Novel & Cerita When I Was Younger

She betrayed me. Pati s'ya binenta ako. Oo, binenta rin ako when I was around 8 years old. It's a long story. A past that I don't want to remember. Palagi kong iniisip at hinihiling na sana hindi nalang 'yun nangyari sa'kin. And if I were not to be born in this world para lang hindi 'yun mangyari? I'd rather wish that.

wika ni nanay nang mapansin na nakatitig ako sa makukulit na batang ito habang abala sila sa pag-order. Mga teenager pa sila noong umalis ako at madalas ko rin silang napagsasabihan noon dahil sa pagiging pasaway nila na madalas ding idaing sa akin ng ate nila. Hindi ko tuloy naiwasang mangiti habang inaalala ang mga panahong iyon. Panahon kung kailan masasabi ko na tunay akong naging masaya.

Chua kapag nagkaroon na ako ng pagkakataon. Aminado naman akong hindi tama ang ginagawa ko. Batid kong sa panggagamit na ginagawa ko ay maaari akong mapunta sa impiyerno. But I guess, my naive and young self did not fully comprehend it yet. Nahulog na ako sa isang kumunoy at mahirap ng makaahon pa.

Nabanggit ni Zyrine na ang kaibigan niya noon ay hindi niya na alam kung nasaan ngayon. Napaisip naman ako. “Hmm, kung tungkol sa childhood memories ko ay wala namang gaanong ganap kapag kaibigan ang pinag-uusapan,” sabi ko sa kanila. Parang 'di ko nasubukang makapaglaro ng maramihan noon. “Bakit naman?”

May iba pa namang kumpanya. Hindi ko alam kung halata ba sa akin na masama ang loob ko nitong mga nakaraang araw kaya hindi na niya ako inuusisa, o sadyang gano’n lang talaga siya – or maybe it’s just one of the perks of being the youngest child.

Somehow there's a part of my childhood that I remembered something, at iyon ay ang mansyon na tinirhan namin noon nina Mommy Krista. Hindi man malinaw sa akin ang lahat dahil masyado pa akong bata nung mga panahong iyon, may parte pa rin sa aking isipan ang nakakaalala ng mga kaunting bagay lalo na kapag parang may nagpapaalala sa akin na may kaugnayan noon. Huminga na lamang ako ng malalim para pakalmahin at erelax ang sarili.

naka ingos na kwento ni Waylen. Tumawa kaming lahat, I remember those time also. When we are still in our prime as a hot childish one. When we are still emerging our business? Masaya kami noon na puro basag ulo lang ang ginagawa at puro party. I miss those time. Hindi na gaya ngayon an puro na lang problema ang inaatupag. Kita ko sa mga hitsura ng aking mga kaibigan na masaya habang inaalala ang mga yun.

Napailing na lamang ako sa mga ito, nakakatuwa sigurong maranasan ang buhay ng mga kabataan ngayon, kasi noong ako ang nasa edad nila hindi ko manlang naranasan ang mag party kagaya ngayon hindi ko naranasan ang gumala at hindi ko kailaman naranasan na may kaibigan ako na sasamahan ako sa lahat ng kalukuhan, ang lahat ng nakikita ko sa kanilang buhay ngayon ay hindi ko kailanman naranasan. Hindi ko kailanman naranasan ang magsaya dahil habang lumalaki ako ang tanging sentro ng utak ko ay nakatuon sa isang bagay lang —iyon ay ang gawin ng lahat upang maging proud ang mga magulang ko.

Agad akong napatingin sa aking kama na kahit pa sa mura kong edad ay talaga namang napakalaki para sa isang tao. The purple blanket that I love to use when I was young is laying on it perfectly. Sa aking paninitig dito ay bahagya akong napaatras dahil sa bigla na lamang sumulpot ang isang bata na nakayakap sa kaniyang Ina habang matindi ang naging pag-iyak nito.

My heart ached with a bittersweet longing as I recalled the laughter, the cheers, and the adoration of strangers who'd become like family. I remembered the thrill of stepping onto the stage, the rush of adrenaline as I lost myself in the music, and the pride of being told I was the best they'd ever seen. Those were the days when my biggest worry was how to entice the customers to tip me more, when my biggest problem was deciding which shoes to wear with my favorite outfit. The memories washed over me like a warm wave, bringing with them a pang of nostalgia for a time when life was less complicated, when happiness was just a smile and a wink away.