Worst In Tagalog Novels & Stories

anito, tagalog na naman. Natawa na naman siya, pero naalala niya ang araw na iyon kung kailan sobrang basag siya. Naging malungkot ang mukha niya bigla, "I feel like that's the worse day I ever had."

Tiim-bagang itong ngumisi at umiling-iling. "You're only sorry because you don't like what you're feeling right now, Angenette. But guess what, kahit gaano karami ka pang beses humingi ng tawad, hinding-hindi gagaan 'yang pakiramdam mo. You'll always feel guilty of what happened to Hope. Habang buhay kang hindi patatahimikin ng iyong konsensya dahil maraming buhay ang nasira mo just because of your greed."

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

Habang nag-lalakad ako papuntang burol biglang may dumamba sakin tsk, sino? Ang pinaka annoying kong kababata na si Missy. Kainis nakalimutan ko, patay na patay sakin to kaya twing umuuwi ako dito sa probinsya pinagtataguan ko, kaya nga lagi akong nasa burol... 'Cause Missy hate putek so much.' Maarte nya laging sinasabi yon.

Hindi ako yung nauna pero ako pa rin yung mali? "Lumayo ka! Lumayas ka rito! ikaw ang papatay sa amin ng mommy mo! Alis! Umalis ka sinabi! LUMAYAS KA NA SA PAMAMAHAY NA ITO. HINDI KITA MAPAPATAWAD KAPAG MAY NANGYARING MASAMA SA MOMMY MO! LAYAAAASSSSSSS!!!!!" the worst is tinulak pa ako ni Daddy at napaupo ako sa malamig na sahig. Galit na galit sya sa akin.

tangi kong nasabi habang umiiyak. "I'm a monster. I can't control myself when I get mad and feel betrayed. I'm the worst person in the world, Yareli. I'm the worst!" Nagpahid siya ng luha sa mga mata niya pero patuloy pa rin ang pagtulo.

Di ako makatulog nang gabing yun sa kakaisip sa nangyari. ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' Aaaargh!!!!!!!!! Ba't ayaw mong maalis sa isipan ko!

Napaupo si Celeste sa semento at hindi na niya napigilang humagulgol. "Siguro talagang sumama ang ate ko sa ibang lalake. Nangaliwa sa asawa! 'Yon ang paniniwala ng buong bayan na 'to. Para akong may nakakahawang sakit sa mga paningin nila, pinandidirihan, hinuhusgahan. But so I care! Anong kiber ko kung ano man ang maging pagtingin sa akin ng miserableng bayan na 'to? To hell with this town!"

She knows what and who I want to forgot. I heard her signed. "Sabi ko naman kasi sayo hiwalayan mo na iyang hayop mong asawa. Hindi ka magiging masaya sa piling niya. Magdudusa ka lang sa mga kamay niya. I know, it's hard at first lalo na at mahal muna siya pero stop torturing yourself. He is not even worth it," may inis sa boses nitong wika sa kabilang linya.

“People can be easily duped and manipulated by their emotions. People who believe that the heart never lies are fools, just like you. How is it that the heart speaks for the truth? You're a fucking idiot if you believe those ridiculous sayings.” “Kung tanga, bobo, mangmang o ano pa man ang tawag mo sa taong naniniwala na kasabihang ‘yan, hindi naman kami bulag sa katotohanan. Hindi tulad mo na may malawak na kaalaman pero hinayaang mabulag ng sariling emosyon,” buwelta ni Iñigo. “You can say whatever you want, but I'll never believe you,” wika ni Stefan na walang pakialam.