Walang Kwenta Novels & Stories

sigaw ng Donya at agad naman nagmadaling lumapit ang kasambahay. "Yes Donya?" tarantang tanung nito. "Wala ka ba talagang idea kung asan ang amo mo? Ha? Si Canor? Baka alam niya kung asan si Kurt.. Nag aalala na ako sa kanya dahil kung andito na siya sa England e bakit hindi pa siya umuuwi until now?" balisang tanung ng donya pero walang maisip na sagot si Manang Greta sa kanya dahil wala din naman talaga siyang alam.

“Mula noong sinaunang panahon, ang pagsinta ay walang awang napagkakamalang bilang pagnanasa sa pag-ibig, Kakaiba ang pangmatagalang init at lamig na lumipas sa mga nakaraang taon, Tatlong bato, tatlong daan, tatlong habangbuhay at alikabok na bumabalik sa lupa, Ngunit ang pagnanasa ay hindi dapat madaig, at kapag nakita kita muli, sana tulad pa rin tayo ng dati, Tulad ng magandang bulaklak na inalagaan, ang buhay kung wala ka ay mawawalan lamang ng kwenta…” Habang inaawit ni Zendaya ang kantang ito, nalilito pa rin si Alex. Bagama’t nalilito pa rin ang kanyang isipan, nakita niyang umalis si Zendaya at kung gaano ito nag-aatubili na umalis sa kanyang tabi.

"Hindi ko talaga maintindihan kung bakit iniligtas mo ang taong Wala namang kwenta. Itinaya mo pa Ang sarili mo sa panganib. Alam ba ito ng Asawa mo?!" Hindi siya sumagot. May kutob na siya kung sino ang may pakana ng lahat ng ito. Si Silvia. "Ikaw? Sino ka ba at para Kang tuta na sumusunod ng utos sa isang walang kwentang tao kundi mang-api ng kanyang kapwa!" Bigla siyang kinabig nito sa leeg at mabilis na tinutukan ng isang matulis na bagay.

Sambit ko. "Baby, where am i going to find a red kwek-kwek?i don't even know if that thing exist.Hindi pa ako nakakakita ng pulang kwek-kwek at hindi ko rin maimagine na may pulang kwek-kwek.Baka mag muka iyon rambutan," Tawa niya na para bang pinag kakatuwaan ako kaya naman nag salubong na ang kilay ko.

Magkwento ka naman; dali naaaaa! Me: Wala akong ikukwento, okay? Just pretend na wala kang alam. Lea: Aba, ang damot! Dali na; magkwento ka na! Ano, masarap ba? Gaano kasarap? Me: Baliw! iwan ko sa’yo!

Kabanata 2 "Wala pa ba siya? Bakit ba palagi na lang ganyan 'yang boyfriend mo? Pangako nang pangako ng oras tapos hindi pala darating ng tamang oras, ano? Maghihintay ka nanaman dito?" ani Kyllie, halatang galit habang nakatitig sa kaibigan niyang si Alyana.

Amoy ko pa ang alak sa kanyang bibig. "Wala naman kasing kwenta iyan!" pabalik kong sigaw na ikinagulat niya. "What did..." "Walang kwenta kasi hindi naman iyan totoo! Bakit nagawa mong maniwala diyan ha? Ang tanga mo!" I cut him off.

"I need this, Kent. Kailangan ko siyang iwan para walang masaktan na bata." "Pero ikaw naman ang nasasaktan. Hindi ko alam kong anong nangyari sa iyo sa loob ng maraming taon. Pero hindi na kita kilala, Kara. Alam ko nawalan ka nang ala-ala. Pero nasaan na ang Karang matapang noon at palaban." "Nawala na, Kent. Matagal nang nawala."

BOOK20 C13 3RD POV “Anong nawawala?” Galit na wika sa kanya ng kanyang lola Aira, matapos niyang sabihin dito na umalis si Keyla. Kahit kasi tinulungan siya ng kakambal niyang hanapin ito, ay hindi pa rin nila ito nahanap. Hindi niya rin akalain na ganun ito ka-talino, pagdating sa pag-tago.

“Wala ka naman kwenta.” Ang mariin niyang pagtanggi na sumama at pakikisagutan kay Kismo ay nauwi rin lang sa wala dahil hindi nag-iiyak si Quin nang malamang hindi siya sasama at hindi siya makikita nito bago matulog.