Workmate Quotes Novels & Stories

Natutuwa akong maraming pumunta kahit short notice lang ang announcement ko. "Good day sir." sigaw nang mga employees ko. Medyo kabado ako at kasama ko ang kambal baka bigla silang mag salita at malalagot ako sa Mommy nila. "You know that I can't do it on my own. Founding this ZSGC is really hard for me, but with your extra efforts, hardwork, dedication and to help also. Impossible always makes it possible, so that my company is your success too. And more success to come with us." wika ko sabay taas nang wine glass at sabay sigaw nang cheers sa lahat. Tumayo naman ang kambal na may hawak ring glass na may lamang juices.

She nicely greeted me at ganoon din ang ginawa ko. Hinarap ko agad ang mga trabaho ko. Sumabak na rin ako sa meeting ng mga kasamahan ko sa project ng company ni Dave. I seriously worked hard. Ganoon naman ako pagdating sa trabaho kaya ang mga nakakasabayan ko ay naiilang makipag-usap sa akin. I also don’t talk if it’s not necessary. Hindi kasi ako pumunta roon para makipagkwentuhan lang, kundi magtrabaho nang maayos.

nagsimula siya, ang boses niya ay medyo mabigat, "may mga araw ba na parang kahit anong gawin mo, parang hindi mo kayang makuha ang respeto ng ibang tao?" Tumahimik si Marco sandali bago siya sumagot, tumingin siya kay Veronica sa rearview mirror. "Oo, Ma'am. Lahat tayo may mga araw na ganun. May mga panahon na kahit anong sipag at tiyaga mo, may mga tao talagang hindi makikilala ang halaga mo. Pero ang importante, hindi mo pinapalitan ang pagkatao mo para sa kanila."

Ngunit bawat pahina ay tila nagpapaalala sa akin ng mapait na katotohanang ito ang buhay ko ngayon—isang labanang wala akong pinili pero kailangan kong harapin. Hindi ko alam kung paano ko matatapos ang bundok ng trabahong ito, pero may isang bagay akong alam—hindi ako susuko. Hindi ko siya bibigyan ng kasiyahan na makita akong bumagsak. Sa kabila ng pagod at bigat ng damdamin, pilit kong pinapalakas ang sarili ko. "Amalia, lunch tayo?" tanong ng isa kong ka-workmate habang sumilip siya sa cubicle ko.

Watch ko nang sari-sari. Sa workplace, may ilang hugot na reaction ng kaibigan ko sa pa-school club. Sabi ni Bea, “Ang ganda ng recall na voice mo, parang alam na namin yung invitations mo.” O kay Trina, “Congrats Althea, real topic ka now. Sana may mp3 d******d kami.” Sobrang simple pero mahalaga.

Kinabukasan ay sinikap niyang makisama sa mga staff ng Creative Department na kasama nila sa Advertising Department. “Coffee, break muna tayo.” Si Kelvin ang Mr. Congeniality. Siya ‘yung Mr. Friendship sa lahat ng staff. Matipid ang ngiti niyang sumulyap sa mga kasama. “Thank You Lord for this day!” sabay-inat ni Harriette. Siya naman ‘yung bukambibig ang pagiging grateful kay Lord na gumising siya at pumasok that day. Siya ‘yung madalas mag-share ng inspiring quotes to keep you going all through the day. Madalas niyang tanungin si Astrid kung may F* account ba siya para maisali sa group chat ng Creative Department. Hindi naman niya intensyong magtagal kaya no need to make connections.

Tumikhim siya at ngumiti ng bahagya sa harap ng mga empleyado. "It's a pleasure to meet all of you. I'm looking forward to working together to bring this company to greater heights," malumanay na sabi niya, malayo sa tono ng lalaking galit at iritable kanina. Napalunok ako, sinubukan kong maging professional din, pero alam kong hindi ako makakapagpanggap nang matagal. Kung hindi kami mag-uusap nang maayos tungkol sa bahay, paano kami magtatrabaho nang matiwasay?

] [“Ano? Ayoko! Tapos na ang trabaho ko. Can't you see the time? At saka kayo ang magkasama, diba? Edi ikaw na bahala diyan,” [“Ano? Hindi ko siya kasama; may ibang kasama to. Nakita ko lang, ewan ko ba rito parang kaunti lang naman ang nainom pero lasing na lasing amp.”] [“HAHAHAH, Pano, katulad mo rin yan na mababa ang alcohol tolerance, o sige na ibaba ko na to.”] [“Teka! Bwesit ka. Sunduin mo 'to dahil uuwi na ako! Hindi ko rin trabaho na asikasuhin ang boss mo kaya kung pwede pumunta ka na rito.”]