Ut Magis Valeat Quam Pereat 소설 & 이야기

natatawa na wika ni Valerie, as if siya hindi nakagawa ng kasalanan. "Tanggap ko naman kong makukulong ako, pero bago yun kailangan ko muna mawala ang mag-ina na yan. Sila lang naman dahilan kung bakit kani nagkakaganito. Nagka letse-letse na buhay namin," seryosong salita nito habang nilalaro ang baril. "Hays, lahat tayo galit kay Luna. Kailangan na talaga niyang mawala sa mundo,"tumatawa na salita ni Megan.

"Alam mo kung ano ang pinaka madali sa mundong 'to? Ang tumingin sa pagkakamali ng isang tao at husgahan 'to. Pero ang tunay na umiibig sayo ay masusukat mo lamang kapag inintindi at kinilala ka niya ng husto, katulad ko! I know you're a great person, baby. And soon, mahahanap mo rin 'yong taong iintindi sayo." "Aanuhin mo ang malaking pera? Parang anino lang 'yan, susulpot tapos mawawala rin kaagad. Mas mabuti pang magtanim na lang ng palay para mabuhay, kaysa magpakala lunod sa pera at dalhin ka sa kapahamakan."

At kung ipinalit si Elara sa kanya, hindi ba’t mas tama lang iyon? “Ibig mong sabihin,” mariing tinig ni Argus, mababa at puno ng poot, “mas mataas ka kaysa kay Elara, at mas mahalaga ang buhay mo kaysa sa kanya kaya dapat lang na siya ang magsakripisyo para sa’yo?”

Sabi ni Magnus. Napakamot ng ulo si Peruvian. "Hindi ako marunong." "My god, paano ka sasagutin ni Romary n'yan? Kung pati bless us o lord, hindi mo alam?" trashtalk naman ni Aries kay Peruvian. Nakita naming pinagpawisan ito ng malapot. Halatang kabado. "In the name of the father, and of the son, our son, my son," huminto ito saka tiningnan ang mga mukha namin. Pigil-tawa naman ang mga boys sa pinagsasasabi ni Peruvian.

Kung mangatwiran pa sakaniya, para bang lagi itong tama dahilan para lalo silang hindi magkaintindihan. " Maniwala ka man sa hindi, masaya akong makita mo ang taong kayang tumanggap sa kung anong klaseng mundo ang mayroon tayo, " ani Valerie, " Alam kong hindi ako naging mabuting tita sayo. Tinalikuran kita noong mga panahong kailangan mo ng taong tutulong sayo sa paghahanap ng katarungan sa pagkamatay ng magulong mo--"

" Matagal ng naging abo ang lahat ng pag-aari mo sa lupaing ito kaya naman wala ka ng karapatan pa dito. " Hindi nabago ang ekspresyon sa mukha ni Amadeus. Hindi man lang natinag o magawang matakot sa mga sinabi ni Victoria. " Huwag kayong masyadong magpakampante dahil marami pang puwedeng mangyari. Marami pa rin kayong oras para pagsisihan ang mga ginawa niyo pero lalo niyo lang dinadagdagan mga kasalanan niyo. "

“Ngunit bago tayo tumungo sa landas na inyong itinuturo, nais kong malaman natin ang buong larawan. Ano ang mangyayari sa mga ilog kapag nagpatag tayo ng mga burol na siyang pinagmumulan ng kanilang tubig? Saan pupunta ang tubig ulan kapag pinatuyo natin ang mga latian na nagsisilbing tahanan ng buhay at tagatanggap ng baha? At higit sa lahat — anong halaga ang hinihingi ninyo kapalit ng lahat ng ito?” Ngumiti si Valerius, ngunit ang ngiting iyon ay hindi umabot sa kanyang mga mata. “Ang halaga ay maliit lamang kumpara sa inyong makukuha. Ang mga lupang hindi ninyo ginagamit nang husto ay maaari nating paghati-hatiin; ang mga yaman na nakatago sa ilalim ng lupa ay ating paghahatian; at sa pa

bulong niya, may halong kaba at determinasyon. “Ang bawat detalye ay mahalaga,” sagot ni Vale, ngumiti ng bahagya ngunit seryoso ang titig. “Kung gagamitin natin nang tama, magbibigay ito ng malaking bentahe sa atin. Ngunit kahit isang maling hakbang, maaaring mapahamak tayo.”

Aminin lamang ang pagkatalo. Ang tinig ni Darryl ay hindi malakas, ngunit kumalat ito sa buong Legendary Island of Dragons. 'Ipatawad ang pagkatalo?' Nang marinig iyon ni Master Magaera, ang kanyang mga mata ay naging madilim at malamig, at hindi niya maiwasang mapang-uyam at sabihin, "Napakahusay ko ang buong buhay ko, at hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin ng aminin ang pagkatalo.

Maugat-ugat pa nga. "Grabe naman ang titï na iyan! Galit na galit! Maugat! Akala ko ba wala kang ganang kumilos? Hinang-hina ka kanina pero ngayon, buhay na buhay ka yata?" tumatawang sabi ni Valerie. Ngumiti ng nakaloloko si Samuel. "Ito kasi ang pampalakas ko, Valerie. Ito ang gamot na mag-aalis ng panghihina ko. Halika na sa banyo. Maligo na tayo."