Walang Kwenta Novels & Stories

Walang sulok yata talaga ng bahay ko ang hindi nagpapaalala sa akin ni Kent. Wala na kami. Wala ng magtetext sa 'kin tuwing umaga. Wala ng tatawag sakin 'pag natatanghali ako ng gising. Wala ng mangungulit sa 'king kumain. Wala ng magagalit 'pag 'di ako kumakain dahil busy. At wala ng magsasabi sa akin ng 'I love you' 'pag malungkot ako. *Brizsk! Brizsk!*

Baka pa nga ay bigyan pa niya ito ng candy. Iyon nga lang ay hindi naman bata si Kent at mas lalong hindi ito babae. Kunting-kunti na lang talaga ang pasensiya na mayroon siya. Baka kapag hindi na niya kaya ay pumutok ang apog niya. May araw ka rin saʼkin, Kent Wilson Orquina!

Kaya niyang talunin si Fabian nang walang labis na pagsisikap! Habang naglilinang si james, may nangyayari sa isang isla na libu-libong milya ang layo mula sa kanya. Ito ay walang iba kundi ang Nameless Island, na nakakuha ng pangalan dahil isa lamang itong coral reef na nagpakita pagkatapos bumaba ang antas ng dagat. Dahil mga bato lamang at walang hayop o halaman ang nakatira sa isla, wala ring presensya ng tao.

Wala akong pera walang magarang sasakyan at kung sasabihin ako ay simpleng tao lang alam ko namang sadyang magkalayo ang ating Mundo pero akin mai-papangako Habang kinakanta niya yun nakatingin lang siya Kay Raquel, sus! Halata namang gusto niya talaga si raquel e,torpe lang talaga siya,Hindi naman siya kumakanta e! Ngayon lang. Araw gabi kaya kitang pagsilbihan

KAALAMAN TIME! De suelta - sayang walang tapis Orofea - Kastilyana Vamos magcantar icau - Hala magkanta ka Baila - sayaw ---------- -ang paggalang sa sarili ay matatamo kung ikaw ay tapat sa iyong sarili.

I know it’s bad, but then these are unsaid thoughts about me. “Akala ko pa naman may makakatulong ako rito. Jusko, napaka walang kwenta! Kaya siguro namatay ang mga nag-aalaga ay dahil sa kawalang kwenta! Mabuti nga at iniwan at nang ma-“ Napatalon ako nang makarinig ng sampal. Namilog ang mga mata ko. I felt the need of getting out and defending myself but then I don’t want them to know that I’m listening.

sabagay wala naman din kwenta para maissue. "Hindi ka ba nagkakape?" biglaan niyang tanong. "Nagkakape naman lalo na kapag libre..." "Hahaha sige kapag nagkasalubong ulit tayo libre kita. Sayang si Cha kanina e, kakalabas lang ng elev kanina--" "Oh? Hindi ko siya napansin!" Wala naman talaga akong pake roon at hindi ko talaga siya napansin...iyong attention span ko napaka limited lang sa isang tao.

“If hindi man ako nakakauwi dito minsan, ibig sabihin ‘nun may mahalaga akong trabahong inaasikaso. Unlike you. Kapag umaalis ka, paniguradong walang kwenta ang pinag-gagawa mo.” “Walang kwenta? Siguro nga para saiyo wala lang sina Tonet pero sakin, mahalaga sila!!!” yamot na sigaw niya saka nagdadabog na pumasok na sa loob ng kuwarto. Iyak siya ng iyak nang nasa kuwarto na siya. Walang kwenta ang pinaggagawa? Napakayabang mo!!!! Ang yabang-yabang mo!!!!

"Pero sana huwag mong isipin na wala kang kwenta dahil ang totoo, lahat tayo may kwenta. Lahat tayo may halaga at kung hindi nila iyon nakikita sa 'yo, bulag sila." "I don't know, Mara. Hindi ko alam kung ano'ng dapat kong isipin sa sarili ko. Baka marahil tama sila. I am worthless, useless, nothing." "At hahayaan mong iyon ang maging tingin nila sa 'yo, Sir?"

"Mga wala kayong kwenta kausap! nandito ako pero hindi nyo naman ako pinapansin dahil sa mga bulok nyong diskusyon! gulong gulo na ako sa inyo. Hindi nyo naman ako napapansin kaya mas mabuti pang magsalpukan nalang kayong dalawa diyan at wala na akong pakialam kung ano pang pwede nyong gawin!" "Magsabungan kayo kung gusto nyo! bahala na kayo sa mga buhay ninyo kung anong gusto nyong gawin, mga lentik kayo!" pagkasabi ko non ay inis kong tinalikuran ang dalawa. "T-Teka, Ziya? hi-hindi ko--" "Mga bweset kayo! mga wala kayong kwenta!" pahabol ko pang sabi. "Ziya!"