Novel & Cerita Wrath Deadly Sin

Hindi naman ako nakasagot dahil sa tanong ni Marcus dahil kahit ako ay hindi ko alam kung kaya ko bang panindigan ang lahat ng sinabi ko kay Ethan. "You know what Agatha pagdating sa love kahit gaano pa tayo ka katalino ay nagiging bobo tayo. Mahirap maging kalaban ang puso at isip lalo na kung hindi ito nagkakasundo. Masyado kang naging mabilis sa pagdedesisyon ng hindi man lang pinag isipan ng mabuti. Tapos ngayon ay nasasaktan ka? Alam mo lahat tayo may kakayahan na manakit ng iba pero nasa atin 'yon kung sadya ba o hindi. Mahirap kalaban ang mga salita, kasi kapag nakapagbitaw ka na ng hindi maganda tungkol sa isang tao o nagawa mo na siyang saktan sa pamamagitan ng salita ay hindi na ma

basag ng dalaga sa katahimikang namumutawi kanina lamang sa pagitan nilang dalawa. Nahihiya namang tumango si Xavier. Natatakot siyang magsalita dahil baka hindi magustuhan ng dalaga ang mga lalabas na salita sa kaniyang labi't bigla na lamang siya nitong patayin din. Ayaw niya pang pumanaw sa mundong kinagagalawan niya sapagkat kahit na gano'n siya ay may pangarap pa rin naman ito sa kaniyang buhay.

Humigpit ang pagkakahawak ko sa buhangin na kanina ko pang pinaglalaruan. "HAHAHAHAHAHHA!!" Patuloy pa rin ako sa pag tawa upang maibsan ang sakit. Hanggang sa matahimik ako. "Kasalanan mo 'to, Bellona." Wala akong ibang pwedeng sisihin kundi siya. Siya lang! siya lahat ang may kasalanan! namatay si Dwight at Nanang dahil sa kaniya! Hindi ko mapapatawad ang babaeng iyon!

Hindi na nakayanan ang pinakahuling heart attack. Hindi malaman ni Erica kung ikalulungkot ba niya iyon o ikatutuwa. Patay na si Mr. Sioson, nakakalungkot. Pero isa ito sa dahilan upang siya na ang pumalit sa puwesto nito.

“Excuse me my lady, but I think I need to talk to your personal knight. Pagkatapos ay tumikhim siya at lumapit kina Titus at Delphian at Lady Vienna na napataas ang kilay sa nakita. Ngayong naaalala na niya ito, ito ay isang pambihirang tanawin. Ang kanyang kabalyero, si Titus, kasama ang miyembro ng guild ni Raziel, si Fedel, at kasama si Delphian sa gilid, silang tatlo sa isang espasyo, parang katatapos lang ng mundo.

“Hindi mo ako madadala sa ganyan mo! Yuri is mine, bastard! She is mine so fvck you! Papatayin ko ang lahat ng mananakit sa kanya maski sino pa! Papatayin ko kayong lahat!” Parang halimaw ngayon si Red. Bawat suntok nito ay may kaakibat na mura at galit. “I will surely kill you this time, bastard! Ipapadala kita sa impiyerno!!!” “R-Red, t-tama na…”

Ewan, nababaliw na yata ako dahil sa lungkot! "Until you cried and told me your hatred. Ayaw kong umiiyak ka kaya sinubukan kong magbago... for good na sana. Pero tangina, si Travis naman naging problema. Pinagseselos niya ako! Alam mo bang gumawa ako ng I***a account no'ng nalaman kong finollow mo siya ro'n? Tapos sinabi mo pang gusto mo siya kahit kakasabi kong mahal kita. Wala na! Doon na ako nawala sa sarili ko, Aphrodite. Kahit masakit, tinitiis ko na lang makasama lang kita. Worth it naman, e! Alam mo bang sobrang saya ko no'ng hindi mo na ako tinataboy palayo sa 'yo? No'ng napapatawa na rin kita. Pero wala, 'di pa rin ako na-kuntento... 'di ko pa rin maiwasang magselos sa inyo ni Trav

SKY'S POV Isang malakas na sampal ang lumapat sa aking pisngi pagkabalik ni Daddy sa loob ng bahay. Umiiyak akong humawak sa aking kaliwang pisngi habang nakayuko dahil sa sobrang lakas ng sampal na 'yon. "Kahihiyan ka sa pamilyang ito! Isa kang p*tang inang kahihiyan!" Galit na galit na sigaw ni Daddy.

Ang scroll ay binasa ulit—may bagong translation mula sa ancient text. “The Stormbringer will hear the three whispers: black of strength (Villanueva), gold of cunning (Monteverde), red of chaos (Salvatore). The loudest whisper wins the heart—unless love silences them all.” Lorenzo revealed a secret: “Rafael isn’t just my half-brother. He’s the product of a forbidden ritual—Salvatore blood mixed with dark arts. He believes corrupting Aurora will make him immortal ruler.” Isabella touched her bracelet—the remnant glowing blue in response to her touch. “Then we strengthen the blue whisper—our love.”

“You are not just an enemy of this company. You are blood. The son of Joaquin’s father, born of another woman he abandoned. You were left to suffer with your mother, who died because she had no means for treatment. You were passed from house to house, abused by relatives, until a distant aunt took pity on you. You were brilliant, Ponce. You could have built something of your own. But you let hatred consume you. You swore you would take not only what was yours, but everything Joaquin left behind.” The silence was deafening. Celia’s hand trembled against her mouth, Santino’s eyes widened in shock, Ainara’s fists clenched beneath the table. Ponce’s face twisted, his fury boiling over, but the o