Vain Of My Existence Novels & Stories

Walang galit. Walang saya. Ang kanyang malamig na mga mata ay tila walang buhay. Parang sanay na sanay na siyang pagmasdan ang pagdurusa ng ibang tao. Makalipas ang ilang segundo... Dahan-dahan niyang ibinuga ang usok. At bahagyang napangisi. Ngunit ang ngiting iyon ay walang kahit kaunting init. Kung makikita siya ni Vaelisse sa sandaling iyon...

Mag-isa akong naiwan sa ilalim ng malamlam na ilaw. Nang masiguro kong wala na siya, mabilis akong nagsandok ng kanin at nilagyan iyon ng kaunting sabaw ng isdang niluto niya. Napapangiwi ako sa bawat pagsubo, literal na gusto kong masuka, dahil hindi ko akalain na aabot sa ganitong kaawa-awang kalagayan ang buhay ko. Ako na si Violet, maninirahan sa isang islang walang kahit isang kapitbahay. Walang Wi-Fi, walang signal, walang TV, at walang kahit anong luho.

Hinawi ko naman siya para ipakitang ayos lang ako at kaya ko pa. There goes my mind racing And you are the reason That I'm still breathing I'm hopeless now Naglakad ako papunta sa kinauupuan ni Conan na hindi na mapakali. Hindi ko maintindihan ang sarili ko dahil iba ang naiisip ko sa ginagawa ng katawan ko. Parang nagkukusa. “Isa ka lang tuta sa iyong ama kaya sunud-sunuran ka sa kanya.” Dinuro-duro ko siya gamit ang bote ng alak na hawak ko. “Iyong mararamdaman lang ng ama mo ang mahalaga para sa 'yo! You are afraid of losing everything that he gave you. But you are not afraid to lose me! Kasi sino ba naman ako para sa 'yo, 'di ba?”

Parang pinipiga ng kung anong damdaming ang puso ko habang patuloy ko silang pinagmamasdan. Umalis na lang ako nang di ko na makayanan ang nararamdaman kong sakit. Para akong lutang na naglalakad habang iniisip na nabuhay lang yata ako para magdusa from the very start. And Vier is the hardest of all the pain I've got. STEFF'S POV

Valeen left, without bidding a farewell word. And it feels like I won the battle. Ang sarap sa pakiramdam manalo sa isang argumento. Napapanginti ka nalang talaga nang todo. Well not until nagsalita si Simoun. “What was it again?” Napalundag ako nang mapansing ang lapit ko pala sa kaniya. Ngayon ko lang napansin kasi kanina abala ako sa pakikipag-argumento.

He do exist. At isa na sa patunay ang babaeng kaharap ko ngayon, na may diyos. He never let me suffer again, dahil nasa harapan ko ang rason kung bakit ako humihinga. "I will live for you, Vanna." Sambit ko pa sa kaniya. "You must! Kung hindi...papatayin kita!" himutok naman ni Vanna na dahan-dahan akong pinapatayo.

“Wala akong pakialam kung ano man ang meron sila ni Elijah. Hindi na ’yon saklaw ng buhay ko.” Umalis siya na may bigat sa mga mata. At naiwan akong may bagong kaalaman— at mas maraming hinanakit. Madaling-araw sa Alderidge Heights. Nagjo-jogging ako. Walang tao. Hanggang sa makita ko siya. Si Amelie, tumatakbo rin. Pilit ang hinga. Balisa ang kilos. Nagkasalubong ang tingin namin.

Pumatak ang luha niya dahil nakakaawa ang itsura nito. "I think I can't make it anymore, ate. Ang ayaw niyong mangyari sa akin ay nangyayari na. Hindi ko naman din alam kung saan ako kakapit. That's the only way to survive. Kailangan kong isang tabi ang dignidad ko para lang mabuhay ka pa. Para bmnuti ka pa. And now, paano kung bumalik si Victor? Tatanggapin niya pa ba ako kahit na sobrang rumi ko na sa paningin ng maraming tao? I am still waiting for him to call. To come back. Pero bakit parang tinakbuhan na niya ako?"

Humagulgol lang ako. “Malapit na ako.” “Please stay strong.” Pagdating niya ay hindi ko na napigilan ang sarili ko. Agad akong yumakap sa kanya. At doon ko ibinuhos ang lahat ng sakit. Lahat ng lungkot. Lahat ng luha. Dahil alam kong maiintindihan niya. Si Van ay minsan na ring nawalan ng ama. Alam niya ang pakiramdam ng mawalan ng taong akala mo ay laging nariyan.

Matapang akong hinarap. I inhale sharply. Ikaw, gusto kong ibulalas pero pinigilan ko ang sarili. Mas lalo akong naging tuliro nang sumigid sa ilong ko ang amoy niya. Jasmine and roses with a spike of vanilla. Her existence should be considered criminal. Tang'na, Lev. Get a grip. I was battling with my two selves now, the one that wants to stay and the one that says fuck this night. Get your ass out. Leave and never look back. Kalokohan lang lahat ng ginagawa ko.