Why Do My Eyes Hurt When I Move Them Mga Nobela at Kwento

Nagising ako dahil sa malakas na paghampas ng isang bagay na hindi ko mawari kung ano. Unti-unti kong iminulat ang aking mga mata. Kahit ang pagmulat ay nahihirapan ako. Ramdam ko rin ang pagod at panghihina ng buong katawan ko. Hindi ko alam kung bakit.

I can now slightly open my eyes and with a blurred vision, I can see that I've got their attention. I tried to move again but my body feels so heavy. Unti-unti rin parang bumibigat ang mga talukap ko. Pinilit kong huwag bumagsak ang mga mata upang makita kung anong nangyayari at kung kanino galing ang mga boses na naririnig ngunit hindi ko na nalabanan pa. Tuluyan ulit akong nawalan ng malay.

I felt his thumbs gently massaging my eyelids. "W-What...?" Nagpatuloy lang siya kaya wala akong nagawa kundi ang pumikit lang at hayaan siya sa anumang ginagawa niya. It is really just now did I realize that my eyes are now so puffy from crying too much.

Bakit wala akong matandaan? Mas lalong lumala ang sakit nang pinilit ko paring gumalaw. Nagmulat muli ako ng mga mata. Naramdaman kong umalog ang kama. Kahit hirap ay sinubukan kong ipihit ang ulo ko patagilid.

At dahil sa momentum ay halos magtagpo ang mga labi namin. Muntik na. Isang maling galaw ay magdidikit na talaga. Mainit ang pagitan naming halos walang espasyo. Naduduling ako dahil ang lapit ng mga mata namin. Kitang kita ko kung gaano ka-asul ang kulay ng mata niya at parang malulunod ako na hindi ko maintindihan sa pagtitig doon.

Meron din siyang palagay na maaaring adik ito dahil sa mapupula nitong mga mata. Nang madaling-araw na, marahil dala na rin ng pagod ay unti-unti nang bumabagsak ang mga mata ni chardon habang nakatingin pa rin sa kanyang binabantayan na hanggang ngayon ay mulat na mulat pa rin. Pilit niyang ginigising ang sarili at pinaglalabanan ang antok sa pamamagitan ng pagyakap ng mahigpit sa dalagang nasa kan'yang mga bisig.

kinabahang tanong ni Ria. "Hindi siya makakita nang maayos. Ang pinsala sa kanyang mga mata dahil sa init at usok ng pagsabog ay nagresulta sa pansamantalang pagkabulag muli."

Kailangan kong inuman ito agad ng gamot bago pa lumala. Bumaba ako para hanapin ang bote ng pain reliever ko. Pero sa panlalabo ng mga mata ko bigla, hindi ko iyon makita. "Where is it?" naibulalas ko. Bumaba pa ako at inahapuhap iyon. My eyes became more blurry at mas sumakit ang ulo ko. Napasapo na ako roon. "What are you doing?" Iritado na ang boses ni Lucas. Nawawalan na siya ng pasensiya.

Dahil sa epekto ng tranquilizer, hindi alam ni Madeline kung gaano katagal siyang walang malay. Noong magising siya, manhid ang pakiramdam ng kanyang braso. Pagkatapos, nakaramdam siya ng matinding sakit sa kanyang mga mata. Dahandahan niyang minulat ang kanyang mga mata at napansin niya na nanlalabo ang paningin niya. Halos wala na nga siyang makita.

Nagising akong mabigat at masakit ang buong katawan. Ilang beses akong napakurap-kurap dahil sa liwanag na masakit sa mga mata, at nang tuluyang maka-adjust ang paningin ko, napatingin ako sa lalaking nasa tabi ko. Nanlaki ang mga mata ko at saglit na natulala noong maalala ang nangyari kagabi. Napaupo ako sa kama at napasilip sa sarili ko sa ilalim ng kumot.