Weird In Tagalog Novels & Stories

Napakaganda ng bansang ito at madalas na dinadayo ng mga turista ngunit napaka dilikado din kung tutuusin. "Bakit ka ba nangingialam ng buhay ng iba? Mind your own and don't bother me!" mataray na sagot nito sa kan'ya na ikinamangha n'ya dahil nagsasalita ito ng tagalog. "So! You are a Filipino, huh!" s'ya rito ngunit inirapan lamang s'ya ito at s******p ng juice na nasa harapan nito. Hindi n'ya maintindihan ang kan'yang sarili ngunit may pakiramdam s'ya na parang ayaw n'yang umalis sa harapan ng batang babae.

"Naalala ko dati, nanonood kami ng balita, madaling araw na no'n nang mapanood namin 'yung sad news about sa'yo. We we're both crying in front of Television. Masakit, syempre" "Pero alam mo, super emotional ko noong time na 'yon. Umaga na, sikat na ang araw pero umiiyak pa rin ako at hindi na makatulog. Ilang araw lang ata 'yung lumipas, parang feeling ko may nagbago sa katawan ko. Nagcrave pa ako non ng singkamas na mayroong mustard sauce. Naiinis rin ako kapag nakikita ko si Angelo, pero namimiss ko naman s'ya kapag hindi ko s'ya nakikita"

Mabuti nalang at hindi naka-lock. Bumungad sa akin ang magulong loob ng kuwarto namin. Basag-basag ang mga babasaging gamit. Nagkalat ang bubog sa sahig. There are also a few bottles of wine scattered on the floor. Ang iba ay nakatumba at ang iba naman ay basag na rin. Sobrang gulo at kalat. Anong nangyari? Bakit ganito? Bakit ang gulo?

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

I felt chills on my vines when I heard another voice. Kumpara sa lalaking tinulungan ko noon, mas nakakatakot ang boses na iyon. Walang emosyon ang mababakas sa boses na nanggagaling sa nagsalita. Cold is an understatement. Hindi lang basta malamig ang boses na iyon. It was screaming the word of death. Para bang kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kayang-kaya niyang gumawa ng isang bagay na hindi niyo pagsisihan.

"Shocks! Sobrang nakakahiya naman 'yon!" "Oh my God! That was so awkward! Kung sa akin siguro nangyari iyon ay baka kumaripas na 'ko ng tumakbo paalis doon!" "Ako rin! Imagine, natanggal ang strap ng bra mo sa kalagitnaan ng pagrampa?! Heck! That would be the death of me!"

Isang mataray na boses ang narinig ng binata. Ang babae na nga ang nakabungo sa binata ay parang sinisisi pa nito si Isaac dahil sa nangyari, “excuse me? Ikaw itong nakabungo sakin but you are blaming me right now?” Inis na sagot ng binata. “So, should I call myself stupid for not looking?” May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa.

Ang galing mong magtagalog hindi halatang sa ibang bansa ka isinilang. "Because mom and dad always teach us Filipino dialect and even bisaya we also learn it. Like, gahi man kag ulo!(Matigas ang ulo mo), dili man ka kasabot( Hindi ka nakakaintindi). Asa man Ka padulong?(Saan ka pupunta?). And as her expression mom said "Ambot sa langaw pilay edad sa lamok" instead 'of I don't know.'

CHASE CATLE “ Weird right? Sobrang weird ng ex mo dad. ” i scratch my nape. Charm is right, Lie is really weird. Lumabas muna siya ng dining room para kausapin ang mga kaibigan niya. Nakakapagtaka. Nandito rin ang mga kaibigan niya.

"Wala bang iba? Ganito talaga?" "Ayaw mo? Edi wala kang opisina," anito. Isa pa itong Tagalog nito, fluent naman, sakto ang grammar, pero slang. Actually ang cute nito pakinggan kahit medyo awkward sa boses. Kung baga ang pagkasabi nito, 'Ehyaw mo? Edi wola keng owpisina.' Parang natural na natural lang din pakinggan dahil hindi mali ang grammar at deretso ang pagkakasalita.