What A Coincidence In Tagalog の小説・ストーリー

"Coincidense lang yung pagkikita namin dito,tas sabi ko sa kaniya na kasama ko kayo,kaya sumabay sya sakin!" "Coincidense lang ba talaga ha?" Di parin ako naniniwala sa kaniya. "Oo nga,yon ang totoo!" "Ok fine,kumain na tayo at nagugutom na kami ni Yohan,tapos iuwi muna rin kami"

Hindi maaaring ganoon. Masyadong maraming coincidence ang nangyayari sa mundo. Hindi lahat ay konektado. Dahan-dahan akong huminga bago ko itinaas ang tingin ko kay Leon. “Coincidence.” Iyon lang ang sinabi ko. Bahagya siyang nagtaas ng kilay. “Coincidence?”

"Coincidence lang po ang lahat. Maraming tao sa mundo ang may heterochromia. Hindi lang po kayo ang pamilyang may ganyan." "Coincidence?" Napatawa ako nang pilit, isang mapait na tunog na umalingawngaw sa tahimik na garden. Lalo kong hinigpitan ang hawak sa balikat niya, inilapit ko ang mukha ko hanggang sa maramdaman ko ang kaniyang mabilis na paghinga. "Huwag mo akong gawing gago, Talia. Pamilyar ang boses mo. Pamilyar ang paraan ng paghinga mo kapag malapit ako sa 'yo. At ang bata? Hindi mo maitatago ang mukha niyan dahil para akong tumitingin sa salamin!"

Sagot ni Krizha, habang ako’y patuloy parin sa pakikinig. “It’s..... it’s the heart of the banana.” Seryusong saad nito. “Huh?” Tila nagugulohang turan ng batang lalaki. “I said, it’s the heart of the banana, sa tagalog ay puso ng saging. Hindi mo ba alam ‘yun?” Tanong ni Krizha pabalik sa batang lalaki. “I don’t know that, because mommy don’t tell anything about that heart of the banana.” Inosinteng saad ng batang lalaki.

Hinanap niya talaga kami at mabuti nalang ay natagpuan niya rin kami. Ilang buwan lang matapos nang gabing akala ko ay katapusan na namin ay nahuli din ang mga Luciano, hindi lang pala sila dito sa bansa wanted ,maging sa ibang bansa rin kaya naman nag tulungan ang mga awtoridad para dakpin sila. God really works in mysterious way at nag papasalamat ako sa kanya na muli niya kaming pinagkalooban ng isa pang pagkakataon. Pag kakatong gagamitin ko para maging masaya kasama ang mga mahal ko sa buhay...at para na rin sa mga taong naging parte ng nakaraan namin. "Do you believe in coincidence?" Tanong ni Seb, "sa palagay mo ba ay coincident lang ang lahat kaya ako napadpad rito at nakilala ka?"

pambabara ko sa kanya. Kahit na kaibigan ito ng kapatid ko hindi ko talaga gusto ang hilatsa ng isang ito. Gwapong-gwapo palagi sa sarili. "Then maybe this coincidence is a sign," ani nito. Hindi ko ito pinansin at pumasok na sa grocery pero nagtatakang nilingon ko ito ng makita kung nakasunod siya sa akin. "Mamimili ka rin ba?" tanong ko sa kanya.

hindi niya natapus ang kaniyang sasabihin when he saw me sleeping. Nabigla ako sa ginawa niya. Gikugos (a term in Cebuano means carried by two arms) niya ako. Kaya napatawa ako sa ginawa niya na nagsanhi nang pagtawa niya rin. "I thought you were asleep." Wika niya while giggling. "Bakit? Hindi mo ba ako bubuhatin pag hindi ako tulog?" Pabebe kong sabi. "Of course not. I mean, bubuhatin kita kahit kailan mo gusto. Kung ikakasaya mo." Malambing niyang pagkakasabi. "Tara na nga! Baka ikaw kainin ko diyan, eh."

Hindi ko alam kung coincidence ba o sinasadya niya na magkita kami. "Pupuntahan ko sila nanay sa probinsiya namin. Sa bandang Norte, ikaw ba?" tanong niya at nagulat ako dahil sa Norte din siya pupunta! Sadyang coincidence talaga ang nangyari. "Magbabakasyon ako." Sagot ko at tumango naman siya. "Tadhana nga naman 'oh," mahinang sabi niya at narinig ko naman iyon.

Paano nangyari 'yon? Ang buo niyang pangalan at pagkatao ay iba. Maging ang mga magulang at lugar na kinalakihan. Mabilis na napakunot ang aking noo at kung ano-ano na ang pumasok sa aking isip. Agad akong nag-research tungkol sa ganitong posibilidad at nakitang kong posible nga na magkaroon ng kamukha ang isang tao. 'No. Maybe it's just a coincidence. I-Is this real?' hindi makapaniwalang sambit ko sa sarili.

"Bakit?" "Miles was fine noong una kaming magsama. We were great together. May pagkakataon pa ngang napanaginipan kong ikakasal daw kami. I was so sure of the two of us...now looking back, isang impulsive move ang desisyon kong iyon. Sa buong dalawang taon na nagsama kami, nagbago siya. Nakakasakal. Masyado siyang mapagduda. She won't even let me… talk to my mom."