Worst In Tagalog Novels & Stories

ganting sabi naman niya sa kaharap habang sapu-sapo ang sugat na tigmak ng dugo. "Por qué no?(Why not?)" tanong pa nito gamit ang wikang Español na naiintindihan naman niya. "Napakarami sa bansa ninyo ang may gustong humawak ng drugs! Even the government officials ay lulong sa pera at droga! Napakadali para sa aming mag-operate sa bansa n'yo dahil halos corrupt ang nasa gobyerno!"

Ivy Mas lalo pang kumalabog sa kaba ang dibdib ko ng pumasok na ang tricycle na lulan namin sa bayan ng Consolascion. Ito ang sentro ng kalakaran sa probinsya ng Kalinaw. Maraming mga establishment at puntahan talaga ng mga tao. Pero talamak ang krimen at ilegal na gawain. Sa unang baranggay pa nga lang ay hilera na ang mga beer house at damadagundong ang tugtog sa speakers na nasa labas at nakatapat sa kalsada. Pero ayun na rin sa mga chismis na naririnig ko ay hindi lamang simpleng inuman ang nagaganap sa loob ng beer house. Talamak din ang bentahan ng laman.

Kung isa ba itong maligno o aswang na bigla-bigla na lang nawawala agad sa kan'yang paningin. "Fvcking hell! Ang dami ko ng iniisip ngayon nadagdagan na naman ng isa. Sino ba talaga ang babaeng iyon at bakit ang dami n'yang alam sa akin?" lihim na pagkausap n'ya sa sarili.

*FLASHBACK* "Is this your way of atoning for your fiancée's death? By letting yourself get hurt and what? You'll let yourself die kasi deserve mo 'yun dahil namatay ang fianceé mo nang wala ka sa tabi niya? Don't be cruel to yourself, i am sure hindi 'yan gusto ng fianceé mo!" *END OF FLASHBACK*

Hindi rin magtatagal ay babalik na ako ng Manila upang magsimula nang wala na siya sa aking mga plano. Aminado akong mahal na mahal ko pa rin siya kahit may iba na ito. Hanggang nakaraan na lang talaga siguro ang kapalaran naming dalawa but she'll forever be the most beautiful memory I've ever had. Oo nga’t sumama siya sa iba pero kasalanan ko rin naman kung bakit siya nawala, so ito na nga siguro ang karma ko dahil sinaktan ko siya.

“ Awang awa ako sa kaibigan ko. Simula ng mawala sina Tita at Tito ay parang nawalan na din siya ng pag asa na mabuhay. Para pang pinipilit niya na lang na maging malakas lalo na kapag humaharap siya sa amin, pero madalas ko siyang makita sa sulok na tahimik na lumuluha. Elisha is not only my best friend, but she's like a sister to me. Kaya masakit aa akin na makita na unti unti siyang nawawasak at wala man lang akong magawa. Mabuting tao ang mga magulang niya na kahit ako ay tinuring nilang parang anak. Hindi ko man lang nasabi sa kanila kung gaano ako ka swerte na nakilala ko sila.

🎶🎶🎶 Indeeey hindi kita kailangan Umalis ka sa aking harapan Kibit ng itlog ko sayo ngayon ay naglaho na, at ito ang iyong tandaan Itlog ko ay masyadong nasaktan Nangingitim at kumulubot na kahit na sa luha ay mababayaran mo— 🎶🎶🎶 "Stop singing! It's horrible! Get it fast and leave my house!" malakas na sigaw n'ya sa babae ng marinig na panay pa rin ang kanta nito. Natahimik naman ito na ipinagpasalamat n'ya ngunit maya-maya pa ay kumanta na naman ulit ng mas malala pa sa unang kinanta nito.

Ito, sa tingin ni Aster, ang Igama na kanilang sinasabi. Lumapit sa kaniya si Aniko at hinawakan siya sa balikat. “Hindi ka Igama, iyon ay imposibleng mangyari Aster. Kaya’t wala kang dapat ikatakot.” Tulalang lumabas si Aster ng opisina ni Aniko. Naghahalo halo sa kaniyang isipan ang takot at pagkalito tungkol sa kaniyang bagong nalaman. Natural lamang na mas paniwalaan niya si Aniko, at hindi ang Hari na panay kasinungalingan ang lahat ng lumalabas sa bibig. Mas kapani-paniwala na siya ay isang alipin na walang kakayanan, kumpara sa isang nilalang na tinatawag nilang Igama.

Paninigurado niya na kinatango kong nakangiti. Hindi kami kumain agad dahil inantay pa namin si papa at hinarap muna namin ang TV at nanood. Halos puro disgrasya, patayan at mga problema sa bansa ang laging binabalita. May ilang ding chismis mula sa mga artista at kasama roon ang anak na lalake ng Del Villa. Isang modelo at hindi maitatanggi ang gwapong mukha at kakisigan nito.

Gaano kahirap? Anong sasabihin ko? Anong irarason ko? Desperado na akong makaalis dito. Hindi ko na kakayaning magtagal sa pamamahay na'to. Gusto ko ng umuwi sa totoong tahanan ko. Kaya naman ni Fiandro diba? Sa itsura at ugali pa lang ng mokong na 'yon, mas matibay pa siya sa bato o bakal kaya paanong hindi magiging madali sakanya?