Whirlwind In Tagalog Novels & Stories

Tangina. Hindi ko namalayang tumutulo na pala ang mga luha ko dahil sa naiisip ko. Bwisit na ‘yan. Dapat talaga ay hindi na lamang ako nag-abala pang pumunta don. Dapat ay kanina pa akong umalis at umuwi na. Dapat ay hindi ko na siya hinintay pa. Nakakainis, sobra. Bwisit siya. Bwisit!

Hindi nga ako nagkamali dahil maya-maya'y nagsibagsakan na ang butil ng ulan. Memories bring back Napangiti na lang ako habang pinaglalaruan ang butil ng ulan na nasa palad ko. Napatingala pa ako sa itaas at dinamdam mabuti ang tunog ng ulan na nagsibagsakan sa bubong ng shed. I sometimes refer myself to pluviophile. "May pasok ka pa." Bahagya akong natigil sa ginagawa ko nang marinig ko ang boses niya. Napangiti pa ako ng pilit dahil mismong mga tenga ko ay nagha-hallucinate sa boses niya.

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.

"Tatlo" Pagkasabi niyon ay mabilis na tinanggal ko na ang blindfold ko. Napapikit pa ako para makabawi. Medyo blurry at kulay black kase ang nakikita ko. Marahil ay dahil sobrang tagal kong may soot na blindfold.

Whoosh! Noong sandali na tatama na sa ulo ni Harevy ang dulo ng talim, humakbang siya paatras at winasiwas niya ang kanyang palad, nagpakawala siya ng isang napakalakas na blizzard.

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.

Napasulyap siya sa labas ng bintana ng marinig niya ang tinig ni Jaimee. Dali-dali siyang tumayo at napadungaw mula roon. Agad inilipad ang mahaba niyang buhok ng pang-umagang hangin. Ibang-iba talaga sa pakiramdam ang klima sa Bohol. Napaka-presko. "Mare! Baba ka na rito!"Pang-aagaw pa ng pansin ng best friend niya. Kumaway naman siya at napatango. Sa pagkatitig niya rito ay alam na niyang wala na ang naging tampo nito sa kanya ng huling magkita sila ng binyag ng kambal.

Pinuno niya ang baga ng sariwang hangin. "Rayleigh scattering," usal niya. Nang ma-curious siya kung bakit nagbabago ang kulay nito at hindi lamang sky blue ay iyon ang nahanap niyang sagot. Napangiti siya. God is very creative. Nakahinga siya nang maluwag. Kahit papaano ay nawaglit sa isip niya iyon. Hindi niya namalayang nakatulog na siya. Kung hindi pa niya naramdamang may pumapatak na tubig sa mukha niya ay hindi pa siya magigising.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Gray The wind is so strong, umaalog alog ang bangka "Ser baka hindi kayanin ng bangka, palakas na din po ng palakas ang ulan" I sighed, ginalaw ko ang manibela ng bangka habang seryosong nakatitig sa malalakas na alon "Palitan mo muna ako dito manong, aayusin ko ang makina" malakas kong sigaw sa kaniya dahil sa lakas ng hangin