Workmate Quotes Novels & Stories

pabiro ring saad ko. Nang sabihin ko ang mga iyon ay iisang tao lang ang nasa isip ko--- si Damien. Sa pagkakaalam ko kasi ay hindi naman personal na magkakilala ang kumag na iyon at si Attorney Toledo. So, I have to make sure na hindi ito makakasama sa party ng anak ng huli. Our workplace is enough to be our battlefield. Quota na ako at ayaw ko nang paabutin pa hanggang sa kung saan ang hindi na namin maaayos pa na samahan. Baka makadamay lang kami ng ibang tao kapag nagkataon.

wika ng kasamahan nya sa trabaho. "Na bored kasi ako sa bahay.. nanghihina ang katawan ko kapag hindi magtatrabaho." pagsisinungaling nya. "Iba din talaga kapag nobya ng mayaman eh... pwede makabalik sa trabaho kung kelan gusto.. dapat sinabi mo sa nobyo mo na patayuan ka nalang ng sarili mong bar para hindi ka na magpapakahirap." Komento nito.. Hindi na nya sinabi na wala na sila ni Alex.

"Alam mo, hindi ko akalaing magiging ganito ka kagaling sa iyong trabaho, mula noong ikaw ay isa pa lamang assistant." "Salamat po sa lahat ng tiwala ninyo sa akin, Ma'am," sabi ni Mikka, ngumiti nang malawak. Habang tumatagal ang araw, dumaan kami sa iba't ibang meeting, nag-usap tungkol sa iba't ibang proyekto, at habang tinitingnan ko si Sari, ang kaniyang katatagan, ang kaniyang katalinuhan, ang kaniyang pagmamahal para sa aming kumpanya at para sa aming pamilya, naramdaman ko ang tunay na pagmamalaki, alam kong kahit gaano pa kalaki ang aming kumpanya, ang pinaka-mahalagang bagay para sa amin, ay palaging ang aming pamilya.

Medyo may kiliti pa naman ako sa kamay kaya alam ko mamaya lang ay bigla na lang akong tatawa dito ng walang dahilan. "Okay lang naman. Ang babait nga ng mga ka workmate ko e. Tsaka tinuturuan nila ako sa hindi ko pa alam. Kaya nga tuwang tuwa ako sa kanila e. Feeling ko tuloy ay ang blessed ko. Tapos ang ga ganda pa nila girl. Kaya naman hindi nakakapagod na mag trabaho kapag ganun ang nakikita mo sa iyong surroundings." Sagot naman nito sa akin.

Iba yung pakiramdam na masaya ka sa mga paligid mo especially sa mga nakakasama mo lalo na kung friends mo. "So, kamusta ang work mo sa company niyo?" curious na tanong ni Atlas sa'kin. "Hmm.. okay naman medyo hussle lang ang mga binibigay na gawain sakin, you know naman si daddy di pwedeng special treatment sakin sa company. " simpleng sagot ko dito. "Para daw balang araw kapag ako na ang hawak ng company namin e, alam ko na ang hirap ng mga taong hahawakan ko, I need to appreciate their work. And I really enjoy what I am doing in our company."

" aniko and I went to my co-workers. Nagpunta kami ng mga kasama ko sa department namin para tapusin ang trabaho. "Condolences to your family, bro you're rich now, but you're still here." kwento ng mga kasamahan ko habang busy sa trabaho. Ganito naman kami na kahit busy sa ginagawa hindi maiwasang mag-kwentuhan huwag lang sumubra 'yon ang bilin sa amin ng boss namin. Normal na mapapa-kwento sa kapwa kahit sa oras ng trabaho pero huwag lang sumobra.

I'm flirting with his employees? “Wait… s-sir… tama ba ang pagkakarinig ko? I'm being flirty with my workmates?” Pinilit kong maging kalmado sa harap niya. Even though, my knees suddenly felt a sudden weak because of her wrong accusation. “Yes, Ms. Forbes.They can't focus doing their work if patuloy ka sa mga pinaggagawa mo.”Diretso niyang sabi na halos ikapunit ng labi ko.

sabi ni mark Kay janna "ah kaya naman pala"sabi ni janna Kay mark "Yeah but, syempre kahit hindi nya naman sabihin yun, kailngan ko talagang gawin yun, dahil kailangan sa Isang work, may team work, Kaya gusto ko na magtulungan Tayo sa trabaho"sabi ni mark Kay janna "good, Ang bait mo talaga"nakangiting sabi ni janna Kay mark

"Sa tingin mo ba, may kakayahan akong magtrabaho sa kompanya mo?" Ngumiti si Marcuz, may halo ng panghihikayat at kaunting misteryo sa kanyang tinig. “I have seen how dedicated and hardworking you are. At sa totoo lang, gusto kong magkaroon ka ng pagkakataon na makita kung ano pa ang kaya mong gawin. Sigurado akong marami kang maitutulong sa team namin.”

Ang dali dali kong maubusan ng social battery. I went to work. Ngumingiti ako kapag kailangan. I delivered results. Yung taong nasa kompanya palagi nilang sinasabi na, I looked stronger and healthier now. Some even joked that the accident must’ve reset me somehow. Napapahinga nalang ako ng malalim sa tuwing naririnig ko sila. If only they knew.