Why Do My Eyes Hurt When I Move Them นิยาย & เรื่องราว

Sabi nito, dahilan para kumunot ang noo ko, kahit weird ay tumango na lang ako. Kahit wala pang nangyayari ay 'yung mukha ko parang natatae na. "I'll start in one, two.. three- crack—" "AH!!!" Malakas na hiyaw ko, 1/4 pa lang yata ang naiiuunat pero sobrang sakit na. May namuo na rin yatang luha sa gilid ng mata ko dahil ang sakit talaga. I closed my eyes, shit.

AMARIE'S POINT OF VIEW Sa pagbalik ko sa'king ulirat ay tila labis ako'ng nanibago sa aking kalagayan . Nais ko'ng imulat ang aking mga mata subalit tila mayroong pumipigil sa akin na gawin ito. I found it difficult to make a movement or even opening my eyes. Ano'ng nangyayari? Nasaan ako? At bakit hindi ko maigalaw ang katawan ko?

tanong niya sa mababang boses. Tiningnan ko siya habang bahagyang lumalabo ang paningin ko at pinipigilan ang mga luhang namumuo sa mga mata ko. Hindi ko alam kung dahil ba iyon sa pagbinat o sa biglang bugso ng sarap.

Nakakasilaw na liwanag ang bumungad sa mga mata ko ng imulat ko iyon. Susubukan ko sanang itabing ang braso ko sa liwanag ngunit natigil ako ng makaramdam ng sakit mula duon. "Agh," mahinang d***g ko. Noon ko tuluyang naimulat ang mga mata. Ramdam ko na parang may makirot na pagtusok mula sa kamay ko.

VERONICA NAGISING ako dahil sa ingay na hindi ko maintindihan kung saan nanggaling ang mga boses. Masakit rin ulo ko pero hindi ko naman magalaw katawan ko. Sinubukan kong imulat ang mga mata ko pero ang bigat-bigat nito.

Since nakaupo nga ako sa dulo ng kama, nagkaroon ako nang magandang view. Bukod sa nagagawa ko siyang paligayahin, kitang-kita ko rin ang paggalaw ng kaniyang dibdib, at ang biceps nito na halatang nagpipigil lamang. Although, halata naman na nahihirapan talaga siya ngayon lalo nang yumuko ulit siya para salubungin ang aking mga mata. Kitang-kita ko kung paano mag-alab ang kaniyang mga mata. Ang pag-igting ng kaniyang panga ang naging dahilan kung bakit mas lalo ko lang ginalingan.

Biglang huminto sa paggalaw ang mga labi nito at saglit na inilayo ang mukha sa akin saka diretsong tumitig sa aking mga mata. Pakiramdam ko ay umakyat na yata lahat ng dugo sa aking mukha dahil sa labis na kahihiyan. At nagsimula na ring maglumikot ang aking mga mata, Ano na lang ang iisipin nito sa akin ngayong nalaman niya nawala akong suot na panty.

Ang epekto ng gamot ay unti-unting nagpapabagal sa kanyang mga galaw at paminsan-minsan, ang kanyang mga mata ay may bahagyang kawalan ng sigla. Ngunit sa kabila ng mga epekto nito, malinaw sa kanyang mukha ang kabiguan at kalungkutan. Para kay Adrian, tila may dalang kakaibang sakit ang kanyang mga mata—isang uri ng paghihirap na hindi kanais-nais, na nagmumula sa kanyang kaluluwa.

Ginagawaran ko naman sila ng iyang matamis na ngiti sa labi. Nang malapit na ako sa opisina ko at inayos ko ang ang antipara ko, mabuti at kapapalit ko lamang ng lense dati nadagdagan ng grado ang kaliwanh mata ko ayon sa Opthalmologist ko. Isa rin siguro iyon sa naging dahilan kaya madalas ako atakihin ng migraine. Naabutan ko ang isa sa naka assigned na Assistant Nurse na siyang Intern palang na si Marxia. Halata sa mukha niya ang pagkayamot at irita.

Nang oras na iminulat niya ang kanyang mata, she squinted them as the light from the open window filled her sight. She tried moving, but her body remained immobile. Only her eyes can move freely and she immediately frantically looked around, observing her surroundings as she tried to move her body, but to no avail. Bakit ramdam niya pa rin ang sakit na dala ng kahapon? Kahit nakahiga na siya sa malambot na kama.