Useless In Tagalog Novels & Stories

“Anong gusto ng mahal ko?” Mahal? Umungol na naman siya nang ipinasok na nito ang daliri at sinisip pa ang leeg niya. Nagsabay pa ang kiliti ng pagkababae niya at ang kiliti niya sa leeg. Pagsabunot at pag-ungol lang yata ang maiaambag niya. “Masarap ba?”

Tahimik naming sinimulan ang pagkain. He poured a wine on my glass. "Cheers," aniya. Itinaas ko naman ang akin para makipag cheers sakanya. Tapos na kaming kumain nang maramdaman ako ang tawag ng kalikasan. "Sa'n ang cr nila dito?" tanong ko sakanya. "Why?" "Anong why? Ano bang ginagawa sa cr?" kunot noo kong tanong. "Pee or poo–"

Tumango naman siya sa akin kaya nag-umpisa pa akong magsalita sa harap niya. "Sorcerer o sorceress..." panimula ko. "Ang iba sa kanila ay gumagamit ng wand ang iba naman ay hindi pero malalaman mo na isa silang sorcerer kapag hindi sila gumagamit ng chant. Dahil ang sariling isip lang nila ang ginagamit nila sa pagbigkas ng spell." "At ang huli ay ang Mage," ani ko. "Matatawag ka lang na isang mage kapag may kakayahan ka nang mag-imbento ng spell."

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

Ganoon na ba talaga ang galit at poot na nararamdaman niya sa'kin? A- akala ko'y unti unti na iyong nabubura. Lalo pa't kagabi ay may pinagsaluhan kami. Nanlumo ako,alam kong parusa lamang iyon. Walang ibig sabihin ang nangyari kagabi. WALA. "Clean that mess and leave!". Bahagya pa akong napalundag ng muli itong sumigaw. Dali dali kong pinulot ang mga bubog na nagmula sa basag na platito at baso. Kumuha na rin ako ng basahan upang malinis at tuyuin ang basang sahig na galing sa nagapong tsaa.

dagdag ko. “Please, I'm begging. Kung pwede ba umalis na lang kayo? Umalis na kayo, p-please..” pagsusumamo ko. Hindi ko alam kung ano pang mangyayari kapag tumagal pa sila dito. Marahas ko muling pinunasan ang luha ko bago tinalikuran siya.

seryosong sagot ko "Yeah, nakaraan na iyun pero alam kong alam mo na mahirap kalimutan. Alam kong nasa puso mo pa rin ang sugat na dulot ng nakaraan at alam kong mahirap para sa iyo na kalimutan ang lahat-lahat." seryoso niyang wika

Medyo umarko ang kanyang kilay. “So, you have another woman named Yeon Na?” aniya. Napalunok naman ako ng laway. Halatang narinig niya lahat. “So, Catherine is right… na may iba kang kinolo—kiniloko—kinalolo—put*ngina! What is the Tagalog of ‘Is there someone you’re head over heels for?’” inis na saad niya. Hindi na niya kinaya at napa-English na talaga siya. Englishera kasi siya at hindi sanay mag-Tagalog, halata naman dahil sa mabagal at slang niyang paraan ng pagsasalita.

Napakalinis din ng simoy ng hangin, halatang healthy at walang polusyon ang hangin. “ Sayang at hindi ko man lang ito mapipicture-an. Wala akong magiging remembrance…” malungkot na bulong ni Samantha na hindi niya akalaing aabot sa pandinig ng kanyang nobyo. “ What is the use of you eyes and your brain if you can’t even remember what you see.” napalingon siya dito at nakitang itinago na nito ang phone sa bulsa na kanina lamang ay gamit niya sa katawagan.

"Sinabi ko na sayong bilisan mo d'yand kumain para magamot na natin niyang sugat mo. At tatanungin kita ulit. Saan mo nakuha ang sugat na 'yan?" Kaagad niyang binaba ang ulo para itago ang mukha sa mama niya. "Nadapa nga po kasi ako. Naghabulan kasi kami ni toto. Pero po mama d'yan lang po kami, hindi po ako lumayo. Nakakita pa nga po ako ng laruang baril eh ang ganda-" Kaagad niyang natakpan ang bibig dahil sa sinabi. Dapat hindi niya 'yon nabanggit eh.