Wedding Dance By Amador Daguio Summary Novels & Stories

Ngunit para kay Amara, parang dumadaan lang ang lahat. “Bride and groom, first dance,” tawag ng host. Napahigpit ang hawak niya. Hindi siya handa. Pero muli— Wala siyang choice. Dinala siya ni Ethan sa gitna ng dance floor. “Relax,” bulong nito. “I won’t let you fall.” Napatingin siya rito. At sa unang pagkakataon— Parang gusto niyang maniwala.

“Eh ikaw kaya? Siguraduhin mong wala kang ibang magugustuhan kung 'di ako.” Agad siyang lumapit at bumulong sa tenga ko, “I wouldn’t dare.” Bago pa ako makasagot, dinampian niya ako ng halik sa noo. Maya-maya lang, in-announce na ng host ang first dance namin bilang mag-asawa. Sa pagpatay ng ibang ilaw at sa pagsisimula ng isang sweet na tugtog, marahan akong hinila ni Alexus papunta sa dance floor.

Parang biglang nawala ang pagkapagod na nararamdaman ko nang mapagtanto ko ang mga pangyayari. "Vielle Diana Ledwidge, do you take Daze Jaden Martinez to be your husband? Do you promise to be faithful to him in good times and in bad, in sickness and in health, to love him and to honor hi. all the days of your life?" the priest asked. I feel like I'm in cloud nine. Hindi ko maintindihan kung bakit nakakaramdam pa rin ako ng paru-paro sa'king tiyan kahit hindi na ako teenager.

Ikiniling din niya ang kanyang ulo at humanda na sana sa pagkanta. I got you open Now you're flyin' So you got to sway your body with me Come on, love Just dance with me So when you join me, Let's hit the floor, love Natitigilan naman si Cougar habang nakatitig kay Adrielle na todo bigay sa pagkanta na sinabayan nito ng pagsayaw. At mali ito nang sabihin nitong hindi ito marunong kumanta dahil maayos naman ang boses nito. At dahil sa pagsayaw nito na sinamahan pa ng paminsang-minsang pag-ikot ng mga mata nito na umaakma sa mga binibitawan nitong lyrics ay malakas na nagsisigawan ang mga tauhan niya. Ang ilan sa mga ito ay tumayo na para sabayan si Adrielle sa pagsayaw. Bigla tuloy niyang naa

Masyado yatang napalalim ang iniisip niya kaya't hindi niya naintindihan kung ano ba ang dapat nilang gawen. He rolled his eyes before he spoke. "We're gonna dance." Napatango siya, oh? So this is their first dance as a husband and wife. Ikinawit niya ang mga kamay sa balikat nito kasabay ng malamyos na musika ay ang pag-sway ng mga katawan nila. Mas pinokus niya ang mga mata sa mga bisitang nakatingin sa kanila na pumapalakpak. "Aren't we the sweetest?" Bulong ni Lander sa kanya kaya siya napilitang tignan ito sa mata.

Lalo na ng ibida ng mga ito ang isa pang dahilan ng pagpunta nila dito. Ang gift nila Dagdag na konsepto sa kasal. Kakaibang choreography ito na sadyang inilaan lang nila para sa most memorable moment nila Guen at KIbaweg. Bago maglakad diumano ang entourage ay pangungunahan ito ng mga nagsasayaw na ballerina, mga toddler ang flower girl na magsasabog ng rose petal sa dadaanan ng bride, ganoon din pagkatapos nilang magsabi ng: I do. Kiss the bride. At iba pa. Sa umpisa at dulo ng kasal ay may special participation sila.

I squeezed his arm as we watched the people dance around. Come to think of it, I first saw Armando in a party. Hindi maganda track record namin with weddings and parties, but the Tengs sure know how to throw one. The party’s extravagant, to say the least. After all, the celebrants are two equally-wealthy people. Duchess is a Teng, and her fiancée, if I’m not mistaken, from Armando’s stories, is the CEO of a construction company. Kind of like the Ayalas in Northern Luzon. I sighed, at napahawak ako sa balakang ko. “I was with my husband.” Kris shot me a glare, before he eyed me from eye to toe. “Kris, no judgements.”

“Elena, manatili ka sa likod ko at huwag lalayo.” Ang bawat hakbang niya ay kontrolado, bawat galaw ay may plano. Ang adrenaline ni Elena ay pumuno sa dugo niya—isang halo ng takot at excitement na hindi niya pa naranasan. Lumapit ang lalaki sa entrance, at bago pa man siya makalapit, agad siyang sinalubong ni Adrian. Ang bawat galaw ay mabilis, eksakto, at puno ng tensyon. Ramdam ni Elena ang tibok ng puso niya sa bawat kilos ni Adrian—isang presensya na hindi basta-basta matatawaran.

Tumatawang sumunod lang siya sa lalaki papalabas pero nagulat siya nang may humila sa kaniyang kamay at napabitaw siya sa lalaki. "Damn Amara!" ito ang eksaktong salita ang kaniyang narinig pero nanlalabo na ang kaniyang paningin. Sumalampak siya sa isang tabi at kitang kita niya ang pagsusuntukan ng dalawang lalaki sa kaniyang harapan pero tinawanan lang niya ito. Gusto niyang bumalik sa dancefloor at iyon nga ang kaniyang ginawa. Habang nagsusuntukan ang mga ito at walang pakialam ang mga taong nandoon, mabilis siyang lumapit sa stage at umakyat doon. Party-party! Lahat naghiyawan sa kaniyang ginawa nung magsimula na siyang sumayaw ng subrang daring while 'Senorita played on the background

he continued, nag-extend ng kamay, “may I?” Elena rolled her eyes—but held his hand anyway. It wasn’t romantic. It wasn’t intimate. It was two partners celebrating a victory that only they understood. They danced lightly, laughing at their lack of rhythm, nagkakamali ng steps, pero masaya. “Hindi tayo marunong sumayaw,” natatawang sabi ni Elena. “Speak for yourself,” sagot ni Aiden. “I’m fantastic.” “Sure ka diyan?” “Absolutely not.”