Working Mom Quotes Novels & Stories

Namiss ko sila Mama at Papa. “With you, we began our journey of parenthood. I can still regret missing day you took your first step. I wish I were there when you were scared to ride a bicycle and insisted that someone ran alongside while you went on a wobbly ride. I need to admit this – I made mistake when I asked your mother to quit her job post childbirth. Life didn't change much for me professionally, but she stayed at home to look after you. Regretfully, I ignored the fact that childcare isn't only a mother's responsibility.” Naramdaman ko na lang na hinahagod na ni Jeff ang likod ko saka, nakakailang crumple na din ako ng Tissue.

Samantalang si Maxine, alam naman natin na workaholic ang dalaga. Kahit may sakit, trabaho pa rin ang inuunahan. Gano'n talaga kapag business woman ka, wala ng oras para sa ganitong bagay. "Ahm, ako na lang ang gagawa ng salad.", pag-iinsist kong sabi sa isang babae. Pero biglang sumingit si Mommy Gina at inagaw ang hawak ko. "Airah, hija, 'wag ka munang gumalaw-galaw. Just sit and relax.", pagpipigil nito sa akin.

"Opo, Ate. Pinapaalala ko sa kanya minsan, nagiging makakalimutin eh." "Kumusta ka diyan, Nian?" si Mama, napangiti ako nang marinig ang boses niya. "Okay lang po, kayo ba?" "Okay lang din. 'Wag kang magpalipas ng gutom, ha? Alagaan mo sarili mo. Kung hindi mo kaya ang trabaho mo, umuwi ka." "Madali lang ang trabaho ko, Nay. Tsaka mabait 'yung alaga ko."

Hindi ko mawari! Niyaya na ako ni Mommy na bumaba at samahan siyang mag bake. Since I can't say no to my Mom, sinamahan ko nalang. Namiss ko na din ang pagbe-bake e. Tinuruan niya ako simula no'ng bata pa lang ako, I know some basic recipes lalo sa paborito naming chocolate almond cookies. "Kamusta naman sa company, Mom? Hindi ba kayo nahihirapan na palipat lipat ng workplace every week?"

Matamis siyang napangiti saka niya hinalikan sa noo ang asawa niya. Napakabilis ng panahon, hindi na sa isa’t isa nakatuon ang atensyon nila dahil may mga supling na sila na kailangang alagaan at mas pagtuunan ng atensyon. “Hi babies, Daddy can’t wait to get you home. Thank you for not making your Mommy suffer too much.” Aniya sa mga ito kahit na hindi pa naman siya naiintindihan. Palagi niyang kinakausap ang mga anak niya noong buntis pa si Aurora. Palagi niyang sinasabi na huwag na pahirapan ang Mommy nila sa pag-lalabor. Hindi niya akalain na effective din pala yun dahil hindi nagtagal ang paglabor ni Aurora.

"Yes, Mommy La?" "Why are you really here? I know you have work too, so what are you doing here with your tight schedule?" "Uhmmm... As what i've said earlier, Mommy La, I just missed you so much! At isa pa I am working from home, I can't work in the company because I am pregnant. Can I just stay here with you? My mom is so busy too, walang nag-aalaga sa akin sa bahay. Mabuti pa si Thelma dahil may naka-assign na katulong na mag-aalaga sa kanya."

Pero sa mukha ni Mommy, parang wala siyang pakialam. "Naka-kackpot ka, Q!" Ang malakas na sabi ni Mommy, sabay tawa. Tumawa siya ng mahina, pero may amusement sa boses niya. Ang saya niya para sa akin, at sa paraan niyang nagsalita, para na ring sinabi niyang "Good job, anak." Kakaiba. Para akong nahulog sa isang pagkakataon na hindi ko inaasahan. Si Yhlorie, na dating may madilim na nakaraan, ay tila naging isang matibay na bagay na puwedeng ipagmalaki ng isang ina para sa anak.

Mahirap maging single mom. Gustuhin ko man na maging full time mommy ay hindi ko magawa. May mga kailangan kasi akong gawin. At alam ko rin na naiintindihan ako ng mga anak ko. Mabait silang dalawa at matalino. “Tapos ka na bang magluto? Bakit sumisilip ka na diyan?” mataray na tanong sa akin ni Mrs. Miller. “Sorry po, hindi pa. Saka bawal ba akong sumilip?” parang bata na tanong ko sa kanya dahil alam ko na nagtatampo siya sa akin.

Nagpatuloy siya. "Children are a blessing. They change everything. They become your inspiration." Tumango si Mother. "Your happiness. Your reason to come home after a difficult day. Your reason to keep moving forward." Tahimik kong pinakinggan ang sinasabi niya habang binaling ko ang tingin sa hardin. Hindi ako sumagot. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin. Dahil sa hindi ko maipaliwanag na dahilan, kusa na namang pumasok sa isip ko ang dalawang batang anak ni Winona Sanchez.

--- --- "Being a mother is not about knowing everything." --- --- "It is about being willing to learn every day." --- --- Naramdaman kong namasa ang mata ko. --- --- "Do not give your child the life I planned for you." --- --- Napahinto ako. --- --- "Give your child the freedom to create their own." --- --- At doon... --- Tuluyang nawala ang bigat sa puso ko. --- --- Dahil kahit wala na si Mama... --- Naririnig ko pa rin ang kanyang pagmamahal.