Wala Ba Novels & Stories

“‘kala ko kung ano na!” “Sili,” kantiyaw ni Melba. “Pakainin nyo ng sili!” Tawanan. Tuksuhan ulit. “Pero kuwidaw,” sansala ni Papa. “nakamamatay ang ganyang allergy, ha. Kita nyo nga, nagbara ang lalamunan ni Balae kaya nahirapan siya huminga.” “Y-Yung sili,” singit ni Aliw-Iw, “ lalo po bang nakasama iyon kay Apo?”

AYLA'S POINT OF VIEW WALA NA TALAGA Bakit hindi na makita Ang kislap at saya sa'yong mga mata Bakit hindi na madama Init ng pagmamahal ‘pag yakap yakap kita Wala na ba ako sa ‘yong puso Hindi na ba ako ang mahal mo Bakit ba kailangan na mangyari to Damdamin ay tuluyan nanlamig Nagwawakas na ba ang pag-ibig Wala na ba? O wala na talaga? Paano ba maibabalik? Ang dating pagtingin, puso'y nananabik Pinapangako sa iyo Ang pag-ibig kong ito kailanma'y hindi magbabago Wala na ba ako sa ‘yong puso Hindi na ba ako ang mahal mo Bakit ba kailangan na mangyari to Damdamin ay tuluyan nanlamig Nagwawakas na ba ang pag-ibig

Even if it takes years, wala siyang pakialam. "APO, AYOS KA lang ba? Kanina pa kita tinatawag mula sa ibaba pero hindi ka sumasagot. What's bothering you, huh? Iyan bang bata sa tiyan mo? Nag-usap na tayo kagabi, 'di ba?"

"Yes, Sir!" Wala na ang general sa kanyang harapan ngunit nanatili pa ring nakatayo si Amalia. Tulalang nakatitig sa pintuan na nilabasan ng barakong binata. Maging ang paglapit sa kaniya ni Wigo ay hindi niya naramdaman o napansin. "Try mo ngang tanongin kung virgin pa siya kung talagang wala kang inuurongan?" Nakangisi na bulong ni Wigo sa tainga ni Amalia.

"VANILLA WALA nang nagawa pa si Vanilla kundi pagbigyan ang nais ni Zakari. HIndi niya alam kung ano ba talaga ang sadya ng lalaking ito pero sana...sana lang talaga wala itong masamang balak sa kanilang mag-ina.

WALA SA SARILI siyang napabalikwas ng bangon at humugot ng malalim na hininga. Hindi niya alam kung bakit niya ito nararamdaman. She feels nervous all of the sudden. “Stai bene?” [translation: Are you alright?]

9:41 PM "Wala akong maalala, miss." Again, seryoso ba siya? Wala siyang maalala? Bakit wala siyang maalala? Parang impossible naman yata iyon ah. Super impossible talaga. Itutuloy ko pa ba? Singkamas, bakit ako nagdadalawang isip ngayon? Pero itutuloy ko ito. 9:51 PM

“Wala.” Wala. Isang salita pero nakakairita dahil marami pa akong gustong sabihin. I want to ask if they're that close na kilala ni Ylena ang mga magulang ni Leo base sa pag-uusap nila nang nakaraan.

Napakurap-kurap na doon si Warren. “Aalis tayo ng bansa o kung hindi naman pumunta tayo sa malayong probinsya kung saan hindi nila tayo mahahanap. Hindi mo naman kakalimutan ang pamilya mo. Babalik din tayo kapag nagawa na tayong tanggapin ng pamilya mo. Ano sa palagay mo? Hindi mo ba kayang gawin ang bagay na iyon para sa akin?” basag ang boses na tanong na ni Melissa, “Mahal na mahal ka naman ng Mommy mo, sa tingin mo makakaya ka niyang tiisin ng matagal? Di ba hindi naman?”

“Wa-wala, nagulat lang ako.” “Kama toro is the fatty collar meat near the gills of bluefin tuna. It is the rarest cut, only two per fish. That’s why it’s expensive.” Wala akong maintindihan. Basta ang alam ko, hindi iyon normal na presyo para sa akin. “Bakit hindi mo tinitignan ang menu?” tanong ko, ramdam ko ang init sa mukha ko. “I want to know what you’ll be ordering.”