Why'd You Ask Romane & Geschichten

Inihiga n'ya ako ng may pagiingat at heto na naman ang kanyang mga mata na nakakapaso sa bawat tingin. "Who are you?" He asked and I found it sexy to my ears. Napakunot naman ang noo ng mapagtanto ang kanyang naging tanong. Animo'y may malaking question mark ang nakapatong sa tuktok ng ulo ko dahil sa tanong na 'yon." Who are you, woman!" Pag uulit nito at idiniin ang sarili sa akin. "What are you talking about? Nagka-amnesia ka ba?" Naguguluhan ko na tanong. "Who are you? Why are you here; by my side, in this house?" Mahinang bulong n'ya sapat lang para marinig ko.

Compatibility wise, we're very much compatible. “Pero, Uncle, this has always been a question for me,” pagsasalita niyang muli at saka ilang segundong natahimik, “why did you leave? Why did you vanish instantly?” Napahinga ako nang malalim. I think this isn't the first time that she asked me about this. “No one told you why?” tanong ko naman. “Ayaw nilang pag-usapan ka,” sagot niya. “And Auntie Nympha always tells me that she doesn't know. But of course, alam kong alam niya. So, what's the reason?”

Gusto niyang iparanas na hindi lang sila ang may karapatan manakit ng mga taong may atraso sa kanila . ''who are you ?.What do you need from me? why are you doing this to me??.did I do something wrong to you? '' ang dami niyang tanong sa babaeng seryosong tumitig lang sa kanya .Pero alam na niyang wala itong sasagutin kahit ano sa tanong niya .

But why? ***

I also cleared my throat before speaking, scared that I might stammer. “Y-Yes, Dad. I’m… still here.” sabi ko sa mahina at halos pabulong nang tinig. “Great. Why did you call, anyway?” Lalo akong nakaramdam ng hindi maganda at kakaiba dahil sa sumunod na tanong niyang iyon. Did he just seriously ask me those questions? Really? “D-Dad… What kind of question is that? I mean, hello? Siyempre tatawagan ko kayo para mangamusta at mag update. You told me to do this before I leave, right?” saad ko.

Tumayo ako sa tabi niya. "Alele..." "Hmmm..." "I'm sorry." I told him. "For leaving that night..." "Why did you do it?" He finally asked me. "Hindi ka bumalik kahit alam mong buntis ka. Do you really like going over it alone? Hindi mo ba iniisip ang sarili mo?"

"I always missing your presence, Ziya. So answer me now about my question." W-What the...

Sa senyas niya ay naupo agad ako sa isa pang upuan na kaharap niya lang. “Why didn’t you tell me?” Okay, kumakabog na naman ang dibdib ko. Yung tanong niya kasi ay hindi ko maintindihan. Sa dinami-rami ng puwede niyang itanong sa akin ay iyon pa ang napili niya. Hindi ko alam ang isasagot ko dahil hindi ko naman alam kung ano ang ibig niyang sabihin sa tanong na iyon.

Ano bang nagawa ng kapatid ko para sapitin niya ang bagay na iyon? Maya maya pa lumapit sa akin si Patrick, “Hey,” Wika niya na naging dahilan upang mapatingin ako sa kanya at muling tumingin sa kawalan. “Can I ask you a question?” Tanong ko sa kanya. “Sure,” Matipid niyang sagot na naging dahilan upang bumuntong hininga ako tsaka ako muling nagsalita. “Bakit may mga indibidwal na kayang-kayang pumatay?” Tanong ko sa kanya.

"I mean, can we play something like question and answer? I am bored." "S-su— ahm... Sure!" Bakit nabubulol 'to? "Ako unang magtatanong then ikaw. Ganon lang. You can ask everything and I can ask everything too. Pero kapag ayaw mong sagutin, pwedeng sabihin na 'next question' but you need to tell me the reason why don't you want to answer it. Got it?" "Clear." "Isa pa pala, isang beses ka lang pwedeng mag-pass."