Walang Ka Paris Novels & Stories

sagot ko rito. "Oh great, akala ko kasi'y mag-o-all-by-myself na naman ako!" ngisi pa nito saka walang paalam na iniwan ang lalaking kausap. "Sino 'yon?" tanong ko pa. Umasim ang mukha nito. "No one, walang taste na kausap 'yon, kanina pa nga ako nababagot kasi puro online sabong ang topic namin, ano ba kasi ang akala niya sa akin? Sabongera?" supalpal ni Paris saka natawa. Natawa na rin ako sa sinabi niya.

“Less than three weeks from now.” Kumunot ang noo ni Paris. “Okay. Then we still have time. Hindi ako pwedeng umalis kaagad dahil walang maiiwan dito. Marami pa akong kailangang asikasuhin lalo pa’t isang buwan akong mawawala.” “Kailan, kung ganoon?”

Saan ba pwede? "You want to go to Paris?" Suggestion niya na ikinahinto ko sa pag-iisip. "They said Paris is City of Love.." dagdag pa niya. Ngumiti ako kahit na marami na ang tumakbo sa isip ko kung bakit doon pa ang naisip niyang bansa na pupuntahan. "Yes, tama ka, sa Paris na lang." Pagsang-ayon ko. Tumango siya at hinalikan ang tuktok ng ulo ko. "Okay then, it's settled. Sa Paris tayo pupunta this week!"

Wala naman siyang magagawa dahil malaki ang sweldo sa Paris. Hindi siya nagpahatid sa airport dahil ayaw niya ng drama at iyakan. Baka, hindi siya tumuloy sa Paris kapag nakita niyang malungkot ang kanyang kambal na sina baby Lemuel at Xander. Her treasures and life. Dalawang taon siyang mawawala at ma mi-miss niya ng sobra ang mga ito. Welcome to Paris! Hiyaw ni Ainaliv sa kanyang isipan.

Gaya ko, medyo arisgada rin ito at palaban. Kasunod naman nito si Paris na halatang may sayad na ng alak, nakasandal lang ito sa gilid saka tumutungga ng canned beer. Anak-mayaman din ito, her father is also a business tycoon sa Madrid, pero ang area niya ay ang Columbia dahil half-Columbian ang papa niya, ang nanay lang naman ni Paris ang may dugong Filipina. Gaya ko, party-goer din ito at masayahin. Pero unlike me, Paris has the freedom that I don't have.

Confused Sa araw-araw na ginawa ng Diyos ay walang ibang ginawa si Paris kundi ang guluhin siya. Kung hindi magtetext ay tatawag naman at tatanungin kong kinain ko daw ba yong lunch or snacks na pinadeliver niya. Hindi ko alam kong matutuwa ako o matatakot para sa sarili ko. Alam kong playboy siya at kayang kaya niyang gawin ang lahat parang sa mga babae niya.

saad ni nicole "wala noh. walang nangyare samen at never yang mangyayare.saad ko "teka. ano ba Kase yun "nakapunta nako ng paris!! nicole, venice pangarap koto diba. "omg! totoo ba bess. masaya ko para sayo, ano kwentuhan mo kami anong itsura sa personal ganon din ba sa picture? "wait lang pumasok muna tayo sa bahay dinaman pwedeng nasa labas lang tayo. malamig nadin

“Gising na. May pupuntahan tayo.” “Saan tayo pupunta?” pumupungas na tanong niya at ikinawit ang braso sa leeg ko. “Paris.” Saglit siyang natiglan, natulala na nakatitig sa mukha ko. Na alarma naman ako nang mabilis siyang umupo ng realize kung ano ang sinabi ko. “Paris?” hindi makapaniwala na usal niya. Tumango ako. ”Mmm, Paris. Gumayak ka na aalis na tayo.”

Maging mannequin? "I also heard you want to go to Paris, kaya dinala kita." Lumiwanag ang mukha kong tinignan siya. "We're going to Paris for some transactions. These are legal businesses, I promise you'll have fun there." Dagdag niya pa. "Bakit naman kasi hindi mo sinabing sa Paris pala? Edi sana hindi na ako nagmamaktol pa!" Pagtataray kong sabi sa kanya.

“Hindi pa ako nakakapunta sa ibang bansa.” “Pero makakapunta ka na sa Paris ngayon,” I smiled. Tumango siya at ngumiti na rin. “Wala tayong mga dalang damit o ano man. Wala rin akong dalang pera. Paano ‘yon?” nag-aalala na tanong niya. “Uuwi rin naman tayo agad,” aniko. Tumango siya at nag isip-isip. “Don’t worry. Ako naman ang bahala sa’yo. So don’t worry and enjoy our time in Paris later.”