Valedictory Speech Elementary Tagalog Novels & Stories

muli kong tanong sabay subo at ngumuya. "Yeah pero kahit wala ako sa klase ngayon, kaya kong pag-aralan ang idi-discuss niya ngayon"pagmamalaki nito. Wala naman akong duda kay Morris. Siya ang class Valedictorian sa batch namin 'nong elementary at Senior High School. 'Napahikab ako pagkatapos kong kumain. Madali talaga akong antukin kapag busog na busog.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

KABANATA 48: The Voice of Triumph Mia's POV — Maliwanag ang mga ilaw sa loob ng Quadricentennial Pavilion ngayong Lunes ng umaga. Puno ng libo-libong estudyante, mga magulang, at mga propesor ang buong arena para sa pormal na Graduation Day ng University of Santo Tomas. Umalingawngaw ang pormal at solemneng tugtog ng UST Hymn sa malalaking speakers.

Lahat tuloy sila ay stressed na. “Kaya naman, panatilihin nating malinis ang ating paligid, dahil ang kalinisan ay bahagi ng pananampalataya. Panghuli, humihingi ako ng tawad. Orange Cat Steals Fish, Good Morning. Sorry, walang kwenta ang tula na 'to kasi noong literature class, natulog lang ako,” pagtatapos ni Leigh sa kanyang speech habang may matamis at kumpiyansang ngiti. “Please eat, tapos na ang morning speech,” dugtong pa niya sabay ngisi nang malaki. Nagtawanan ang mga tao at nag-unahang umupo sa mga bakanteng silya sa dining table. Lumapit si Leigh kay Valeria. “Kamusta ang speech ko?” nakangiting tanong niya habang nagtataas ng kilay.

Tuluyan na ako nakalapit kay Calvin at naglakad na kami sa harapan ng pari. "Sa ngalan ng Ama ng Anak at ng Espiritu Santo."-Sabi ni Father. Nakikinig lang kami kay Father at tumingin kami sa isa't-isa ni Calvin. "Ang pagpapala ng ating Panginoong Hesukristo, ang pag-ibig ng Diyos Ama, at ang pakikipagkaisa ng Espiritu Santo nawa’y sumainyong lahat."-Sabi ni Father sa amin.

"Okay! Thank you for that. Of course we will be going up basta sama-sama tayong lahat. Bago iyan, mag-spell ka muna ng salita dahil alam kong nangangati na ang bibig mo. Are you ready?" "Always ready, be sure that the word is best for me." "This word is for you. Here you go. Your word is..." Natahimik ang lahat at nag-abang sa susunod na mangyayari. Mga ilang segundo pa bago nagsalita ang speaker. "Your word is Si- Nek- Do- Ki." A..ano raw? Nabingi ako sa sinabi ng Speaker. At hindi ko namalayang timingin sa 'kin si Vani. Nakatutok ang dalawa niyang mga mata sa dalawa ko ring mga mata.

CADEN POV Tahimik lang akong nakikinig sa pinag uusapan nila Elisha at noong nagpaalam ito na umalis ay saka ako lumapit sa isang engineer na kausap niya. “Anong meron? Anong nangyari sa mga magulang niya?” Tanong ko. “Namatay ang mga magulang niya sa sunog Sir. Naiwan sa kanya ang mga naipundar ng mga ito. Nakakahanga ang ‘yang si Elisha dahil naging matatag siya at hindi sumuko ng mangyari ‘yon. She carried everything without complaining.” Tumango naman ako matapos niyang sabihin ang mga nalalaman niya tungkol sa mga magulang ni Elisha. Hindi ko maiwasan ang hindi makaramdam ng awa sa mga pinagdaanan niya.

"Kaya mo ba, Kath?" "Syempre naman. Nasubukan ko na kaya 'yan noong elementary and high school days pa," nakangiting sagot ni Katherine habang nakatitig pa rin siya sa kanilang pupuntahan. Buo ang kanyang tiwala sa sarili na kaya niya pa rin iyon.

“Don't be sad, baby... Hindi pwedeng sad ang valedictorian ko. Hm... Gusto mo ba tawagan ko siya para sa'yo? Ipapaalala ko sa kaniya na ngayon ang graduation mo kaya huwag ka nang malungkot, okay?” “Really, Mommy?” Lumiwanag ang mukha niya at mabilis akong niyakap. Niyakap ko rin siya at hinalikan. Nahinto kami sa paglalambingan ng lumapit si Teacher Weda. “Hello, Zyro... We're about to start, go to your line.” Teacher Weda smile. “Okay! Mommy tell Zyron I'm a valedictorian.” “I will, baby.”

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.