Your Existence Novels & Stories

Tinuruan ako ng lalaking kasalukuyang sinasayaw ako. 'Yung lungkot at pighati na nararanasan mo, maaari palang mawala kapag may nagparamdam sa'yo na importante ang existence mo sa mundo. At 'yun yata ang pinakamasarap na matutupad o matitikman mo kapag may nagparanas sa'yo ng bagay na 'yun.

Ayoko nang masisisi pa ulit. Kaya tahimik lang ako. Tahimik kong tinitiis lahat. Lahat ng iyak. Lahat ng pagod. Lahat ng hindi makatulog. Lahat ng pangungutya sa sarili ko. Lahat ng tanong na walang sagot. At sa kabila ng lahat, hindi ko pa rin mapigilang maalala ang mga salitang iniwan ni Calvin. “You don’t exist to me anymore. You’re just a ghost haunting this house.”

Marcus said back. “Cadne, I never considered my life as living because all I did was to fucking exist for others. Ngayon ko na lang naramdamang buhay ako, na may sarili akong desisyon, kaya gusto ko ng kumawala sa kanila. Just… help me out with this one.”

Sapat nang maramdaman. — At sa pagitan ng lahat ng nangyari— sa pagitan ng mga taong dumaan at mga taong nanatili— may espasyo. Isang tahimik na espasyo na hindi kailangang punuin. Dahil sa espasyong iyon, doon mo nakikita kung sino ka na ngayon. Hindi kung sino ka noon. Hindi kung sino ka dapat maging. Kundi kung sino ka na.

I didn't want to look at her. Her words were so deep it touched me. And I didn't like it. No, I don't believe it. The least thing I want to believe is that love exists. Well, maybe it is. But really, do I have to suffer like this if it really exists? I mean, if my father loved my mother, then why is he not here? Where is he? Why is he letting me question my existence? If love exists, then why don't I have a father?

Tumayo si Ri na nasa tabi ko at bumaba rin, may sinabi ito kay James bago pumasok ulit. "Alright, tara na Tito hahabol na lang daw 'yung kasama namin." Tumango naman ang driver. "Sino?" Agad kung tanong kay Ri pagkaupo niya sa tabi ko. "Ginoo." Tumahimik ako at napaisip. 'Yung bang sinaba kung hindi nag-e-exist noon pero nage-exist naman talaga? "Vigan boy?" Tumango si Ri at sinuot na ang headset niya kaya hindi na ako nagtanong pa.

Hindi pa rin ako makasunod. “Ngunit sa tagal ng panahon, lahat ng mga nilalaman ng propesiya ay nageexist lang sa mundo namin, hindi dito, sa mundo niyo — sa mundo ng mga tao. Ngayon lang ako nakakita ng ganito.” Napailing siya at parang mababaliw sa lahat ng sinasabi niya sa akin. “Alam kong nabigla ka at nalilito pero iyon ang kasagutan sa pinaka tanong mo ngayon. Kung bakit nangyayari ‘to. Kung bakit sunod-sunod ang pagkamatay ng tao. Dahil pinaghahanap ka ng mga bampirang ‘yon at gusto ka nilang patayin-”

"You can't give up now. You must live." "What's good of having this lousy life? Lahat ng tao rito, walang ginawa kundi iparamdam sa akin kung gaano ako kahina. Lalong-lalo na si Papa." "Hindi totoo iyan. Inaalagaan ka lamang nila. Importante ka sa aming lahat. Wala kang kailangang patunayan sa amin. Your existence is enough. Besides, if you give up now, what will happen to those kids who entrusted their future to you. I've heard lots about them from Shannon and I'm dying to meet them."

Malaya akong magmahal, magbigay ng tawad, magbigay ng inspirasyon, at lahat-lahat para mai-offer ko sa buong mundo ang layunin kong dapat na gawin. Despite the hard times in our lives, we seldomly forget to see the good things. I know it's too blurry to see how to survive but isn't always about merely surviving. It's all about living. It's all about how you are existing at the moment, if we only die once? Then live now. I'm not saying that it will be easy, but take your time, after all this isn't a race, it's about championing your own path in the pursuit of your victory.

Umiyak siya, “Kakapasok ko lang kasunod ninyo! Paano magkakaroon ng ibang pasukan?” “Ano?” “Nagbibiro ka ba? Paanong hindi namin malalaman ang bilang ng mga tao nang pumasok kami?” Malamig na sabi ni Quincy. Napagtanto niya na siya ay may pinakamaliit na pakiramdam ng eksistensya, at bahagyang nasaktan ang kanyang pagpapahalaga sa sarili. Kapag may pagkakataon, may sasabihin siya para mapatunayan ang eksistensya niya.