Novel & Cerita Working Mom Quotes

Sila talaga ang nagbibigay liwanag sa madilim na mga araw ko. Naalala ko tuloy ang sinabi ni Mama noong buntis pa ako. "Anak, kahit gaano kahirap ang buhay, lagi mong tatandaan na ang mga anak mo ang magiging lakas mo." At totoo nga. Kahit anong hirap o pagod ang pinagdadaanan ko, basta nakikita ko silang masaya nagiging matatag at nagiging malakas ako.

saad ko. "Hindi ganon si Mommy, mayaman man siya ngunit 'di siya katulad ng iba. Kong ano man ang meron siya pinagsikapan niya rin talaga 'yun, kaya kung anong meron kami lahat 'yun bunga nang kanilang hardwork, dedication and determination." wika nito. Ako naman ay napa nganga sa mga sinabi nito. Mas lalo kong hinangaan ang pamilya nila lalo na ang kaniyang Mommy at ang mga magulang nito.

Namiss ko sila Mama at Papa. “With you, we began our journey of parenthood. I can still regret missing day you took your first step. I wish I were there when you were scared to ride a bicycle and insisted that someone ran alongside while you went on a wobbly ride. I need to admit this – I made mistake when I asked your mother to quit her job post childbirth. Life didn't change much for me professionally, but she stayed at home to look after you. Regretfully, I ignored the fact that childcare isn't only a mother's responsibility.” Naramdaman ko na lang na hinahagod na ni Jeff ang likod ko saka, nakakailang crumple na din ako ng Tissue.

Samantalang si Maxine, alam naman natin na workaholic ang dalaga. Kahit may sakit, trabaho pa rin ang inuunahan. Gano'n talaga kapag business woman ka, wala ng oras para sa ganitong bagay. "Ahm, ako na lang ang gagawa ng salad.", pag-iinsist kong sabi sa isang babae. Pero biglang sumingit si Mommy Gina at inagaw ang hawak ko. "Airah, hija, 'wag ka munang gumalaw-galaw. Just sit and relax.", pagpipigil nito sa akin.

"Opo, Ate. Pinapaalala ko sa kanya minsan, nagiging makakalimutin eh." "Kumusta ka diyan, Nian?" si Mama, napangiti ako nang marinig ang boses niya. "Okay lang po, kayo ba?" "Okay lang din. 'Wag kang magpalipas ng gutom, ha? Alagaan mo sarili mo. Kung hindi mo kaya ang trabaho mo, umuwi ka." "Madali lang ang trabaho ko, Nay. Tsaka mabait 'yung alaga ko."

Hindi ko mawari! Niyaya na ako ni Mommy na bumaba at samahan siyang mag bake. Since I can't say no to my Mom, sinamahan ko nalang. Namiss ko na din ang pagbe-bake e. Tinuruan niya ako simula no'ng bata pa lang ako, I know some basic recipes lalo sa paborito naming chocolate almond cookies. "Kamusta naman sa company, Mom? Hindi ba kayo nahihirapan na palipat lipat ng workplace every week?"

Matamis siyang napangiti saka niya hinalikan sa noo ang asawa niya. Napakabilis ng panahon, hindi na sa isa’t isa nakatuon ang atensyon nila dahil may mga supling na sila na kailangang alagaan at mas pagtuunan ng atensyon. “Hi babies, Daddy can’t wait to get you home. Thank you for not making your Mommy suffer too much.” Aniya sa mga ito kahit na hindi pa naman siya naiintindihan. Palagi niyang kinakausap ang mga anak niya noong buntis pa si Aurora. Palagi niyang sinasabi na huwag na pahirapan ang Mommy nila sa pag-lalabor. Hindi niya akalain na effective din pala yun dahil hindi nagtagal ang paglabor ni Aurora.

"Yes, Mommy La?" "Why are you really here? I know you have work too, so what are you doing here with your tight schedule?" "Uhmmm... As what i've said earlier, Mommy La, I just missed you so much! At isa pa I am working from home, I can't work in the company because I am pregnant. Can I just stay here with you? My mom is so busy too, walang nag-aalaga sa akin sa bahay. Mabuti pa si Thelma dahil may naka-assign na katulong na mag-aalaga sa kanya."

Tanong ko kay Mommy habang nakapangalumbaba ako sa itaas ng aming central island na lamesa. “Oh, Louisse my dear, naiintindihan kong ayaw mo ng broken family pero ang Daddy mo wala ng pagbabago, wag na nating pag usapan ang inaayos na namin ng Daddy mo! Hindi ako susuko kung nakikita kong may chance pero hindi ko din kayang basta siya pakawalan” Malungkot ang boses na sabi ni Mommy “ikaw anak!, mukhang namamayat ka ata?! Kumakain ka pa ba? Bagsak ang katawan mo ngayon! Pasensya na kung madalas si Mommy na mag stay sa office. Dun kasi nagiging busy ako. Nawawala ang masasakit na iniisip ko” Tanong niya sa akin. “Ok naman ako Mommy, siguro pagod lang sa trabaho.” Sagot ko sa kaniya.

Pero sa mukha ni Mommy, parang wala siyang pakialam. "Naka-kackpot ka, Q!" Ang malakas na sabi ni Mommy, sabay tawa. Tumawa siya ng mahina, pero may amusement sa boses niya. Ang saya niya para sa akin, at sa paraan niyang nagsalita, para na ring sinabi niyang "Good job, anak." Kakaiba. Para akong nahulog sa isang pagkakataon na hindi ko inaasahan. Si Yhlorie, na dating may madilim na nakaraan, ay tila naging isang matibay na bagay na puwedeng ipagmalaki ng isang ina para sa anak.