Vampire Princess Mga Nobela at Kwento

“T’wing blood moon, ganito si Selene! Noong bata pa siya, muntik din niyang mapatay ang isa sa mga kaibigan niya kaya ganito na ang ginagawa ko!” “Pero pinapainom niyo po ba siya ng dugo? Kahit ‘yong mga nabibili lamang sa ospital,” ani Jonas. Nanghihinang tumango ang ginang. “Napapakalma siya no’n kaya oo. Do’n ko lang din napagtantong bampira ang batang inampon ko.” “Yes. She’s the lost vampire princess of Izquierdo kingdom,” Lucas confirmed which made the lady gasp.

Well, ako din. Sinabi ko rin sa kanya na ang pinuno ng mga bampira ngayon ay nagngangalang Marlon Frederick, at hindi siya ang Daddy ko dahil ang pangalan ng aking ama ay Dracovick Sperova. At naalala ko bigla na siya iyong nasa mga libro na nabasa ko noon na hari ng mga bampira. Mayroong statue pa nga siya doon sa may casstilyo ng mga bampira doon sa Transylvania. So, I am simply the princess of the vampires, huh? Ano pang ibang wonders ang kailangan kong malaman tungkol sa aking pagkatao? Meron pa ba?

Nagtamo ng sugat sa braso ang prinsesa nang hindi niya nailagan ang bolang apoy na tumama sa kaniya pero lalo lamang siyang nagalit. Bagamat nag-aapoy na sa galit ang prinsesa ay nanatili pa ring maamo ang kaniyang mukha. Sa muling pagsugod ni Prinsesa Aleyah ay dinaplisan niya ang binti ng duke kaya halos mapaluhod ito. Masyado nang umiinit ang laban kaya nakialam na ang lahat. Gamit ang elemento ng lupa ay umawat na si Prinsipe Zeus, pati na rin si Prinsesa Manorah na gumamit ng elemento ng tubig. Si Olrick at Tamara ay inawat na rin si Prinsesa Aleyah.

Akmang sasaksakin ko ang Vampir nang biglang sumigaw si Prinsipe Luan. "Larissa!" ang pagtawag ni Prinsipe Luan. Nanlaki ang mga mata ko nang bumaon sa katawan ko ang mahahaba at matutulis na kuko ng Vampir. Kung gan'on siya pala ang dahilan ng pagiging masungit ng unang prinsipe. Hinaplos ko ang mukha ng Vampir at ngumiti ako kahit na ang totoo ay nahihirapan na ako sa kanya'ng ginawa sa akin.

Paano na? Samantala sa Dark Shadow Kingdom ay lahat nagbubunyi sa tagumpay na makuha si Zaynah. Masaya silang hawak nila ang isa sa malakas na Magiczardnian sa kaharian. Ang hindi nila alam ay si Zaynah ang nawawalang Prinsesa. Ang tanging alam lang ni Vlad ay may kakaibang lakas si Zaynah na maaaring maikumpara sa Prinsesa. "Zaynah." tawag ni Vlad sa kanya. Nilingon siya ni Zaynah na may itim na itim na mata.

"Kung gano'n, simulan na natin ang pag-uusap?'' Sabay-sabay kaming napatango sa sinabi ng Prinsipe. "May apat na antas ang mga bampira rito, una at ang pinakamataas ay ang Odña Riama, nabibilang dito ang Hari at Reyna kasama ang Prinsipe at Prinsesa at ang mga bampirang may purong dugo at ang tawag sa kanila ay maharlika na nabubuhay din sa marangyang estado ng pamumuhay." Mga pureblood at hari't reyna at mga anak nila. Napatango naman ako sa sinabi ni Prinsipe Lucas, kung ganu'n ay isa siya sa mga Odña Riama.

Proud ba siya doon? “Paano kayong naging vampire?” Tinigilan niya yung pagbubunot ng damo. Humiga siya at marahang pumikit. “Kami ni kuya, Pure blood vampires. Hindi kami hybrid ngunit mataas na uri. Dahil sa world war, nagkaubusan ng lahi at kami ang natira sa Spain. Namatay si Samantha sa harap ko,” malungkot niyang kwento.

Way back in 1700s A fucking bitch was born She's from a noble family A freaking Princess from England Everyone loves her 'cause she's pretty Everyone loves her 'cause she's kind (Yuck) But everything's can't be the same again~ It's because my fucking great, great grandpa ruined her life And her face was plagiarized She's so mad to death that she wants to kill Dragunovvs (It's us) But, but, but she can't~ Because she's one already She's a fucking monster~ She can slice you into half Slice you into bits So watch out or you will be killed She's a fucking monster~ Her eyes can be blue But you need to run or she'll kill you~ She's a fucking monster~ She claims she's the Absolute She claims she's

Tahimik na nagmamasid si Vampire George. Mahilig magbihis na parang si Zorro ang Shadow Master, at mahilig din siyang pumili ng mga babaeng may talento at kagandahan bilang sakripisyo para sa kanyang mga ritual. Walang mali sa mga detalyeng ito. Tahimik lang si Medusa. Hindi niya kayang isuko ang laban. Sa kanyang isipan, ang tanging paraan para maramdaman ang kasiyahan ay ang pagwasak sa mga babae tulad nina Lucia at Sasha gamit ang sarili niyang mga kamay.

Hindi niya alam kung tama ba ang naging desisyon na ipinagkaloob niya sa kaniyang nag-iisang prinsesa na si Kendra ang isang obligasyon na kailanman hindi niya pinangarap na maranasan nito sa kasalukuyan. Ngunit iyon lamang ang tanging makakapagligtas rito at sa mundo ng Acerria. Muli siyang napasulyap sa kaliwang panig ng kaharian, kung saan kitang-kita niya mula roon ang kakahuyan na pinamamahayan ng mga mababangis na hayop sa kanilang mundo.