Workmate Quotes Novels & Stories

Lahat ng kamag-anak ko, binura ko ang komunikasyon ko sa kanila. Ayoko ng ma-stress, sarili ko naman ngayon ang atupagin ko, lalo na't may paparating na akong supling. Siya ang makakaramay ko sa bawat pagsubok na darating sa aming buhay. Siya ang lakas at tapang ko sa araw-araw. "At beh, isama mo ako, ha? Ireto mo rin ako sa sir Mateo mo. I mean, ipasok mo ako sa trabaho rin kahit waitress lang," sabi pa nito.

"Pinalitan ko ang aking kape sa juice, at ngayon ay nag-i-scroll ako sa Netflix upang makita kung mayroong anumang bagay na sapat na magandang panoorin. Hindi ka ba busy?" Ang malinaw na sagot ay "oo", ngunit sa isip ni Mark, ang trabaho ay walang halaga kung ihahambing sa pagkakaroon ng pagkakataong makipag-usap sa kanya. “Hindi, hindi naman. Gusto mo sabay tayo mag lunch mamaya? Sasama ako at kukunin ka."

Lumakad na ako papunta sa Meeting Room meeting para malaman kung ano ba ang pag uusapan. Habang mag lalakad ako hindi ko mapigilang maisip ang mga masasakit na salita na sinabi sa akin ng amo ko, alam kong mahirap kami pero may puso at damdamin din kami kagaya nila. Tsaka kung wala kaming mahirap, e wala silang mayayaman. Nakakalimutan ba nila na kung hindi sa aming mga trabahador e nagiging succesful ang business nila.

sagot ko dito na parang naiilang pa at hindi makapaniwala sa kanyang sinasabi. "Match maker" "Hah! pinagloloko mo lang ata ako eh!" "Hindi kita pinagloloko dati na akong employee dito" Sabi nang lalaking kasing Edad ko lang ata. "Hahaha... Nakasinghot ka ba? ikaw? sa company nagtratrabaho at your young age hahaha di mo ko maloloko" "Bahala ka nga ikaw na nga tinutulungan, choosy ka pa, May pasabi-sabi ka pa na 'Oo, kahit anong trabaho, Matulungan ko lang sila Mama at Papa'

Ikinaway ni Yara ang kanyang kamay at sumagot, "Lahat tayo ay nasa hustong gulang na rito, at ang mga sama ng loob ay hindi tumatagal magpakailanman. At higit pa sa pagkilala sa kanyang mga kakayahan, alam mo ba?" Ipinaliwanag niya, "Sa aming linya ng trabaho, tiyak na makakatagpo kami ng ilang mahihirap na customer paminsan-minsan. Ang pagkakaroon ng mas maraming kaibigan ay nangangahulugan ng higit pang mga pagkakataon, lalo na kapag nakikitungo sa isang taong maimpluwensyang gaya ni Timothy. At huwag nating kalimutan, sumusunod lang siya sa mga utos. para kumita ng kanyang suweldo. Kung magdaramdam tayo ng sama ng loob, kailangan nating alalahanin ang ..."

“O sige tayo na baka sabihin mo pa hindi ako mabuting kaibigan sabihin mo pa hindi kita sinasamahan eh!!” “Palusot kapa eh! Talaga naman sasama ka kasi libre, Sita ko rito.” “Paano mo nalaman!? Natatawang wika nito sa akin.” “Hmmm ikaw pa!? Kilala na kita kahit bihira tayo, mag kita o mag kasama sa trabaho. Alam kung kuripot ka no!” “Aray naman dahan-dahan naman sa pag sabi ng kuripot! Hindi ba pwedeng nag titipid lang ang hirap po kasi ng buhay ngayon. Kaya need mag tipid, mariing sagot nito sa akin.”

Scam na scam ang dating eh! “Huwag mong isipin na madali lang dahil magkasama tayo 24 hours a day.” “Ano?” gulat kong sabi. Nasisiraan na ba siya? At ano naman ang gagawin namin maghapon, magtititigan? “Lalong imposibleng hindi malaman ng mga co-workers ko dito ang sitwasyon kung buong araw tayong magkasama. Baka mag-isip pa sila ng hindi maganda.”

Tahimik ang paligid, at sa bawat hakbang namin, ramdam kong unti-unting nabubura ‘yung pagod ko sa buong araw. Habang naglalakad kami papunta sa restaurant sa kabilang kanto, bigla siyang nagsalita. “You’re different, you know that?” saad nito. Napatingin ako sakaniya. “Different?” kunot noo kong tanong. “Yeah. Most people at work… they try to impress. Pero ikaw, you just… do your job well. No noise, no bragging. That’s rare.” saad pa niya.

Tumawa na lang ako nang bitawan niya ako at dali daling bumalik sa table nya sa kabilang office, umiling na lang ako at bumalik sa table ko, sa company na to, may mga kasamahan talaga ko na nangyayari sa kanila yon, sa sobrang dami ng workloads, may iba talaga na nakakalimot gawin ang mga presentation, kaya good thing na rin na lagi akong kasama sa meeting, nalalaman ko yung mga ganon na details. “Masarap ba maging s****p sa mga kasamahan mo sa trabaho? Ha Addison?” hindi ko na kailangan tignan kung sino ang nagsalita, isa lang naman ang harapan sumaksak sakin, buti nga at hindi backstabber, at least, sinasabi niya kung ano talaga nasa isip nya, at hind isa ibang tao ko pa nalalaman.

Bahagyang natigilan si Marikit bago marahang umiling. “I already resigned,” diretso niyang saad. “And I’m currently assisting Professor Kent sa university.” Bahagyang napaangat ang kilay ni Raiko. “Hm.” Napailing ito habang nakangiti. “Ikaw talaga ang definition ng workaholic.” Agad namang natawa si Marikit. “Excuse me,” natatawa niyang sagot. “At least passionate lang tayo sa trabaho.” “Passionate?” natatawang ulit ni Raiko. “Parang mas bagay sa ’yo ‘Employee of the Year for Life.’”