Whirlwind In Tagalog Novels & Stories

Napatigil ako habang nanlalaki ang mga mata. “I-is this really a...rain?” I ask myself in amusement. “Umuulan na!” “Narinig ng Bathala ang panalangin! May ulan na!” Nakarinig ako ng sigawan sa paligid. Nag-umpisang pumatak ang mga butil ng ulan, hanggang sa tuluyan nang bumuhos ito. Nakita ko ang biglaang pagtayo ng hari at reyna sa kanilang upuan dahil sa pagkamangha. Napangiti naman ako at sinalo ang mga butil ng ulan. Inalis ko na rin ang salakot ko.

bubulong nitong sabi. "Ha?" Muli, inirapan siya ni Talya. "I need a hand, you idiot!" singhal nito, saka nagpatuloy sa paglalakad. Malakas na napabuga ng hangin si Allen habang sinusundan ng tingin si Talya. "Napakataray talaga ng babaeng 'to. Kaya walang gustong makipagkaibigan sa kaniya eh."

Ngunit hindi kagaya sa baryo namin, ang simoy ng hangin sa Gaia ay sadyang kakaiba kaya naman ni ang pagpawisan ay hindi namin nararamdaman. “Miss Morriban. Since you are the one who I know who did an advance reading of our lesson by your textbook. Can you define aura in your own words? And in tagalog please, so thay everyone could understand you as well.” Ngiti nito kay Morriban na akala ko ay tatangihan nito. Pero lumapit lamang ito sa tabi ni Mam at hindi nagdalawang isip na nagsalita.

I whispered Ngumiti si Kairus bago ako hinalikan ng mabilis sa labi. Paulit ulit niyang hinalikan ang labe ko hanggang sa magtagal ito. Marahang gumalaw ang parehong labe namin hanggang sa naging malalim at mapusok ito.

All I can feel is shiver and goosebumps by Mourge sudden outburst. Literally mic drop... Teka nga, sino ba ang kaaway nito? OCEAN_TEN

Nakitawa lang din ako. Kalokohan talaga. "Ang chaka 'di ba? Saan ba kasi pinaglihi ang amo mo? Walang warning 'te. Ano siya bagyo?" Ngiwi ko, at mabilis ko nang kinuha ang mga gamit ko. "Sinabi mo ba. Pinaglihi sa hurricane Carmella!" Lakas na tawa niya. Nahinto ako at nangunot ang noo ko. . . Carmella? Carmella who? Isip ko.

gulat na gulat o hindi makapaniwala. Alin man sa dalawa ay talaga hindi kayang ilarawan ang klase ng emosyong rumehistro sa mukha ng Mama Cecille niya. “S-Sa P-Palawan? Nagkita kayo sa Palawan?” Luhaang sinalubong ni Lana paningin ng tiyahin. “P-Patawarin mo ako Mama,” aniyang muling napahagulhol saka nanghihinang isinubsob ang mukha sa sariling mga palad.

ngumiti sya saakin "Narinig ko ang boses mo Katanaya at ang tumulong saakin para mahanap ka ay ang hangin mismo. Ang hangin ang nagturo saakin ng direction papunta sa iyo" Hindi ako makapaniwala dahil sa sinabi niya "A-ang hangin? I-ibig bang sabihin nito ay konektado na kami ng hangin?"

I felt chills on my vines when I heard another voice. Kumpara sa lalaking tinulungan ko noon, mas nakakatakot ang boses na iyon. Walang emosyon ang mababakas sa boses na nanggagaling sa nagsalita. Cold is an understatement. Hindi lang basta malamig ang boses na iyon. It was screaming the word of death. Para bang kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kayang-kaya niyang gumawa ng isang bagay na hindi niyo pagsisihan.

"Say it, please..." "Mahal kita..." "Say you would never leave me..." "I won't... I won't leave you... Never." Suminghap ito na parang nakahinga ito ng maluwag dahil sa sinagot niya. Nalaoikit nitong idinikit ang noo sa noo niya. "You promised?" mabining anas nito na bahagyang tinutukso-tukso ang labi niya. "I... I promise..."