Vampire Princess Mga Nobela at Kwento

Chapter 1 Almira Rose Schalante "My Princess!" tili ni Mother pagkadating ng pagkadating ko sa mala-mansion na bahay namin sa Greenhills Subdivision. Sinalubong niya ako nang napakahigpit na yakap, to the point na napangiwi ako dahil halos hindi na ako makahinga. "Sobrang namiss ko ang prinsesa ko!" gigil na sabi ni Mommy.

I assure him. "How?" tinaas niya ang kilay niya. " How can you say its impossible? Witches and Vampires are two different Immortals. We have lots of way to impregnate our chosen mate." napaiwas siya ng tingin. Napa-iwas din ako ng tingin at napahawak sa tiyan ko. "E-exactly! mate! I am not your mate! we are not from the same kinds! Aside from that, there's only one way for us to bear a child. Kaya Imposible!" I said trying to make him understand that what he concluded is wrong and impossible!.

Makalipas ang ilang minuto, narating namin ang isang malaking office. Kumatok si Eireen bago kami pumasok. "Come in." Pumasok kami. Isang babae ang nakaupo sa likod ng desk habang binabasa ang documents namin. Hindi ko siya kailangang tanungin kung sino siya dahil alam ko na agad. Erika Austria. Leader ng organization at isa sa mga taong may alam sa tunay kong pagkatao. "Amire. Eireen," bati niya. "Welcome to the Main Vampires Association."

Sa mga iyon, isa lang ang tumatak sa akin na kwento. Lips red as roses, hair black as dark night, and skin white as snow. Her beauty was flawless and enchanting. Innocent, kind, gentle, sweet, and cheerful. Siya ang nai-imahe ko sa prinsesa na iyon. Kaya gintong kwintas at mansanas na pinalagyan ko ng mga bato ang ibinigay ko sa kanya. I'm far from being a prince charming because I'm a jerk but I can be her knight in shining armor if she wants me to protect her with my life. "My Princess," basa ni Bryle sa nag-appear na pangalan na tumatawag ngayon sa cellphone ko. "Magdadalawang taon na. Tumatawag pa rin iyan? Sino ba iyan? Yung pamangkin mo?"

Tama nga talaga ang hinala ko, tungkol na naman talaga sa akin. “Anong prince charming ka dyan? Tumahimik ka nga, wala akong prince charming noh.” “Sus, pakipot ka pa talaga. Halata namang may something talaga sa inyo kay Mr. Hayes eh.” Sabay tapik pa nito sa aking balikat. “Ang swerte mo talaga girl, si Mr. Hayes pa talaga ha.”

Ngunit sa isip niya ay isang napakagandang prinsesa lamang ang nababagay sa makisig nilang emperor. Hindi ba't isa ka rin namang prinsesa? anang maliit na tinig sa kanyang utak. Mabilis niyang ipinilig ang kanyang ulo para maalis ang munting tinig na iyon. Oo, isa nga siyang prinsesa pero dati pa iyon. At isa pa'y hindi kanais-nais sa paningin ng ibang tao ang kanyang mukha. Tiyak na matatakot ang emperor kapag nakita nito ang panget niyang anyo.

aniya nito. Bumalik kami sa dati naming tambayan nang makuha niya ang libro niya. “Spill it.” “Fana Arlington ang gamit niyang pangalan ngayon pero ang totoong pangalan niya ay Fanessa Crimson Bancroft. She’s a thousand years old pure blood vampire pero iba siya—hindi siya umiinom ng dugo ng tao. Sinanay niya ang sarili niya sa dugo ng hayop.”

"Dalawang babae at dalawang babae, they're Heart, Lara, Jasfer and Ryxel, who's their queen?" "Brinten is also their friend but he's a man, babae ang queen nila." Seryoso muling tumingin sa amin si Trill. "Hindi kaya ay si Aziria?" "Ang Queen ng Cyclops Gang ay may tattoo sa kanang batok, iyong time na nakipag-away si Badang, nagtali siya ng buhok, hindi ba? Nakita ko pa ang kaniyang batok dahil nagpalit kami ng upuan sa sasakyan niya. Kung siya man iyon, bakit pa siya magtatali ng buhok kung alam niyang may tinatago siya?" Mahaba kong lintaya. Pinapaalam sa kanila ang aking nalalaman.

Kapag kinalimutan niyang bilhin ang pinapabili nito ay tiyak na katakot-takot na sermon ang maririnig niya hindi lamang mula kay Lucy kundi maging sa ina nito at nakababatang kapatid na si Luna. Ang buhay ni Cindy ay maihahalintulad niya sa buhay ng sikat na kuwentong pambata na Cinderella. Katulad kasi ni Cinderella na may stepsisters at stepmother na nang-aapi rito ay may dalawa naman siyang pinsan at tiyahin na madalas ding mang-api sa kanya.

Wala akong pakialam sa ipinahid nilang mascara sa akin, kung kalat man ito at mukha akong si Dracula. Hinila nila ako, kaya kahit matapilok ako sa taas ng suot kong sapatos ay sumunod ako sa kanila. Wala akong karapatan na tumutol at mas lalong wala akong lakas ng loob. Kahit na ayaw kong sumama ay saan naman ako tatakbo? Ipinasok nila ako sa isang kwarto matapos ang paglalakad namin sa isang mahabang pasilyo. Dito ay iniwan ako ng mga babae, at narito si Mrs. Villagracia.