Without Any Further Ado Novels & Stories

tanong ni Adrian, mahina. “Wala,” sagot ni Calestine. “Masarap lang yung ganito.” “Ganito paano?” “Yung walang kailangang patunayan,” sagot niya. “Walang ingay. Walang pressure.” Tumango si Adrian. “Gusto ko ’yan.” “Alin?” “Yung version mo na ganito,” sagot niya. “Relax. Walang iniisip na ibang tao.”

Not again. ---

🗿 Ang Lihim ng Estatwa at si Adai **“Oo. Natagpuan ko si Adai sa estatwang ito. Nang pumasok ako rito, natagpuan ko siyang natutulog. Sinubukan kong angkinin ang katawan niya, pero may napakakakaibang kapangyarihan ang katawan niya. Ginamit ko halos lahat ng Nascent Energy ko para subukan siyang sakupin— pero nakatakas lang ako. At dahil doon, nagising si Adai at nagkaroon siya ng pakiramdam na konektado ang buhay namin.”** “Mula noon, alam kong wala na akong pag-asang makaalis hanggang sa sinabi niya sa akin ang tungkol sa’yo.” Sa sandaling iyon, may kumikislap na pag-asa sa mga mata ni Wu Yu.

Pagkatapos, bahagyang umatras si Althea. May halong kaba at ngiti sa mukha niya. “Hindi pa rin ako handa,” sabi niya. Ngumiti si Adrian. “Pero hindi ka na tumatakbo.” Tumango siya. “Hindi na.” Saglit silang nagkatitigan. At sa unang pagkakataon— Walang takot. Walang kondisyon. Walang kasunduan. Kundi isang bagay na mas simple…

Oh no. *****

Out of nowhere kasi ay dumating bigla ang lalaking iyon plus, her parents did not told her anything para naman magkaroon siya ng iilang mga hakbang para sa mga tauhan niya na sa lupain lamang nila naghahanap-buhay. Amused. Owen did not intervene on her confessions at nandoon lang ito. Nakapatong ang mga kamay sa lamesa at manghang nakikinig sa bawat litaniya niya. Blessings in the sky rin. Dahil unfortunately ay kailangan niya talaga ng mapagbubusan ng sama ng loob. Kaya si Owen, slash gwapo slash maginoong doctor ang matiyagang nakikinig sa hinaing niya.

Walang saysay ang opinion namin. To be continued...

At dapat nga'y magpasalamat sa kaniya ang makaka kita sa kadahilanang free lamang iyon at walang bayad. A wide smile appears on Adira's lips ng kaniyang makita ang kaniyang sariling repleksyon sa kaniyang hindi kalakihang salamin. Her curves are on it's right places at ang kaniyang magkabilaang dibdib ay pumuputok sa laki gayon rin ang kaniyang puwetan and for sure kapag makita siya ng kaniyang mga kapitbahay ay tatawagin na naman siya ng mga ito na p****k and she's used to it.

Pagkatapos, bahagyang umatras si Althea. May halong kaba at ngiti sa mukha niya. “Hindi pa rin ako handa,” sabi niya. Ngumiti si Adrian. “Pero hindi ka na tumatakbo.” Tumango siya. “Hindi na.” Saglit silang nagkatitigan. At sa unang pagkakataon— Walang takot. Walang kondisyon. Walang kasunduan. Kundi isang bagay na mas simple…