Utak Talangka Mga Nobela at Kwento

“Are you insane? Wala ka bang utak?” Isang babae ang nakatayo di kalayuan mula sa kanya. Nakasuot ito ng wetsuit habang bitbit sa isang kamay ang mask, fin at snorkel. Basang-basa ito na halatang kaka-ahon lang sa tubig dagat. “Anong sabi mo?” “Ang sabi ko, gago ka, tanga, walang utak!”

Agad na dinala ni Alfred ang mga tao sa garahe matapos matanggap ang utos. Matapos ang ilang gabing pagkaagnas, lalong lumakas ang baho ng aking bangkay, na naging dahilan ng pagkabulok ng buong garahe. Lahat ay nagtakip ng kanilang ilong, at ang ilan ay sumuka pa. “Ano ba ‘yang amoy na ‘yan? Umaalingasaw. Diyos ko.” “Sinong tumae dito?”

tawag niya sa pangalan ko. ​Napilitan akong lumingon. Bahagya siyang yumuko para pantayan ang tingin ko, at sa isang mabilis na sandali na hindi nakikita ni Jake, dumaan ang kaniyang tingin sa leeg ko, kung saan iniwan niya ang mga mariing halik kanina. ​"Mag-iingat ka sa pag-uwi. I hope to see you again soon... in the house."

Joke lang tanga talaga ,Hindi pa nga ako tumatawid ng dagat eh Edi sana lumubog na ako "Neng may kailangan ka ba ?" Tanong sakin ng isang Manong , ibinaba nito ang Sako na naka lagay sa uluhan Niya , kagat Labi akong tumango. Okay fine nahihiya na ako ,kinakain na ako ng hiya "Sorry to disturb but I need water for my car " sabay Turo ko sa sasakyan kong nasa kalsada .Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves

“Ramdam ko lang. I don’t know. It’s in your eyes. Parang may bigat kang pilit kinikimkim. Parang… may parte ng buhay mong hindi mo maibahagi sa akin.” Huminga siya nang malalim. “Bash, hindi dahil ayaw kitang pagtiwalaan. May mga bagay lang akong hindi pa handang ikwento.” Tahimik si Bash. Hindi niya alam kung nasaktan ito, pero hindi na ulit nagsalita. Pagdating nila sa Tagaytay, umupo sila sa isang bench sa may view deck ng Taal Lake. Mahangin. Maliwanag ang buwan. Magkadikit ang balikat nila.

Napaka payapa ng lugar at napaka gandang pagmasdan ng malawak na bukirin mula sa kinauupuan nila ngayon. "Inah, paglaki ko, magpapatayo ako d'yan ng mansyon. D'yan, d'yan mismo sa malawak na bukid na 'yan. Gusto ko may malaking tarangkahan tapos malawak ang bakuran. Bibili din ako ng mamahaling sasakyan gaya ng mga nakikita ko sa diyaryo," wika ni Lucas habang ngingiti-ngiting tinatanaw ang bukid.

tanung pa neto "Yun ang hindi ko alam basta ang sabi nya lang saken na baka gabihin daw sya sa pag uwe kaya huwag na daw naten sya hintayin sa Hapunan" dagdag pa neto Ano ba ang ulam naten ?tanung nya Pochero at pritong tilapia sagot neto Kumaen na tayo nang makapag pahingga kana at alam kung pagod ka

Utos nito sa kanila. Kaagad tumalon muli si Alex sa talon. Nag tataka naman nakatingin lamang ang mga kasama niya sa kanya. Sumenyas siya na sumunod ito sa kanya at isa-isa na ngang nag talunan ang mga ito. Sumisid si Alex at ganun din ang ginawa ng tatlo. Nang makarating sa bandang dulo ng talon tinuro niya ang maliit na lagusan na kasya lamang ang isang tao. Nag tanguan sila at isa-isang sumuot sa lagusan. Nauna si Alex at sumunod naman ang tatlo. Dahan dahan ang paglangoy na ginawa nila. May ilang metro din ang haba ng lagusan bago nila narating ang kabilang bahagi ng talon o ang likod na bahagi nito. Dito tumambad sa kanila ang masukal na kagubatan. Nag manman muna sila at pinakiramdaman

Tumingala naman ito sa kan'ya habang dahan-dahan na ipinasok ang pagkalalaki sa lagusan nito. "Think of this face baby and not the ugly one. Think of this face dahil ito ang tunay kong mukha. Papalitan natin ng magandang alaala ang pangit na nakaraan. Ipinapangako ko sayo na mamahalin kita hanggang sa kabilang buhay Samara. Pangako ko yan sayo!" mariing sabi n'ya ngunit puno ng pagmamahal at pangako para sa dalaga habang dahan-dahan na umuulos sa ibabaw nito.

Sagot ni Helan. "Opo!" masiglang sagot ni Misan at naglakad na papunta sa Talon. Makalipas ang sampung minuto ay narating na niya ang Talon. May kulay asul itong tubig na napakalinaw. May mga malilit na isda na naninirahan roon at ang tubig ay maaring gawing inumin dahil sa linis at lamig. Ibinaba ni Misan ang dalang basket at nagsimula nang mamitas ng kulay rosas at puti na mga bulaklak na Sal-ang kung tawagin ng mga taga Sadan.