Novel & Cerita Walang Kwenta

Isa pa ay abala ito sa pagroromansa sa kanya ng mga oras na iyon kaya hindi niya inakalang nagsalita talaga ito. "Kasal na walang kwenta Papa. Kahit pa wala akong manahin at wala akong maging pera kahit isang kusing ay tatanggapin ko na lang kesa ang makisama sa kagaya ng panget na babaeng yan." Dagdag pa nito.

Wala wala man lang akong maalala. "Ako Vexana huwag mong sinasagot ng pabalang ha!!! Hindi porket wala ako dyan ay ga ganyanin mo na ako!!! Baka" hindi pa ito tapos mag salita ay pinatayan ko na siya ng tawag.

“At alam ba ito ng Papa mo?” “Nagpadala ako ng sulat noon pero wala akong natanggap na sagot mula sa Papa,” pagkukwento niya. “Siguro ay ganun na kami kawalang kwenta sa buhay nila kaya ni hanapin o kamustahin man lang kami ay hindi nila nagawa.”

Wala siyang kwenta Nakatayo naman sa gilid ng daan si Serene at ang kanyang mga mata ay namumula. Sa tantiya niya ay anong oras na ng gabi, madilim na ang paligid at may mangilan-ngilan namang poste ng ilaw doon. Agad niyang inilabas ang kanyang cellphone mula sa kanyang bulsa na ipinagpapasalamat niya na nadampot niya kanina at naisilid sa bulsa niya, ngunit nang tingnan niya ito ay patay pala ito. Paano siya ngayon makakahingi ng tulong ngayon? Ni wala ngang gaanong dumadaan sa kalsadang iyon.

Ngunit ngayon, tinawag siyang walang kwentang lalaki ng sarili niyang asawa. Dumilim ang mukha niya. “Hindi kita niloko. Hindi ko rin pinabayaan ang pamilya natin. Paano ako naging walang kwenta?” “Naya, mag-isip ka bago ka magsalita,” dagdag pa ni Kael.

“Walang kuwenta iyan.” “May kuwenta, sinasabi ko sa iyo. Ipagpalagay natin na may bayag siyang harapin ang iyong ama, hindi mo ba naiisip na masyadong pakshet na maaga? Hindi mo ba gustong tamasahin ang iyong kabataan, magsaya?”

"Uulan kaya? Pero wala namang ibinalita kanina na uulan ngayon." I tilted my head sideways while thinking deeply. Saan galing 'yung kidlat at kulog kung gayong hindi naman uulan? Is that even posible? Well, tanong natin kay Kuya Kim. Kuya Kim, ano na? Charot! Nakuha ko pa talagang mag-isip ng kalokohan 'no?

Aba't biglang nagalit 'to? "Sino ba ang nagpatayo ng runaway house na 'yun? Mala heaven ang labas pero mala apoy naman ang loob." Sabi ko. "Pakialam mo sa may-ari?" "Walang kwenta 'yung may-ari nun." sagot ko. "Anong walang kwenta?" "Oo walang kwenta. Bakit?" sabi ko habang nakataas ang kaliwa kong kilay. "You're fired!"

"Kung wala kayong magustuhan sa mga singsing, puwede kayong tumingin sa iba naming disenyo online. The disadvantage is you're going to wait for a couple of months kasi sa ibang bansa pa 'yon ipinapagawa." Tumango-tango si Kent at hinila siya paupo sa mahabang sofa. "Thanks, man," sabi ni Kent kay Kean, saka nagkamay ang dalawa. "Sige, maiwan ko na kayo ng girlfriend mo," sabi ni Kean at umalis na. Tumaas ang dalawang kilay ni Leah nang makaalis ang lalaki. "Bakit hindi mo itinama ang sinabi niya?"

"Ako nga ba talaga ang walang kwenta sa aming dalawa? Ni hindi mo nga siya matawag na daddy, ’di ba? Kasi wala siyang kwenta." "Wala kang alam! Manahimik ka dahil—" Napahinto ako nang mahigpit niya akong hawakan sa balikat at masama ang tingin sa akin. "Then stop talking nonsense, too! You know nothing, Gwy! Hindi matutumbasan ng galit na nararamdaman mo ang galit na nararamdaman ko! Kung ikaw ay galit, ako galit na galit! Tangina, Gwy, ang sakit eh!" Tumulo ang luha niya na siyang ikinatigil ko.