Wild In Tagalog Novels & Stories

Trust can't live in the same space as secrets and lies. Balang araw, may makakaalam din ng sekreto mo. Peke akong umubo bago tumingin kay Rian. "A-Ah, Tita Yerana. Pumasok po muna tayo," Alanganin siyang ngumiti.

I don’t care about any underground world, I just don’t even know if there’s one here. 森林 - Forest 凯思 - Keith 珍 / 眞 - Jin "Hahanap tayo," wika niya parehas kami nabaling ang tingin ng may magsalita sa tabi namin. "Nugulang yaegihaneun geoya? Daleun salamhago yaegihaneun geo aniya?" wika ng taong hindi ko inaasahang lalapitan ako. (Who are you talking to? You’re not talking to anyone else.)

Hindi n'ya alam kung bakit pagkakita n'ya rito kanina ay mabilis na gumalaw ang kan'yang mga paa para puntahan ito. "Damn it!" Isa pang mura ang kan'yang pinakawalan habang inilibot pa rin ang kan'yang tingin sa buong lugar. Medyo madilim na din kasi dahil lumubog na ang araw at ang mga ilaw ay naka dim lahat at hindi gaanong maliwanag.

Nakangising wika ni Rain. Napalunok si Roxanne dahil sa mayabang na pagkakasabi ng lalaki. "Oo nag-init lang tayong parehas no'n pero hindi ko inaaahang may mabubuo sa isang beses na p********k nating dalawa." Buong tapang na wika ni Roxanne sabay buntong-hininga. Nagsalubong ang kilay ni Rain. "Anong…anong ibig mong sabihin?"

Kung tutuusin ay para siyang isang buong baranggay. My lips parted. Sinikop ko ang aking buhok para hindi ito tangayin ng hangin. Nandito kami ngayon sa Camotes Sea. This is my first time. Sa mga nakalipas na araw kasi ay abala ako sa ibang bagay. Iyong mga karoom mates ko naman ay panay ang punta rito. Inaaya nga nila ako pero wala talaga 'ko sa mood noon.

sabi niya. "Pa'no kung lalaki? Saka bakit Amariah?" "Amariah means gift from God." Yumuko siya at hinalikan ang umbok ng tyan ni Angela. Totoo ang sinabi niya, pakiramdam niya ay regalo ng Maykapal ang baby nila dahil alam niyang may bahagi ni Angela na kinonsidera ang baby nila kaya ito nagpasyang manatili sa kanya.

Mahina siyang umulos, takot na baka masaktan ako. Ibinaba niya ang mukha para na naman sa isang mainit, mapusok at matagal na halik. Namumuo ang butil ng pawis sa aking noo kasabay ng panginginig ng hita. Nakaramdam ako ng init sa aking puson at alam kong malapit ko ng maabot ang tuktok ng kaligayahan at sabay nga naming naabot iyon. Kinagat ko ang pang-ibabang labi para pigilan ang ungol na gustong kumawala mula roon.

"Bakit?" "D-Dahil baka mali ako sa akala ko. Kasi baka kapag nakita ko siya, mararamdaman ko ulit na m-mahal ko pa rin siya. Na gusto ko pa ring bumalik sa kaniya. Ayaw kong masaktan ulit dahil sa kaniya." Naluluha kong sagot. Walang emosyon niya akong tinitigan, direkta sa mata. Tumungo ako dahil hindi ko kayang makipagtitigan sa kaniya lalo pa ngayon na naluluha ako.

Nasa likod si Angela at ako ang nasa harap ng sasakyan, tahimik lang ako habang nagsasalita si Angela. "Sigurado ka bang hindi mo sasabihin kay Lolo at Abuela na lumabas kami?" tanong niya kay Lazardo. "Hmmm oo. Hindi na kayo dapat lumabas ng gabi, madilim at minsan ay maraming wild animals dito na bigla na lang magpapakita---" "This is not a forest, bakit magkakaroon ng wild animals?" tanong ko, nagtataka. This is a farm kaya wala akong maitindihan sa sinabi niya tungkol sa wild animals.

ngiti niyang wika kaya hindi ko mapigilang paluin ng mahina ang kaniyang dibdib na ikinatawa na naman niya. He is wild, yes, pero hindi naman gano’n ka-wild katulad no’ng una. He was gentle but a bit wild dahil hanggang sumikat ang araw at magtilaok ang manok ay hindi niya ako tinigilan. Wala siyang kapaguran hanggang sa mawalan na lamang ako ng malay.