Novel & Cerita When The Time Is Right

“Umayos kang babae ka. Lumilihis ka sa usapan.” “Ay, oo pala. So ayon na nga, gusto niyang magkita na kayo mamayang gabi kaya dalian mo na at pumunta na kayo sa airport. Tsaka tayo kasi ang humihingi ng konting oras nila kaya wala tayong karapatang magalit kung gusto nilang i-schedule iyong meet-up ahead of time. And keep in mind, once you are late to meet him at the designated time, the deal is immediately off… ‘yon iyong paalala sa atin.”

Mabuti na iyong mag-ingat sila sa sandaling ito at maghintay ng tamang tyempo. “Bye…”

“May mga sugat na kailangan munang gumaling bago harapin.” “Pero kailan po?” Ang tanong ay nagmula kay Raine. Simple. Ngunit tumama nang malalim. “Pitong taon na, Aunt Mara.” Napayuko siya. “Kailan magiging tamang oras?” Walang sagot si Mara. Dahil wala siyang maibibigay na sagot. Dahil kahit siya… hindi niya alam kung kailan magiging handa si Venice.

Time will come that she'll able to let him explain and not try to run away everytime Justin wants to explain. Everyone needs time. You can't just force someone to listen to your explanation when in fact, they're still processing what's happening. Wait for them to readily hear you because when you force someone, you'll just give that person a reason to question your real intention. Wait for the right time and when that time comes, tell that someone your side, the truth that someone deserves to know. No lies. No secrets. Pure truths. DECEMBER 24. Few hours more to go and it's already christmas; season of love, forgiveness, and such.

“Paano kung hindi ito tama? Paano kung maling panahon na naman ‘to?” “Alam mo kung kailan lang nagiging mali ang panahon? Kapag pinipilit mong hintayin ang perfect timing na hindi naman dumarating. Minsan, kailangan mo lang tumalon. Kahit hindi ka sigurado. Kasi kung hihintayin mo pa ang ‘tamang oras,’ baka mawala na siya.”

“Wala iyan sa tagal o ikli ng pagsasama niyo. Kung talagang kagusto-gusto sa paningin mo ang isang tao, mawawala ang sense of time dyan. Hindi mo namamalayan na kahit maikli pa lang ang panahon na magkasama kayo, nahuhulog ka na pala dahil sa dami ng kabutihang nagawa niya para sa iyo.” Napangiti ako. “Hindi kwestiyonable ang oras?” Umiling si mama. “Kahit kailan ay hindi naging hadlang ang oras para sa pagmamahalan ng dalawang tao. Oo, magiging kontrabida man ito sa kalagitnaan ng relasyon niyo dahil ito ang susubok ng tatag niyong dalawa, pero lumilipas din naman, hindi ba? Sa huli, patuloy pa ring tatakbo ang oras at ang dapat mo na lang gawin ay hayaan ito at manatili sa kasalukuyan . Ti

Hindi ito nakasagot agad, narinig kong tumikhim ito. "Who's this?" takang tanong nito. "You will know later," sagot ko naman. Dinig na dinig ang malalim nitong buntong-hininga. "Kung scam 'to wala akong panahon, okay?" mataray na sagot nito. "I'll pick you up later, maghanda ka lang at maghahanap na tayo ng susuotin mo sa event." seryoso ng saad ko.

Everything boils down to time. Good and bad. Time is a gift. It has the power to heal wounds and restore the missing pieces. Time is a choice. When everything fell apart, one can choose to remain broken or get back and become whole again. Time is luck. When choices are right. Her time staying at the correctional taught her to deal with the changes adeptly and those tough trials which come and go.

m, some of them ay medyo may tama na. I patiently waited at the corner. At nang dumating na ang 10:30 p.m, halos lahat sakanila ay may mga tama na. Lalo ring kumakapal ang tao dito. And I know, that's the great time to escape.

“Insan, sasabihin ko rin sa ‘yo pagdating ng tamang panahon. Hindi ko pa talaga kaya sa ngayon.” Hindi ako mapilit na tao lalo na kapag alam at ramdam kong hindi komportableng magsalita ng tungkol sa isang bagay ang kabilang panig. I respect and value consent and personal space. Kung hindi pa handa si Chadleen ay hindi ko rin naman siya pipilitin. Lagi namang may tamang panahon at oras sa lahat ng bagay.