When Everything Seems To Be Broken Novels & Stories

Kailangan kong makaligtas at kapag nangyari iyon ay isinusumpa kong magbabayad sila at hindi ako titigil hangga’t hindi ko nababawi ang lahat at pulutin silang lahat sa kangkungan! Iminulat ko ang mga mata ko at tumambad sa akin ang napakagandang kalangitan, masakit sa balat ang init na hatid ng araw at hindi ko alam kung gaano na ako katagal nagpapalutang-lutang. Nakita ko ang nakangiting mukha ng sanggol na nasa sinapupunan ko, itinaas ko ang kamay ko para abutin ang mukha niya at haplusin ngunit hindi ko pa man naaabot ang mukha niya ay dahan-dahan nang pumipikit ang mga mata ko. Napangiti ako, iyon na yata ang hudyat nang pagpapaalam ko sa mundo. Sinusundo na ako ng anghel ko. Kung kaya

Kabanata 49 KUMURAP-KURAP ang mga mata ni Ann noong marinig ang kwento ni Clarisse sa kabilang linya. Habang kumakain siya ng singkamas na sinasawsaw sa sukang may asin at sili, maya'tmaya ang sulyap niya sa cellphone na katabi ng mangkok na may prutas. "Ginawa mo talaga iyon? Paano kung talagang suicidal iyong tao? Baka mamaya ma-push mo pala siya sa breaking point. Baka ma-trigger ang depression niya."

Umalis ako sa lugar na iyon habang humahagulgol ng iyak. Everything is too much for me. Akala ko ay siya ang makakasama ko sa mga oras na ito. Na kung sakaling maipaliwanag ko ng maayos ang totoong nangyari sa akin ay paniniwalaan niya ako at sasamahang lagpasan iyon. Pero ano nga bang inaasahan ko sa isang tulad niya? I am so lost and broken beyond repair. It feels like my whole being was crushed when he chose to break my trust.

Hindi niya aakalaing mas uunahin pa ng ama niyang isalba ang kumpanya kaysa sa kasiyahan niya. Umalis na siya roon at nanghihina ang mga tuhod na bumalik sa kaniyang silid. Napaupo siya sa gilid ng kaniyang kama at doon ay bumuhos na nang tuluyan mula sa kaniyang mga mata ang masaganang mga luha. Umiyak siya nang umiyak na para bang pinagsakluban siya ng langit at lupa. Her heart was tearing apart and it was painful. Hanggang sa hindi niya namalayang nakatulog na pala siya sa ganoong ayos.

“Always.” In that moment, the world felt right, even if only for a heartbeat. For Ali, for Vaughn, for Jullie, for love… some moments were enough to make all the pain bearable, to remind them why they kept fighting, why they kept loving, why they kept hoping.

Siguradong matatapos na agad ang kung anong mayro'n kami ngayon. Huminga ako nang malalim at muling tumingin sa kanya. "Tama ka. What I did was wrong. Pero mali pa rin ang ginawa mo sa akin. You broke up with me when we never even had the chance to start dating! Do you know how heartbreaking that was?" Nagpanggap ako na naiiyak-iyak. It's not that my heart is broken, but my pride is! Hindi ako papayag na talikuran ako ng kahit na sinong lalaki. I will never lose in this game!

on her drama. It hurt her to the core. And she feel like she's being stabbed in the heart, continuously and harshly. Akmang bubuksan ni Sandra ang bibig para magsalita, nang muling lumabas si Yohan. Mabilis na sumunod si Sandra. Kinatok ni Yohan ang passenger seat ng sasakyan at bumukas ang pintuan non. Her eyes focused on the car, and another pain stabbed her heart when she saw who it was.

Nakipag-kamay muna ito sa ama ni Jessica bago tuluyang umalis. Napabuntong hininga ang lahat ng tao sa loob. Parang kailan lang ay kasama nila ang kanilang anak. Lahat sila ay masayang pinanood si Jessica kagabi sa kompetisyon. Pero sa isang iglap ay nabura ang lahat ng masasayang pangyayari sa buhay nila at napalitan ng takot, kaba, at sakit sa kanilang mga puso. Jessica's POV

Ang galit ay naroon pa rin, ngunit unti-unti itong humahalo sa pag-iisip. “Bibigyan ko kayo ng isang buwan,” mariing wika ng aking ama, na naging dahilan upang mapatingin kaming lahat sa kanya. “Sa loob ng panahong ito, mananatili kayong hiwalay. Walang pagkikita, walang tawagan, walang lihim na pagpapalitan ng balita, at walang pakikialam sa mga gawain ng isa’t isa. Kung pagkatapos ng isang buwan ay matatag pa rin ang inyong desisyon at walang pagbabago sa inyong damdamin—pag-uusapan natin ito nang mas malalim at tapat. Ngunit kung sa panahong ito ay mapapansin kong humihina ang inyong paninindigan, o kung may mangyaring makasama sa ating mga negosyo, wawakasan ko ito sa paraang hindi ninyo

“You should have known your place. At least, I might have taken pity on you…” Umakyat lahat ng dugo ni Venice sa galit. Dinampot niya ang pulsuhan ni Rhea, pero bago niya pa ito mapilipit, isang malakas na iyak ang bumulabog sa buong restaurant. “Ouch! She broke my wrist!” umaarteng hiyaw ni Rhea, akmang matutumba dahil sa sakit.