Novel & Cerita Wrath Tagalog

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

bang weird lang! "Pwede ba wag kang manggulat? Kotang kota na ako ngayon sa gulatan." Reklamo ko naman rito. Nakakaasar ah, kanina si manang Devina, ngayon naman siya. Pasalamat lang talaga sila at wala akong sakit sa puso dahil kung nagkataon ay talagang mamamatay ako ng wala sa oras. "My bad..." Sagot naman ni Cayden at biglang umusad naman ito at umupo katabi ko!

Napanood ko na ba 'yon? Pinunasan ko ang labi ko "Eww!" sigaw ko sa mukha niya. "Ang sakit…" mahinang usal niya. Parang bagong gising. Sayang itong gwapong 'to. Ayos na sana eh. Kaso nagamit ng pinagbabawal na gamot. "Oh? Masakit? Isa pa?" akma kong itataas ang kamay ko para sa pabirong sampal ngunit mabilis siyang umilag.

Umikot ang paningin ko sa malaking flat screen TV sa pader na nagpapakita ng mga balita tungkol sa pagkasira ng mga lugar na dati kong pinagkakakitaan, na tila ba pinapakita sa akin na wala na akong ibang mapupuntahan. "From this day forward, your autonomy is completely void, Katana," seryoso at malamig niyang saad habang nakatitig sa mga mata ko. "You are now bound by an irrevocable debt-servitude clause. Any semblance of resistance will be met with severe punitive measures. Obey and I'll reward you. Do I make myself clear?" pagpapatuloy niya. Napakurap-kurap ako. Ano daw? Autonomy? Void? Irre-voca-ble? Pu-ni-tive?

"Can you just stop flirting at me? Hindi ka funny." "Sigurado kang hindi ka natutuwa?" Awtomatikong tumaas ang kilay ko nang magsalita siya ng Tagalog. He's still sounds awkward speaking it but he improved. "Hindi," sagot ko. He let out a soft chuckle. "Suit yourself, sweetheart."

Paratang niya sa binata, mahamig sa tinig niya ang galit. Napangiti si Chris nang bumalik ang bagsik sa tinig ng dalaga. "Mga ganid! Hindi kayo magtatagumpay!" Galit na ibinato niya sa binata ang hawak na papel. Tumama iyon sa likod nitong malapad. "Ahhhhh!" Nagwala si Nica dahil sa galit nang tinalikuran na siya ng lubusan ni Chris. "I hate you all!"

"See? Wala ka man lang masabi" (Walang tugon) "Thanks for calling me a slut" sabi ni baby at humarap ng shirt sa mga kahon sa paligid. "Ano bang nagawa ko?" bulong niya sa sarili. Tumayo si Joyce na masama ang pakiramdam, at nagsimulang maghanap ng sando na ibibigay kay baby. Napangiti siya at dali-daling hinawakan iyon nang makatagpo siya, para ibigay kay baby. Huminto si Baby, tinitigan ang shirt ng ilang minuto bago kinuha ito sa kanya. Baby wore the dress wore the shirt not minding the size. Pagkatapos ay tumalikod at nagsimulang maglakad palayo ngunit huminto at lumingon sa kalahating daan patungo kay Joyce "Don't think find this shirt for me means I have forgiven you"

Hinapit ko ang bewang ng babaeng mahal ko saka sumubsob sa kaniyang leeg. I will gladly embrace Reisha's imperfections. I will gladly embrace her wounds and bruises and help her heal. Paulit-ulit niya akong tinatanong kung bakit mahal ko siya. She should try to see herself on my point of view so she could love and trust herself just like I do. No one will ever take away my family from me. Reisha and our son, Rouge, I will protect them no matter what. That is how great my love for Reisha is. Ngayon, nadagdagan pa dahil ibinigay niya sa akin ang anak namin na si Rouge Vincenzo De Dios.

You—” Para akong tinulak sa bangin dahil sa mga salitang lumalabas sa bibig niya. Hindi ko na napigilan ang sarili. Hindi ko na siya pinatapos dahil mabilis na dumapo ang palad ko sa kabila niyang pisngi. Hinihingal ako matapos kong gawin iyon. I stared at him with nothing but pure rage and pain. “I hate you so much!” Habang nakapaling ang ulo niya ay nakita ko ang marahas na paggalaw ng kaniyang panga.

Arang lahat ng nararamdaman ko kanina ay umatras at napalitan ng inis at galit. “Nakakainis ka talaga! Bagay na bagay sa 'yo ang pangalan nong demonic! Napana demønyø mo!” Buong lakas kong sigaw kahit malayo na siya. Para na tuloy akong tanga rito sa gitna ng daan habang nasa at sumisigaw. “Arghh! Akala ko pa naman sinundo na ako. Te-Teka.” Parang pamilyar sa akin ang sasakyan niya. Napapadyak padyak ako.