Weird In Tagalog Novels & Stories

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Kahit kailan talaga ang hirap mong intindihin. — SPECIAL SCENARIO — “Weird talaga,” sabi ko habang napapaisip. Magkakasama nanaman kaming tatlo nila Stella at Zyrine. Wala nakatulala lang kami sa kawalan ngayon habang naka upo. “Ang alin?” Tanong ni Stellan. “Bakit kapag kasama ko kayo feeling ko may isa pa tayong kasama. Feeling ko lang. Feeling ko apat tayong nandito.” Napatingin sa akin ang dalawa ng gulat. Nakita kong nagtinginan sila.

Umupo sa harapan ko at nagsandok na ng kanin niya. "Hay naku! Ilang araw na lang magiging baka na tayo. Palaging corn beef na lang ulam natin, kung hindi naman lucky me beef. Jusko naman! Kailan kaya tayo yayaman" sabi niya. Nagsandok na rin ako ng akin. Tama siya! Puro beef kinakain namin kung hindi naman karninas, Sardinas talaga yon. Karninas lang tawag namin para medyo sosyal.

Paliwanag naman ni Gen sa amin. So, this is a Welches Sprite.... Pero bakit softdrink yung naiisip ko? Sprite, the thirst quencher! Or pwede na akong sumigaw ng I love you Pioooolooooo! Weird, but this world is already weird, ano pa ang ikinakagulat ko?

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Kiel Inip na inip na ako dito sa probensiya walang mga babae na mapaglilibang ko at walang bar na pwede puntahan narito lang ako sa bahay Ng tita ko. Kasama ko si lovely pero lagi itong NASA loob lang Ng kuwarto niya lalabas lang Kong magluluto o may kukunin lang sa labas. Bahay iskulahan lang din ito. Hindi nga ito nakikipag -usap sa akin.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

hindi pwede, ano siya sinuswerte? "Yeah, why I forgot that you are rich?" sarkastikong wika ko. "It means I am rich too!" ani naman ni Antalia na malaki ang ngiti. "Yeah, because you are the only heir," sagot ko dito. Sana all nag-iisang tagapagmana. Siya na swerte.

I only see your grandparents? "Bumonim-i pillipin-e gyesigeodeun-yo," aniko nilaro ko ang maliliit na bato. (Because my parents are in the Philippines.) "Pillipin-eneun eodi issnayo? Dangsin-eun yeogi issneunde, wae geogi gaseo geudeulgwa hamkke issji anhnayo?" sambit niya tabihan niya ako at humarap pa siya sa akin.