What Is Bipolar In Tagalog Novels & Stories

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”

Hindi bampira tulad n'yo! Isang sapok ang natamo ni Mathias kay Monica. "Bakit ba?" inis na saad ni Mathias. "Nakalimutan mo na bang tao 'to kaya malamang hindi niya kayang sikmurain na uminom ng dugo." Sabay irap ni Monica. "Malay ko ba! Magkakamukha nga tayo e, at malay mo, parehas din ang sikmura natin sa kanila." Ano ba 'tong si Mathias.

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

Nag mamadali syang umalis. Problema ng Babaeng 'yon? May bipolar disorder ata at paiba iba ng mood. Babe? At ano mag sasama silang dalawa? Tapos mahal na mahal nya ang lalaki? O baka naman kaibigan nya lang 'yon sa ibang bansa. Dahil sa pamamalagi ni Pearlyn sa ibang bansa ay na adopt nya na ang kanilang traditions, madalas na tawaging 'babe' ang kaibigan at sabihan ito ng 'i love you', pero mukha namang pilipino ang kausap nito. Habang pababa ng Mansion buong akala nya pwede na syang makapag pahinga, pero bigla syang tinawag ni Mama Aegin — Madam Aegin na nga pala ngayon para mag luto ng hapunan.

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Matigas ang panga, malamig ang mga mata, at ang ekspresyon niya—hindi ko mabasa kung galit, curious, o nagbabadya ng bagyo. Si Sebastian Velez.

(medyo nasusuka ako dahil sa tequila na nainom ko kaya lumabas muna ko ng bar para maghanap ng masusukahan) "baka pwede naman dito sumuka. "sabe na sakanya yang kotse nayan. e kung sipain ko kaya wala naman sigurong makakapansin. Atsyaka mayaman naman siya paayos niya o bumili siya ng bago "nakakainis kase talaga siya. bakit ba kase siya pa ang step brother ko marami naman dyan na matino. sa spoiled brat pa napunta. gagawin ko nasa yung binabalak ko kaso may babaeng lumabas sa kotse nito at nag susuot ng damit pangtaas

nang mapagtanto ang sinabi ko ay agad nanlaki ang mga mata ko. Ay, pusang mimiw! Napatampal naman ako sa sarili kong mukha. Aba't---nakakainis na ang isang ito, ha. "Ang sabi ko, 'uuwi na ako' hindi yung 'iuuwi mo ako', ano ba ang pinagkaiba ng dalawang iyon?" Bipolar lang ba talaga siya o baliw na talaga. Kanina lang ay galit ngayon naman ay parang asong baliw na nakangisi ng wagas.

"Bat...bat mo binibigay sa kin yan?" Naiilang na tanong ko.. Napapikit ulit sya nang mariin bago ulit ako tingnan.... Wahhh...problema nito...bat nakaka takot ulit sya.. Kanina lang.....wahhhhhh...bipolar ba tong lalaking to??.. "No more questions..just wear-" I cut him "Ayoko..may damit Naman ako.." Pagtatangol ko.. "But your wet..argggggg d'mn it!"