes bago ako nakapagdesisyon. "No." I shook my head.

Parang natatakot din siyang mabasag ang moment. Doon pumasok ang hesitation. Napakurap ako, paulit-ulit, parang nagha-hang ang utak ko. We agreed na we will take things slow. “Chanton…” napalunok ako bago ko nabanggit ang pangalan niya. “What was that?” Hindi ko alam kung gusto kong marinig ang sagot o hindi. Huminga siya nang malalim, parang pinipigilan ang sarili. Parang may internal battle din siyang tinatalo. Bahagya siyang napaatras, pero hindi niya inalis ang tingin sa akin.