When The Time Is Right Novels & Stories

Hiniram nito ang menu sa assistant upang iabot kay Zeo. "Hindi na kailangan. Hindi rin ako magtatagal." pagtanggi ni Zeo. Nagkibit-balikat nalang si Jason saka muling ibinalik ang menu sa assistant. "Well, mukhang wala akong ibang choice kun'di ang sabihin nalang sa'yo nang diretso ang gusto kong sabihin." Bumuntong hininga ito. "Time matters, time is gold, time is time... whatever you can say about your precious time."

We cuddled the whole night until the morning finally came… and I know that it’a now the right time for me to leave. ----

“Paano kung hindi ito tama? Paano kung maling panahon na naman ‘to?” “Alam mo kung kailan lang nagiging mali ang panahon? Kapag pinipilit mong hintayin ang perfect timing na hindi naman dumarating. Minsan, kailangan mo lang tumalon. Kahit hindi ka sigurado. Kasi kung hihintayin mo pa ang ‘tamang oras,’ baka mawala na siya.”

sabi ko sa kanya. “Mayroon po ‘yan, ate. Malay mo nasa tabi-tabi lang. Naghahanap lang ng tamang pagkakataon,” sabi niya sa akin. “Ikaw talaga. Tapusin na natin ito para makapag-pahinga na tayo,” sabi ko sa kanya. Ilang araw na ring umuulan kaya medyo marami ang inaayos namin. Ngayon lang kasi bumuti ang panahon. Ginawa ko na lang ang kailangan kong gawin para matapos na ako.

Pagtingin niya sa oras— “Shit!” Bigla siyang bumangon. Late na siya. Pero biglang bumukas ang pinto. “Relax,” sabi ni Trish. “Pinag-leave na kita.” Napahinga siya. “Salamat…” Lumapit siya at niyakap ang kaibigan. “Thank you talaga.” “Drama,” sagot ni Trish, pero ngumiti. “Tigilan mo na kasi pag-inom,” dagdag pa nito. “Kagabi muntik mo nang sabihin lahat.”

Baka nagce-celebrate na kami ng relasyon namin ngayon. But then, I know there is always right time for things. Baka nga ngayon pa lang ang tamang oras para sa aming dalawa ni Rocky. And I’m glad that the right time came. I waited for it, now I’m savoring it happily. I couldn’t ask for more.

Hindi ito nakasagot agad, narinig kong tumikhim ito. "Who's this?" takang tanong nito. "You will know later," sagot ko naman. Dinig na dinig ang malalim nitong buntong-hininga. "Kung scam 'to wala akong panahon, okay?" mataray na sagot nito. "I'll pick you up later, maghanda ka lang at maghahanap na tayo ng susuotin mo sa event." seryoso ng saad ko.

m, some of them ay medyo may tama na. I patiently waited at the corner. At nang dumating na ang 10:30 p.m, halos lahat sakanila ay may mga tama na. Lalo ring kumakapal ang tao dito. And I know, that's the great time to escape.

Minsan talaga hindi natin inaasahan na matutupad ang ating mga pangarap kahit ilang ulit mo pa itong hiniling, sa hindi inaasahang panahon parin ito darating. Parang pag-ibig lang 'yan, e. Iyong kasabihan na 'right one comes at the right time'. Marahil kasi kapag pilit nating minamadali ang mga bagay, hindi iyon magwowork, hindi matutupad at hindi magtatagumpay. "Hala? Ano po iyon, machine gun?!" bulalas ko nang pumunta kami sa silid na puno ng mga teknolohiyang kagamitan o kung ano pa.

And our child. This is like a dream come true. Life is indeed unpredictable. Kung sa tingin mo ay pasuko ka na, God will let you see that there's still hope, that you can still be happy. You just need to wait for the perfect time. And for us... This is our time.