Valedictory Speech Elementary Tagalog Novels & Stories

7 na General Average ay hindi na masama. Bumuhos ang luha nang aking ihayag sa lahat ang aking Valedictory address. Ang una at huli kong pagsasalita sa harap ng mga tao. Doon ay ibinuhos ko ang sakit at hirap na aking pinagdaanan. Ang lahat ng mga tsismosa naming mga kapitbahay noon at mga humusga sa akin at naniwala ay sabay-sabay na lumuha sa aking mapait na kapalaran. Iniisip ko na naroon si Nanang, nakikinig sa makabagbag-damdamin kong talumpati.

Huminga muna ako ng malalim bago nagsimulang magsalita. "Good afternoon to my co-students and to our parents. Also, to our teachers and to our principal. I was happy and grateful right now that i am the valedictorian at my first year here in ISM. Receiving this medals, praises and congratulations isn't enough to fill me in. I was waiting for someone to congratulate me," ngumiti ako ng mapait. Nakaharap ako sa lahat ng tao at lahat ng atensyon nila ay nakatuon sa'kin. "I was dedicating this to him. He was the reason why i was here. He was the reason why i am here, standing infront of all of you and speaking. I'm dedicating this achievement to my dad." Napatingin ang lahat kay daddy na nakatin

Jopay’s POV “With highest honor, and the valedictorian of their class! Joshua Dimatulak, to give us his valedictory speech.” Panay ang punas ko ng luha habang umaakyat ang anak ko sa stage, grabe ang laki laki na niya tapos valedictorian pa! “Woooo! Go Joshua!” “Go anak! Anak ko ‘yan!” Inang babaeng ‘to! Konti na lang gigripuhan ko na ‘to!

Muli namang tinawag ang pangalan ni Klyde para sa pagtanggap nang kanyang award at medal. "And our valedictorian Quindell Klyde Gomez. Wow ang sweet naman nang daddy at buhat pa nag maganda mommy. Congratulations Klyde and proud parents." Masayang announced nang MC. at nagpalakpakan naman ang classmates, teachers, staff at iba pang mga panauhin.

"After class naman 'yun tuwing walang masyadong gagawin. Saka, wala akong ihahatid, e. Basketbol na lang." Nangibabaw ang katahimikan ng gabi nang hindi masundan ang huling sinabi ni Elm. "O siya." Tumayo na si Leaf. "Saka na kita iko-congratulate kapag graduate ka na. Sa ngayon, goodluck na lang muna para sa ating dalawa." Tumayo na rin si Elm. "Ako iko-congrats na kita dahil sigurado akong ga-graduate ka. Saka na lang ulit kita iko-congratulate kapag Valedictorian ka nga talaga."

Tsss Anong magagawa namin? Black Phoenix yan eh, Mga magulang nila ang may malalaking shares dito sa school "LADIES! HANDA NA BA KAYO PARA SA SECOND RULE?" sigaw ni Jero. Nagsitilian naman ang karamihan sa mga babaeng estudyante, maliban sakin.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

"Ano pa ang pinagkaiba natin sa mga halimaw na iyon kung sa mga kamay rin lang natin mamamatay ang mga kababayan natin dahil lang diyan sa mapanganib na pag-e-eksperimento niyo?!" "Clyde, walang sinabi ang bilang ng mga namatay na kababayan natin sa ginawa naming experiment kumpara sa bilang ng mga buhay na posible nating mailigtas kapag naging matagumpay itong plano namin," ngingiti-ngiting wika ng Tito Lando niya. "Isa pa, hindi rin naman namin sila makakalimutan. Habang buhay kaming tatanaw ng utang na loob sa kanila lalo na kapag naging matagumpay na ang pag-aaral namin."

"Alam kong kaya mo ‘yan, anak. Hindi kita pinipilit, ha. Pero sayang kung hindi mo susunggaban lahat ng opportunity." Napa-buntong hininga ako. Ganun si Mama. Hindi ka niya pipilitin, pero mararamdaman mong dapat mong gawin. Kinabukasan, pinatawag ako ni Ma’am Morales, adviser namin. "Althea, congratulations ha. You’re number one again this quarter." "Thank you po, Ma’am." "And the faculty voted—you’re our Valedictorian hopeful. Basta mapanatili mo lang ang standing mo hanggang end of the school year."

Ano bang kagagahan ang ginawa ko? "Hoy, sabi ko maliwanag ba?! A-Alam kong may pangarap ka pa, Cum Laude at Valedictorian ka nga sa school natin 'di ba? Ayaw mo naman sigurong masira ang reputasyon mo nang dahil sa 'kin? Kaya dapat kalimutan na natin 'to, kunyari hindi nalang 'to nangyari," Naii-stress ko pang dugtong. Sandali siyang napatulala at maya-maya ay napatango na lang.