Novel & Cerita Vain Of My Existence

mahabang paliwanag ng ina. “I won’t accept friends nor best friends, Mom,” wika ng batang si Veron habang nakatitig sa larawan ng ina at ng best friend nito. “I’ll never meet a person who is always there for you in times of hardships and poverty. Everyone of them is always at my side when I have everything but leaves me when I have nothing. So, I don’t want to have a friend in life. I can live without them, anyway.”

At walang kapit bahay ang makakakita sa amin dahil natakpan ang munti naming bahay at ako ng SUV nila, at kahit pa magawa kong sumigaw, duda akong maririnig nila agad ako dahil may kalayuan din ang bawat pagitan ng mg bahay dito sa lugar namin. Sinubukan kong pumalag ngunit kahit anong panlalaban ko ay wala akong laban sa lakas at pwersa ng nga lalaking ito. Maya't maya pa ay bigla na lamang akong nasa loob ng van at unti-unti akong nakaramdam ng pagkahilo.

Nanigas ang buong katawan ko. Malamig ang metal na nakadikit sa likod ng leeg ko, sapat para ipaalala na isang maling galaw lang ang pagitan ng buhay at kamatayan. Namatay ang lahat ng ilaw sa hall. Puro kadiliman. Puro mabibigat na paghinga. Puro tensyon. At sa gitna ng lahat ng iyon, hindi ko makita si Vaughn.

Pagpapakalma niya sa akin. "Bakit ba ang unfair nila? Bakit kailangan nila akong itrato ng ganito? Hindi ba nila ako anak? " "All my life... Wala akong ginawa kundi ang kuhanin ang loob nila! Kundi ang maging mabuti sa paningin nila. I'm tired... I'm hurt. " Hagulhol ko pa. Nakinig lamang sa akin si Solana habang inaalo niya ako.

WARNING R-18 DINALAW namin ni Vincenzo ang kanilang ina. Hinawakan ko ang kamay ni Vincenzo kaya napatingin siya sa akin. "Kaya mo ba makita?" Tumango lamang siya sa akin. Binuksan ko ang pinto ng kwarto kung nasaan si Auntie Juliet. Vincenzo and I slowly walked towards his mother's bed. Auntie Juliet is very weak now. Auntie Juliet looked in our direction. Auntie smiled bitterly.

"I warned you, Damon... Every single second you touch her, look at her, or stand near her... I will strip away everything you own." Nanlalamig ang buong katawan ni Damon. Ang matinding takot, inggit, at panliliit sa sarili na matagal niyang ibinaon sa ilalim ng kanyang yabang ay tuluyang sumabog. Sa buong buhay niya, si Damien ang palaging mas matalino, mas mayaman, at mas makapangyarihan. Ang tanging bagay na hawak niya na hindi kayang makuha ng kanyang kakambal ay si Avaya. Ngunit ngayong narealize niyang nahulog na ang loob ni Damien sa dalaga at nakuha na nito ang katawan ni Avaya sa mga nagdaang gabi, naramdaman ni Damon na natalo na siya nang tuluyan. Isa itong matinding existential cr

♫︎♫︎♫︎ Ne ane sonyeoneul jiweonaen daeum Manggajin nae moseubeul chaeweonwa Nan machi zombiecheoreom dead alive Sarange mudeom wie taeeona Soljikhi deo mame deune Wanjeonhi dallajin nae face I just killed me with all that pain Ijen da sanggwaneopseo nan Nungameun jeolmange bameun waenji dalkomhae Ohiryeo jayuroweo nan Watch watch gotta watch watch me yeah (Nan nal jugyeo jugyeonwa) ♫︎♫︎♫︎ Napahawak ako ng mahigpit sa dala kong bottled water. Maging ang kamay kong nakahawak rin sa railing ng hagdanan ay nanginginig. Gosh! What have I done to made me feel this? Dahan-dahan akong humarap sa likuran ko upang tingnan kung may tao ba sa living room, pero wala.

Ayoko nang masisisi pa ulit. Kaya tahimik lang ako. Tahimik kong tinitiis lahat. Lahat ng iyak. Lahat ng pagod. Lahat ng hindi makatulog. Lahat ng pangungutya sa sarili ko. Lahat ng tanong na walang sagot. At sa kabila ng lahat, hindi ko pa rin mapigilang maalala ang mga salitang iniwan ni Calvin. “You don’t exist to me anymore. You’re just a ghost haunting this house.”

Ngayon, habang magkahawak ang aming mga kamay, ramdam ko ang walang hanggang saya at ginhawa, dahil sa lahat ng pinagdaanan namin at pagsubok na dumating sa buhay namin ay nalampasan namin ito nang magkasama Si Vaughn, ang pinakamamahal ko, ang ama ng mga anak ko, ang katuwang ko sa hirap at ginhawa, ang taong pipiliin at mamahalin ko hanggang sa aking huling hininga. Siya ang aking tahanan, ang aking kapalaran, at ang aking forever, pero gagawin pa rin naming sentro sa buhay namin si Lord, at hindi kailanman siya aalisin sa aming buhay. ********THE END********

Halos maduwal siya sa nakikita kaya agad siyang tumalikod nang makumpirmang walang tao sa loob kundi puro dugo at sira-sirang gamit lang. Akala niya'y wala na siyang mas malala pang makikita pagkatapos ng lahat ng napagdaanan nila. Ngunit ang nakita niya lang kani-kanina ay mas malala pa pala. Dahil ni kailanman ay hindi ganoon kalala ang ginagawa nila, tanging si Zheyn Iana lang ang nakakagawa nang mga ganitong bagay. They did not want a bloody work only Zheyn Iana does that...